Digital Direct Democracy
   
e-mail
-
-
 
- -
  - |
 
     
-  

:

T

 

Η παροσα επιδενωση της οικονομικς κρσης χει τσο απασχολσει – και ββαια λογικ ταν – τον νου των ανθρπων, που χει στην κυριολεξα εξαφανσει το πρβλημα της περιβαλλοντικς κρσης απ το πεδο μριμνς τους. μως, πως αιφνιδασε η οικονομικ κρση τη σχετικ ευημεροσα Δση, τσι και πολ χειρτερα θα την αιφνιδισει η περιβαλλοντικ κρση. Αυτ δεν αποτελε μα καταστροφολογικ ποψη, αλλ μα ποψη στηριγμνη στα γεγοντα. Αυτ μως που δεν εναι γνωστ εναι ο ακριβς χρνος που η κρισιμτητα των περιβαλλοντικν γεγοντων θα εναι ανατρεπτικ χι μνον σε αυτν τον τομα ζως, αλλ σε λους ανεξαρετα – συμπεριλαμβανομνου και του οικονομικο.

 Τα προβλματα της εποχς μας εναι πολλαπλ. Ενδεικτικ να αναφρουμε τα εξς:

1) Η οικονομικ κρση.

2) Η πολιτικ κρση.

3) Η γεωπολιτικ κρση.

4) Η πολιτισμικ και η θρησκευτικ κρση.

5) Η περιβαλλοντικ κρση

 Αυτς οι κρσεις αλληλοενισχονται και εμπλκονται μεταξ τους σε τρπο στε στον προσεκτικ παρατηρητ να εναι ασαφς  ποιο εναι το αρχικ ατιο. Ββαια, κατ την ποψ μας, σαν θεμλιο λων των επιμρους αιτων υφσταται ο επιλεγμνος τρπος αντληψης του ανθρπου που εναι κυραρχα ανταγωνιστικς και οριστικ κατευθυνμενος σε μια εργαλειακ αντιμετπιση του περιβλλοντος, φυσικο και ανθρπινου.

 

1.- Η οικονομικ κρση

Αυτ η κρση εναι σμερα η πλον γνωστ και απειλε με την ισχ της λη την παγκσμια ισορροπα καθς και την ευημερα (υλικ και θεσμικ) των λαν της Δσης – γιατ δεν εχαν λοι οι λαο ευημερα. Η κρση αυτ χει δη ανατρψει τους δημοκρατικος θεσμος τσο σε εππεδο διαδικασας λψης αποφσεων προς αντιμετπισ της σο και στο περιεχμενο των διων των αποφσεων που εναι φανερ κατευθυνμενες στον περιορισμ των δικαιωμτων των πολιτν. Επιπλον η δια η εφαρμογ ττοιων δυσμενν αποφσεων απαιτε την κατασταλτικ δρση των κρατικν οργνων ενντια σε κθε διαμαρτυρα. τσι η δημοκρατα και η ελευθερα της πλττονται πλον καρια και σως ανεπστρεπτα.

 Αντ μως να θεωρσουμε πως η οικονομικ κρση εναι η αιτα γι’ αυτ την πολιτικ υποβθμιση, θα ταν σοφτερο να διακρνουμε τα ατια της κρσης αυτς, γιατ η δια η οικονομικ κρση δεν προκυψε ξαφνικ και μνη της.

Πρπει να κνουμε γι’ αυτ δο παραδοχς:

 (α) πως ο νθρωπος θεωρε κρση ο,τιδποτε, μνον ταν αυτ τον πιζει με τα δυσμεν αποτελσματ του, πως τον περιορισμ των μισθν και την ανεργα, και χι ταν δεν υπρχουν ακμη χειροπιαστ αποτελσματα, αλλ απλς μια δυσαρμονα με το σνολο του κσμου (ανθρωπτητας και περιβλλοντος) και με τον εαυτ του.

