Digital Direct Democracy
   
e-mail
-
-
 
- -
  - |
 
     
-  

K : ;

T

χουμε δεχθε κριτα το κοινοβουλευτικ σστημα πως εναι, χωρς σε βθος σκψη για τη σχση του με τη δημοκρατα, την ελευθερα, τη δικαιοσνη και το Κοιν Καλ στω το δημσιο συμφρον. Μπορομε να εστιαστομε σε να μνον σημεο του, γιατ για ολκληρη την παθολογα του «υπαρκτο κοινοβουλευτισμο» θα χρειαζταν παρθεση και λλων σημεων παθολογας και επομνως εκτενστερη ανλυση.[1]

 Η σχση των βουλευτν χει απλοποιηθε υπερβολικ με αποδοχ της σνδεσης του βουλευτ με το κμμα του και την περφημη κομματικ πειθαρχα, η οποα εναι βεβαως κατανοητ ανγκη, αλλ φθνει σε σημεο που να αναιρεται η λειτουργα του βουλευτικο αξιματος και η δημοκρατικ προσδοκα που στηρζεται σε αυτ.

 Πρσφατα, αλλ και παλαιτερα, παρατηρσαμε την απατηση να παραιτονται οι βουλευτς, ταν η συνεδησ τους δεν τους επιτρπει να αποδεχθον την εκφρασμνη ποψη του κμματος. Αυτ ενχει να βαθι αντιδημοκρατικ στοιχεο, σχετα απ τα συναισθματα αφοσωσης συλλογικο και ατομικο συμφροντος που μπορε να συνυπρχουν. Το λθος βρσκεται στο τι:

1.-Οι κομματικς αποφσεις εναι γνωστ τι δεν εναι αποφσεις του κμματος, αλλ των κομματικν ελτ με τις γνωστς και γνωστες διαπλοκς τους μσα ξω απ το κθε κμμα.

 Ακμη και ταν τα εκτς των ελτ κομματικ στελχη συμμετχουν με οποιονδποτε τρπο στη διαμρφωση κομματικς ποψης, συχν κινονται απ φιλοδοξα που τους ωθε να ικανοποισουν την κομματικ ελτ για λγους συμφροντος. Αυτ απ μνο του εναι μα πολ σοβαρ περιπλοκ που εμποδζει τη δημοκρατα, αλλ δεν μπορε να αποφευχθε. μως δεχνει τι οι κομματικς ελτ εναι τσο ενισχυμνες εκ των πραγμτων, που πρπει να βρεθε νας λλος τρπος λψης κομματικν αποφσεων και υποψηφιτητας των βουλευτν, γιατ εναι προφανς τι οι εκλογς δεν λνουν  αυτ το πρβλημα, αλλ αντθετα  φρνουν το εκλογικ σμα προ τετελεσμνου, δηλαδ προ μιας λστας υποψηφων διαμορφωμνης μσα  στα δυτα των κομμτων, απ την οποα αναγκαστικ θα επιλεγον οι μελλοντικο βουλευτς.

 2.-Τα κμματα μεν υπρχουν και εκφρζονται με προγρμματα, αλλ ο βουλευτς οφελει να εναι  ανεξρτητος και να καταθτει την επικαιροποιημνη προσωπικ ποψ του στη βουλ, που μπορε να εναι διαφορετικ απ την κομματικ «γραμμ». Αν ο νομοθτης θελε να εκφρζονται μνον οι κομματικς οργανσεις ως κρτη (καθολικ ως ελτ), ττε δεν θα εκλεγντουσαν βουλευτς οτε θα υπρχε ττοια βουλ με μλη βουλευτς, αλλ οι διαδικασες των αποφσεων θα λμβαναν χρα σε πρτο εππεδο μσα στα κμματα και σε δετερο εππεδο θα διεξαγταν στη βουλ συζτηση μνον ανμεσα στις ελτ τους ελχιστους εκπροσπους των διαφρων κομμτων. Δηλαδ θα εχαμε να ολιγοπρσωπο κοινοβολιο που θα κστιζε και πολ λιγτερο. Αλλ τα κμματα χουν καταλξει να χουν μια λειτουργα στην κοινωνα μοια με εκενη των μεγλων εταιρειν στην οικονομα.