Για παρδειγμα η σχση του πυρετο των χρηματιστηρων με την υγεα της οικονομας λγο ενδιφερε αυτος τους μικρος πακτες που κρδιζαν και για σο κρδιζαν. Ο αμερικανικς λας λγο ενδιαφρεται για το πσο υγις εναι το τι εκδδουν αφειδς χρμα και δεν κατανοε πως η αποφυγ των δυσμενν αποτελεσμτων  αυτο του γεγοντος  οφελεται στο τι το δολλριο ως παγκσμιο νμισμα κυκλοφορε σε λες τις χρες και τσι ο πληθωρισμς δεν πλττει μεσα τις ΗΠΑ ως κνδυνος κατανεμμενος παγκσμια. Ο γερμανικς λας δεν κατανοε τα οφλη που εχε η οικονομα του απ τις εξαγωγς στις λλες χρες οτε τη συμπεριφορ των ελτ μσα στη χρα του. σως και μετ την κρση θα εξακολουθον  να το αγνοον. Ομοως και ο ελληνικς λας, ταν επιδιδταν σε εκλογ πολιτικν με κριτριο τους διορισμος, δεν ενδιαφερταν για το πση διγκωση θα ντεχε το δημσιο οτε για το τι αυτ ταν μια πρξη βας ενντια σε εκενους που σως ξιζαν περισστερο, αλλ δεν εχαν την πολιτικ πρσβαση. Οτε κανες σε καμμα χρα (πλην ατομικν εξαιρσεων) ενδιαφερταν μθαινε για την με νμους επιβαλλμενη ασυδοσα της αγορς. Τα παραδεγματα μπορε να εναι πειρα και μνον ενδεικτικ τα αναφρουμε.

μως σες δικαιολογες και να υπρχουν για αυτς τις συμπεριφορς, εξακολουθον να εναι να θεμελιδες πρβλημα που βρσκεται στη βση της οικονομικς διρθρωσης και λειτουργας.

Το ζτημα λοιπν εδ εναι τι υπρχε ως θεμλιο μα πολιτισμικ-ανθρωπολογικ κρση ανευθυντητας που υπσκαψε τους πολιτικος θεσμος της δημοκρατας και στο τλος την οικονομικ ισορροπα, μια και η οικονομα εναι το πρακτικ πεδο δοκιμασας των θεσμν και του πολιτισμο.

 (β) πως ως ξεπρασμα της κρσης θεωρε την επνοδο στην προηγομενη κατσταση υλικς ευημερας και

(γ) πως λγο ενδιαφρεται για την πνευματικ του ολοκλρωση και ανεξαρτησα, θεωρντας αυτ ως μα ανφελη «φοσκα», να ψετικο νειρο, μα απτη επιβαλλμενη απ τις εκστοτε εξουσες, για να αποτρψουν την προσοχ του απ τα καθημεριν πρακτικ προβλματα.

μως, ταν αυτ λεπουν, το αποτλεσμα μπορε να εναι μνον μια περιοδικ αξηση και μεωση της υλικς ευημερας μχρι την οριστικ πτση. Στο μη ομολογημνο βθος του ο νθρωπος ελπζει τι η κθε κρση θα εκραγε στα χρια των επμενων γενεν.

 

2.-Η πολιτικ κρση

Αυτ ρχισε εκ νου σχεδν αμσως μετ τον ΒΠαγκσμιο Πλεμο, ο οποος αντ να αποτελσει μα οριστικ κθαρση, στο τλος δειξε τη ματαιτητα της ανθρωπτητας. Οι Μεγλες Δυνμεις ξχασαν πως ο πλεμος αυτς κερδθηκε απ λους μαζ (ακμη και η μικρ Ελλδα παιξε σημαντικ και αναγκαο ρλο) και επιδθηκαν σε ναν αγνα να εξαργυρσουν με επιρρος ισχος και οικονομικ κρδη τα οφλη και το ηθικ κρος που απκτησαν απ τον πλεμο αυτ.

δη αυτ ταν μια εκτροπ απ τη δημοκρατα, αν υποτεθε τι βασικ στοιχεα της δημοκρατας εναι η ελευθερα και η ισονομα. Επσης δεν διενοοντο πως μα δημοκρατικ και ελεθερη χρα δεν μπορε να μην αναγνωρζει την ελευθερα στις λλες χρες. Δεν μπορε μεν να την επιβλλει, μως δεν πρπει να την παρεμποδζει, αλλοις η δημοκρατα υπονομεεται απ την αρχ της, γινμενη να προνμιο μνον για λγους μνον για ορισμνες παγκσμιες ομδες. Ββαια το σοσιαλιστικ μπλοκ δεν εχε μεν ιδιατερη ιδεολογικ σχση με την ελευθερα, παρ μνον ως κτι μελλοντικ, αλλ οτε με την ισονομα και την υλικ και ψυχολογικ ευημερα του ανθρπου εχε τελικ σχση.

 Καμμα τελικ εξουσα δεν μποροσε να παραδεχθε πως η ελευθερα απαιτε αυξημνη ωριμτητα και ευθνη των λαν και λες επιθυμοσαν μια παραμνουσα ανωριμτητα δικαιολογοσα τον λεγχο απ μρους των ελτ εξουσας. Η δναμη πντοτε συγκαλπτει την ανωριμτητα και την αντικοινωνικτητα του φορα της και τσι οι ελτ συχν κρνουν δυσμενς τους λαος για χαρακτηριστικ που οι διες διαθτουν κατ κρον, αλλ κρβονται κτω απ τη δναμη. Πρπει μως να το προυμε απφαση: πως η ωριμτητα και η δναμη εναι διαφορετικ πργματα. Η ωριμτητα αφορ τη συνεδηση και δεν αφαιρεται, η δναμη μως μπορε να εναι -και συνθως εναι-  αποτλεσμα ανωριμτητας.

Οι λαο επδειξαν εξαιρετικ αδρνεια, επαφιμενοι παθητικ στις αποφσεις των ελτ εξουσας, πργμα που ταν πλγμα για τη δημοκρατα, η οποα χει ανγκη απ ενεργος πολτες, χι μνον στην κριτικ, αλλ κυρως στο ενδιαφρον τους για τα πολιτικ δρμενα.

Στον διο τον ΟΗΕ η Γενικ Συνλευση υποβαθμστηκε και το Συμβολιο Ασφαλεας γινε σχεδν το αποκλειστικ επκεντρο. τσι ο ΟΗΕ χασε το παγκσμιο κρος του, παρλο που αυτ ργησε να γνει τλεια ορατ, και αυτς ο πολ αναγκαος θεσμς γινε θατρο εμπλεμων επιχειρσεων χωρς πλα. Ββαια η ευθνη βαρνει πολ περισστερο τις μεγλες δυνμεις που θα πρεπε -ιδεατ μιλντας- να λογοδοτσουν στην Ιστορα για την ηθικ ανεπρκει τους και την πρκληση της σημερινς κρσης που θα εναι ενδεχμενα πολ καταστροφικ.

 

3.-Η γεωπολιτικ κρση

Εν συντομα να πομε πως λα αυτ τα προβλματα δεν μποροσαν παρ να προξενσουν μα παγκσμια γεωπολιτικ κρση που λο και επιδειννεται, επαυξνει με τη σειρ της τις υπλοιπες τομεακς κρσεις και τροφοδοτεται απ πολλος πακτες και οι  επιμρους αφορμς μπορε να εναι εξαιρετικ πολπλοκες. Η κρση αυτ μπορε να ξεσπσει με απροσδκητο τρπο και σως να μην εξαιρεθε οτε η δια η Δση.