 3.-Αν ο κθε βουλευτς παραιτεται του βουλευτικο αξιματος, επειδ διαφωνε με το κμμα του, ττε αναιρε αυτ για το οποο βσει του συντγματος εξελγη στη βουλευτικ θση και επιπλον δεν χουμε μσα στη Βουλ τον πλουραλισμ των προσωπικν βουλσεων που μσα απ διαμχη μπορε να βοηθσει στις ορθς αποφσεις και στην εξλιξη της δημοκρατας – χωρς να αυταπατμαστε τι αυτ εναι ββαιο. Τα κμματα κινδυνεουν να γνουν συντελεστς πλον μιας ανατροπς της δημοκρατας, μσω της συγκεντρωτικτητας, της ισχος ολιγομελν ομδων και των επιφανειακ δημοκρατικν διαδικασιν τους. 

4.-να σημαντικτατο μρος της κομματικς δυσλειτουργας οφελεται στην αδιαφνεια της χρηματοδτησης υποστριξης των κομμτων και υποψηφων βουλευτν, αλλ ακμη και στην στω - κατ περπτωση- διαφαν χρηματοδτησ τους απ ισχυρος οικονομικος παργοντες, που ενισχουν κμματα, και σως υποψηφους, με αντλλαγμα την ευνοκ τους μεταχεριση. τσι διαστρεβλνεται η σχση των βουλευτν των υποψηφων με το κμμα, γιατ ορισμνοι βρσκονται σε ευνοκτερη θση προβολς απ τους λλους υποψηφους, με αποτλεσμα να αλλοινεται το πραγματικ πεδο ιδεν απψεων. 

5.-Η ισχς των κομμτων εναι να πρβλημα, κυρως των μεγλων, γιατ πλον ευρισκμενη στα χρια των κομματικν ελτ επιβλλεται στα στελχη και τα μλη τους, αντ να προστατεει τη δημοκρατα και το κοιν καλ, προστατεει συμφροντα και νοοτροπες που στηρζουν θεμελιωμνα αναδυμενα συμφροντα. Οι κομματικς δομς παρουσιζονται ως απρσωπες εκφρσεις υποτιθμενων ιδεολογιν, αλλ μσα τους λαμβνουν χρα συγκροσεις φιλοδοξιν και συμφερντων, χωρς ωστσο καμμα ελπδα να αναδειχθε ο,τιδποτε εκφρζει να πραγματικ ενδιαφρον για την κοινωνα. 

6.-Αυτ η κομματικ ισχς επιβαλλμενη στους βουλευτς χει καταλξει να αναιρσει τελεως τη λειτουργα για την οποα εναι εκλεγμνη η βουλ, τη νομοθετικ λειτουργα, που εναι ο πρτος και σως ο σημαντικτερος ξονας για τη δημοκρατα και τη δικριση των εξουσιν. Η Βουλ τελικ δεν προτενει νμους, που εναι το κριο καθκον της και μετ ββαια να τους ψηφσει, αλλ απλς καλεται να ψηφσει νομοσχδια που προτενει η εκστοτε Κυβρνηση και που μσω της κομματικς πειθαρχας τελικ οι βουλευτς ψηφζουν καταλγοντας να εναι τυπικο παργοντες νομιμοποησης σημαντικν αλλ συχν χι ορθν αποφσεων. τσι η δημοκρατα δεν προστατετηκε οτε με την οικονομικ υποστριξη των βουλευτν που προρχονται εκτς των κοινωνικν ελτ. 

7.-Τλος, η λη λειτουργα των λακν αντιπροσπων εξαντλεται στις διακομματικς συμβολικς διαμχες, που χρησιμοποιονται μσα απ την αδιαφνει τους για συγκλυψη λων των ελλεψεων, δυσλειτουργιν και κακοπιστιν που τυχν υπρχουν. 

Με βση τα κριτρια που θτουν ττοιες απψεις κομματικς πειθαρχας, εφσον ο βουλευτς θεωρεται τι οφελει να ακολουθε το κμμα με το οποο εκλχτηκε και χωρς το οποο δεν θα εχε εκλεγε, τσι θα πρεπε κατ μεζονα λγο με συνπεια και τα κμματα να πορεονται σμφωνα με την λακ εντολ που χουν λβει, σε οποιαδποτε θση και αν βρσκονται στη Βουλ. Η λακ εντολ βρσκεται πολ υπερνω των κομμτων. Αλλ τα κριτρια χουν πντοτε μια διτττητα συμφροντος. Αυτ η περφημη αντιστροφ αξιν, για την οποα κοπτταν ο Ντσε, εναι πντοτε και σε κθε περπτωση παροσα, καλλιεργομενη απ ιδιοτλειες που ερμηνεουν τα πντα κατ το συμφρον. 