 Υπρχουν δισπαρτες εφλεκτες περιοχς παντο και σως και λλες περιοχς που διαφεγουν της προσοχς ακμη και των ειδημνων, μια και ο ανθρπινος παργοντας εναι αστθμητος και χι πντοτε χειραγωγσιμος. Η Μση Ανατολ εναι περιοχ με εκρηκτικ προβλματα, τα Βαλκνια ομοως, η πω Ανατολ χει πλθος προβλημτων και χι μνον με τη Δση, ο Αρκτικς Κκλος χει γνει θατρο, στρατηγικν ακμη, συγκροσεων ανμεσα στις χρες που διεκδικον τα κοιτσματα που κρβει και εναι στην πλειοντητ τους δυτικς, η Ανταρκτικ χνει τους πγους της σταδιακ και, αν και εναι περιοχ που σμφωνα με το Διεθνς Δκαιο δεν ανκει σε κανναν, ωστσο εναι σγουρο πως, αν γνει επαρκς προσιτ με το λυσιμο των πγων της, λοι θα σπεσουν να την κατακτσουν για αποκλειστικ φελς τους, και η Ρωσσα ρπει σε ολοκληρωτισμ.

Ο μσος νθρωπος δεν θλει να ξρει, για να μπορε να ζει στην αυταπτη του, την οποα αποτελε ρεαλισμ και πρακτικτητα.

Το πρβλημα μως για τη συνεδηση δεν εναι τσο το να διακριβωθον τα στρατηγικ ατια (που εναι χρσιμα κυρως για την μεση στρατιωτικ, κοινωνικ και πολιτικ ετοιμτητα), αλλ το γεγονς τι η ανθρωπτητα (με εξχουσες τις ελτ εξουσας ως μρος της ανθρωπτητας που διαχειρζεται μεζονα δναμη) δεν μπρεσε να αποφασσει να ζητσει ναν σχεδιασμ της ζως επωφελ για το σνολο, με συνδυασμ ελευθερας και πρνοιας.

 

4.-Η πολιτισμικ και θρησκευτικ κρση

Πραν του τι η δια η Δση θλοντας να ελγξει τους λαος υπθαλψε συχν τα φονταμενταλιστικ καθεσττα πως στις μουσουλμανικς χρες, διπραξε δια παραλεψεως και να λλο ατπημα. Αντ να δσει σημασα στην απελευθρωση του ανθρπου απ τη θρησκευτικ αυθεντα (χι απ τη θρησκευτικτητα), τον υποδολωσε σε μα οικονομιστικ αντληψη της ζως (πργμα που αποτλεσε τη να «θρησκεα»). Αυτ παροδικ ταν ωφλιμο, γιατ αποσνδεσε τον νθρωπο απ αυτ την αυθεντα, χωρς μως να εξομαλνει αυτ το ψυχολογικ υπβαθρο της υποταγς και της αγριτητας. Μακροπρθεσμα σως αποδειχθε πως με την οικονομικ στεντητα και δυστυχα ο νθρωπος θα καταφγει πλι στον φονταμενταλισμ με απρβλεπτες συνπειες.

Ωστσο πρπει να ομολογσουμε πως χωρς την οικονομα δεν φαινταν δυνατν να μπορσει ο νθρωπος να ξεφγει απ τον τοπικισμ και την γνοια του υπλοιπου κσμου. Οι θετικς εξελξεις πρπει να γνονται αντιληπτς, αλλ αυτς δεν αρκον για να χαρακτηρσουν την λη κατσταση θετικ, γιατ παρλληλα με τα θετικ καλλιεργονται αρνητικ στοιχεα με σως περισστερο βαρνουσα σημασα. Η Δση (κυρως η Ευρπη) παρουσαζε τα  εχγγυα για μια ορθ χρση της δναμης, αλλ  δυστυχς αποδεχθηκε σαν εκενο το σπτι που καθαρστηκε απ το να δαιμνιο και τελικ καταλφθηκε απ επτ δαιμνια!

 Οι νθρωποι απ το λλο μρος δεν μπορον να κατανοσουν πσο ευλωτο εναι το ψυχολογικ και πολιτισμικ οικοδμημα απ τις εξωτερικς συνθκες, γιατ δεν υπρχει ευστθεια συνεδησης που να μπορε να το υποστηρξει. Αυτ και πλι θα τους αιφνιδισει, πως τους αιφνιδιζουν και οι αγριτητες στη διρκεια των πολμων. Η υλικ ευημερα απομακρνει την ανγκη και τσι καθιστ μη αναγκαες τις αντικοινωνικς συμπεριφορς, μως η απουσα της ευημερας τις ενεργοποιε και πλι. Επιπλον δεν ενδιαφρονται καθλου για το εσωτερικ υπβαθρο, δνοντας αποκλειστικ βρος στο φανεσθαι.

Αυτ φυσικ, για σους χουν αδημονα μπροστ στα γεγοντα για εκενους που δεν θλουν να σκεφθον και να χσουν τσι την ησυχα τους, φανονται παραπλανητικς θεωρες, ανοησες και απραξα. Αν μως δεν μπορε κανες να διακρνει σε κθε περπτωση αυτ που εναι πραγματικ παραπλανητικ – και παραπλνηση υπρχει και στη δθεν πραξιακτητα – δεν χει παρ να περιμνει την απδειξη αυτς της δθεν πραξιακτητας, δηλαδ τις εξελξεις μσα στον σγχρονο κσμο που δωσε αποκλειστικ σημασα στο χειροπιαστ και χι στην «μορφη» θεωρα.

 

5.-Η περιβαλλοντικ κρση

Αυτ εναι η πιο καταστροφικ κρση του σγχρονου κσμου και απλς η ανθρπινη ανευθυντητα την υποβαθμζει με την ελπδα τι θα «σκσει» στα χρια των επμενων γενεν. Γενικ μιλντας, οι κτοικοι των αστικν περιοχν εναι αποξενωμνοι απ το φυσικ περιβλλον και οι κτοικοι της υπαθρου δεν γνωρζουν κατ’ ανγκην επαρκς τα περιβαλλοντικ προβλματα, μια και αντιμετωπζουν τη φση εργαλειακ και για μεσο φελος. Πολ δε περισστερο αδιαφορον για τα παγκσμια περιβαλλοντικ προβλματα, νομζοντας πως αυτ αφορον λλους.

Αυτ λοιπν η κρση εξαπλνεται σε και απ πολλος τομες της ανθρπινης δραστηριτητας[i] και μπορομε για λγους ευκολας να τη διακρνουμε σε:

(α) υποβθμιση και καταστροφ του περιβλλοντος, η οποα περιλαμβνει τσο την υποβθμιση των εδαφν, των υδτων και της ατμσφαιρας σο και την καταστροφ της βιοποικιλτητας και των λοιπν φυσικν πρων, πως π.χ. των δασν.

(β) κλιματικ αλλαγ, την οποα η πλειοψηφα των επιστημνων αποδδει σε ανθρωπογεν ατια, δηλαδ σε δρσεις του ανθρπου. Σε κθε περπτωση μως εναι να πρβλημα για το οποο θα πρεπε να ληφθον παγκσμια μτρα – και φυσικ ακμη περισστερο που τα ατι της εναι ανθρωπογεν.

Αυτς οι δο δυσλειτουργες αλληλοενισχονται και καθιστον ακμη πιο περπλοκο το πρβλημα. Ενδεικτικ θα αναφρουμε ορισμνα βασικ προβλματα.