Η δναμη της συλλογικτητας εναι μεγλη, αλλ διττ στα αποτελσματ της: μπορε να ενισχσει αυτ που εναι σωστ, αλλ μπορε να ενισχσει υπερβολικ αυτ που εναι απορριπτο. Το τελευταο εναι πολ συχντερο, γιατ οι νθρωποι σαν σνολο -προς το παρν-  δεν εναι σε θση να χειριστον με συνπεια, κοινωνικτητα, ακεραιτητα και ορθ αντληψη μια μεγλη συλλογικ δναμη. Αντιθτως επιχειρον να τη χρησιμοποισουν για ατομικ συλλογικ φελος. Ακμη και το συλλογικ φελος δεν εναι θεμιτ, γιατ σημανει τι το κοιν για λους ανεξαιρτως φελος δεν υπεισρχεται καθλου στη συλλογικ αντληψη, εν εναι αυτ για το οποο σχηματζονται αυτς οι συλλογικτητες, που τσι εκτρπονται του σκοπο τους. 

πως υποστριζαν οι μεγλοι φιλελεθεροι στοχαστς, πως ο Μιλλ [2] και ο Μπνθαμ (που καμμα σχση δεν χουν με τη νεοφιλελεθερη ιδεολογα, ευρισκμενοι στο κρο αντθετ της) –αλλ και ο νταμ Σμιθ [3]- αυτ που εναι καθκον εναι να κνει κανες το μγιστο καλ για τον μγιστο αριθμ ανθρπων. Γνεται αυτ;  

Παρλα αυτ μως, το κεντρικ πρβλημα δεν βρσκεται οτε στα κμματα, αλλ στο τι η εξουσιαστικτητα και τα παργωγ της εναι μια διχυτη νοοτροπα στην κοινωνα εντς και εκτς κομμτων, που τσι εναι ανκανη να υποστηρξει την κοινωνικ ειρνη και δικαιοσνη. Στην πραγματικτητα επιτρπει με την εκ μρους της αποδοχ και αδρνεια αυτς τις αρνητικς και αντικοινωνικς εξελξεις, που τελικ θα την οδηγσουν σε ολοκληρωτικ κρση. 

 

Αναφορς:

[1] Γιννης Ζσης, Ο ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΕΝΟΣ ΝΕΟΥ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟΥ

[2] Στιοαρτ Μλ, Αυτοβιογραφα

«Μνο εκενοι εναι ευτυχισμνοι που χουν στραμμνη τη φροντδα τους σε να λλο αντικεμενο παρ στο δικ τους καλ, στην ευτυχα των λλων, στην βελτωση λης της ανθρωπτητας.»

[3] νταμ Σμιθ, Θεωρα των ηθικν συναισθημτων, κεφλαιο 3, 10

«η τελειτητα της αρετς εναι να κατευθνει κανες λες του τις πρξεις στην προαγωγ του μεγαλτερου δυνατο καλο, να υποτσσει λες τις καττερες ευπθειες στην επιθυμα της γενικς ευτυχας της ανθρωπτητας, να αντιμετωπζει τον εαυτ του ως τποτε παραπνω απ να τομο ανμεσα στα πολλ, του οποου η ευημερα δεν θα πρεπε να επιδικεται πραν του σημεου που θα ταν συνεπς με την ευημερα της ολτητας θα οδηγοσε σε αυτν.»

 

Η Ιωννα Μουτσοπολου εναι Δικηγρος, μλος της Γραμματεας της ΜΚΟ ΣΟΛΩΝ. Εναι μλος του τμματος νομικς υποστριξης του Εθνικο Συμβουλου για τους πρσφυγες , υπ την αιγδα της πατης Αρμοστεας του ΟΗΕ και μλος  της "Ελληνικς Εταιρεας Δικαου του Περιβλλοντος"

 

-Σχλια

/ (θα πρπει να κνετε login για να αναρτσετε νο σχλιο)

-

 

 

2009-2012 ALL ABOUT WEB ( , Web development, )