Η υποβθμιση του εδφους χει σαν αποτλεσμα και την υποβθμιση των φυτικν ειδν, η οποα επηρεζει και πλι αρνητικ την ποιτητα του εδφους. Η υποβθμιση των εδαφν αυξνεται παγκσμια σμφωνα με μια μελτη του FAO του 2008 μετ απ μελτη που κρτησε περπου 20 χρνια. Σμφωνα με αυτν περισστερο απ το 20% του συνλου των καλλιεργσιμων εδαφν, το 30% των δασν και το 10% των χορτολιβαδικν γαιν (Grasslands) υφστανται υποβθμιση. Το αποτλεσμα εναι μειωμνη παραγωγ, μετανστευση, τροφικ ανασφλεια, καταστροφ των βασικν πηγν και οικοσυστημτων και απλεια της βιοποικιλτητας.

 Επσης αυτ η υποβθμιση χει επιφρει σοβαρς επιπλοκς στην προσπθεια ελγχου της κλιματικς αλλαγς και προσαρμογς, καθς η απλεια της βιομζας και του οργανικο υλικο του εδφους απελευθερνει διοξεδιο στην ατμσφαιρα (συμβλλοντας στην κλιματικ αλλαγ) και προσβλλει την ποιτητα του εδφους και τη δυναττητ του να συγκρατε υγρασα και θρεπτικ στοιχεα. Η υποβθμιση οφελεται σε κακ διαχεριση της γης. Η υποβθμιση αυτ χει εξαπλωθε και σε νες περιοχς μετ απ το 1991[ii]. Οι λιπνσεις, οι ζιζανιοκτονες, οι ψεκασμο, οι μονοκαλλιργειες και οι εν γνει εντατικς καλλιργειες επιβαρνουν και φτωχανουν το περιβλλον και το υπδαφος, αν και συχν εναι αναγκαα. Αν λβουμε υπψη μας και τον κνδυνο απ τα μεταλλαγμνα που επιχειρεται να επιβληθον, αλλ που μπορον να μολνουν τις υπλοιπες κανονικς καλλιργειες και με απρβλεπτες συνπειες για τη βιοποικιλτητα και την υγεα, μπορομε να καταλξουμε στο συμπρασμα πως ο κσμος βρσκεται μπροστ σε μια μεζονα και μλλον οριστικ κρση.

Ακμη και ο τρπος μηχανικς καλλιργειας μπορε να υποβαθμσει το περιβλλον, πως η βαθι και επανειλημμνη ροση του εδφους που καταστρφει τους οργανισμος που το διατηρον υγις και ζωνταν και προκαλον τη λση του (καταστροφ της συνοχς του).

Και πως λει ο Zacque Diouf, Διευθυντς του Οργανισμο Τροφς και Γεωργας των ΗΕ προειδοποησε τι τα προβλματα της υποβθμισης του εδφους και των φυσικν πρων θτουν σε σοβαρ κνδυνο την τροφ και τνισε πως το δαφος δεν εναι ανανεσιμος προς και αναγεννται δσκολα και αργ[iii].

 Η παγκοσμιοποηση της οικονομας κανε προσιτ σε κθε μρος προντα απ λον τον κσμο, αλλ ταυτχρονα αυξθηκαν δραματικ οι μεταφορς με αποτλεσμα να επιβαρνεται το περιβλλον, καθς και το κστος των προντων.

Η κλιματικ αλλαγ επηρεζει τα οικοσυστματα, πχ. οι ορεινς περιοχς χνουν τα οικοσυστματ τους, γιατ αυτ εναι προσαρμοσμνα σε ψυχρτερα κλματα, και σε αυτς μετοικον εδη κατλληλα για θερμτερες περιοχς, τσι χουμε απλεια ειδν και δραματικς αλλαγς  στην κατανομ των υπολοπων [iv].

 Μσα στα περιβαλλοντικ προβλματα περιλαμβνεται και το θεμελιδες πρβλημα του νερο. Σμερα υπρχουν σημαντικς ποσοτικς και ποιοτικς ελλεψεις νερο, με αποτλεσμα την μειωμνη παραγωγ τροφς, αλλ και την προσβολ της υγεας λγω της κακς ποιτητς του. Μα απ τις προτεινμενες λσεις ταν η ιδιωτικοποηση του νερο, ακμη και σε πτωχς χρες, πργμα μως που συναντ πολλς αντιδρσεις, γιατ εμπορευματοποιε ναν φυσικ προ που κανονικ θα πρεπε να θεωρεται, πως μχρι τρα, δημσιος ως απλυτα αναγκαος για την επιβωση του ανθρπου. Οι κνδυνοι απ μια ττοια εμπορευματοποηση εναι πολλο και μεγλοι, αλλ αυτ θα χρειαζταν μα μεγλη ανλυση. Το τι το συνολικ υδτινο απθεμα του πλαντη μπορε να παραμνει το διο δεν αποτελε οτε απντηση οτε λση, γιατ τα υδτινα αποθματα εναι αναγκαα σε συγκεκριμνες μορφς, χρνους και τπους πως ταν μχρι τρα και βσει των οποων χτστηκαν οι δομς των κοινωνιν.

Οι ωκεανο καταστρφονται υφιστμενοι οξεδωση, δηλαδ αλλαγ της χημικς σστασς τους λγω ποικλης ρπανσης. Εκτς αυτο λγω της κλιματικς αλλαγς απελευθερνεται με εξαιρετικ ντονο και μη αναμενμενο ρυθμ το εγκλωβισμνο σε αυτος μεθνιο που χει 20πλσια αρνητικ επιρρο στο κλμα απ ,τι το διοξεδιο του νθρακα[v].

Η πυρηνικ ενργεια αποδεχθηκε μη ασφαλς και μπορε μνη της να θσει εκτς βιωσιμτητας λο τον πλαντη, με πλον πρσφατο παρδειγμα το ατχημα της Φουκουσμα.

Τα κθε εδους απβλητα, απ τις πλαστικς σακκολες μχρι τα ηλεκτρονικ και τοξικ απβλητα, θα δημιουργσουν σταδιακ μα ασφυξα, που τρα δεν γνεται ακμη πλρως ορατ, γιατ συχν τα επιβαρνονται οι φτωχς χρες ναντι ανταλλαγμτων, αλλ αυτ εναι απλς μα επιμκυνση του χρνου εφησυχασμο των πλουσιτερων κρατν.

Ας προσθσουμε σε λα αυτ και πορσματα τελευταων πρωτοποριακν ερευνν σμφωνα με τις οποες οι τυφνες (που μλλον ενισχονται και αυξνονται απ την κλιματικ αλλαγ) φορτζουν ηλεκτρικ τα σεισμογεν ργματα και μετ απ λγο χρνο γνονται σε αυτ σεισμο πως γινε στην Ατ και σε λλα μρη που επλγησαν απ σεισμος, αφο προηγουμνως εχαν σαρωθε απ τυφνες[vi]. Επσης να σημεισουμε τι τα φαινμενα της αλλαγς κλματος πλττουν χι μνον τις γνωστς ευπαθες περιοχς του κσμου, αλλ και λλες που μχρι σμερα ταν ασφαλες, πως η Βραζιλα.[vii]

 Το πρβλημα ββαια εναι περπλοκο. να τμμα της παραγωγς αγαθν δεν υπρξε αναγκαο, αλλ ικανοποιοσε την τση για υπερκατανλωση του πλοσιου κσμου. μως η αξηση της τροφικς παραγωγς ταν αναγκαα, για να αντιμετωπιστε το διατροφικ πρβλημα ενς εκρηκτικ αυξανμενου παγκσμιου πληθυσμο, αν και απ το λλο μρος δεν λφθηκαν τα αναγκαα μτρα για την αντιμετπιση των αιτων της αξησης αυτς και των λλων προβλημτων. Οι περισστερο ευημεροσες κοινωνες δεν παρουσιζουν πληθυσμιακ κρηξη, αλλ ταυτχρονα οι πολτες τους εναι περισστερο ενημερωμνοι και απαιτητικο σχετικ με τα δικαιματ τους. Δεν μπορομε λοιπν απ το να μρος να ικανοποιομαστε απ κοινωνες με υπανπτυκτους θεσμος επειδ ελγχονται ευκολτερα και απ το λλο μρος να αναρωτιμαστε για την πληθυσμιακ αξησ τους. Αλλ σε κθε περπτωση -και ανεξρτητα απ την αιτα- η Δση φειλε να βοηθσει τις κοινωνες να βγουν απ τη θεσμικ ελλειμματικτητ τους και να γνουν αυτοδναμες και χι εξαρτμενες απ τη φιλανθρωπα. 

Οι εξουσες και κυρως η Δση (γιατ εχε τη δυναττητα θεσμικς κοινωνικς επιρρος), καθς και το σοσιαλιστικ μπλοκ (που εχε μοια δυναττητα) επλεξαν τον εκολο και παροδικ δρμο της επκαιρης ανταγωνιστικς ιδεολογικς ισχος, γιατ δεν εχαν οτε αληθιν ραμα οτε πολιτικ βοληση να λσουν πραγματικ ορισμνα προβλματα. Και τσι την ρα της κρσης το πιο εκολο εναι να ρχνουν κατηγορες ο νας στον λλον.

 Το ββαιο εναι πως, πρα απ ιδεολογες, το περιβαλλοντικ πρβλημα δεν μπορε να λυθε με τον υπερπληθυσμ, την συνεχ υλικ ανπτυξη, παραγωγ και κατανλωση, τη φτχεια, την κοινωνικ δισπαση, την ανιστητα και την απκρυψη πληροφορας[viii]. Η λση οι λσεις θα απαιτοσαν μα –ανατρεπτικ για το σνηθες- ενημερωμνη και αποφασιστικ κοιν γνμη και ηθικ διαφορετικ πολιτικ σματα, γιατ οι αληθινς λσεις δεν μπορε παρ να εναι δημοκρατικς, δηλαδ να σβονται την ελευθερα, την ιστητα και τη λογικ και να προωθον την αβλβεια του ενς απναντι στον λλον (ατομικ και ομαδικ)[ix].

Οι νθρωποι αναρωτιονται τι μπορε να γνει με ττοια πληθρα προβλημτων και θεωρον πως δεν μπορον να αντξουν την ευθνη για τη λση λων. μως αν πρκειται να λσουν πραγματικ στω και να απ αυτ τα παγκσμια προβλματα, θα  πρπει να αποδεχθον δο γεγοντα:

(α) Πως τα προβλματα μνον παγκσμια μπορον να λυθον πλον και πως γι’ αυτ εναι αναγκαα η αναγνριση της παρξης της μιας ανθρωπτητας με γενικ μοιους στχους και ανγκες και της ταυτχρονης παρξης των πολλν λαν, εθνν και λλων υποδιαιρσεν της. Το κλμα και το περιβλλον απ να σημεο και μετ δεν γνωρζουν ρια διοικητικ. Αν αυτ τα δο (ανθρωπτητα και θνη κρτη) δεν μπορον να συνθεθον ελεθερα και συνεργατικ, ττε δεν υπρχει λση. Η παγκσμια διαβολευση πρπει να γνεται σε ττοια συνθετικ βση και χι να εναι απλς μα συνντηση ισχος των μερν.

(β) Πως η λση θα εναι κοιν για λα, γιατ λες οι κατλληλες λσεις απαιτον τελικ μα διαφορετικ αντληψη και τρπο ζως που, αν επιλεγε, θα αλλξει αναπφευκτα λες τις πλευρς της ανθρπινης δραστηριτητας.

Το  βασικ πρβλημα μως εναι πως οι νθρωποι και οι κυβερνσεις τους δεν θλουν πραγματικ λση, αλλ απλς να αποφγουν τα αποτελσματα των επιλογν τους. Αυτ εναι η απλ και δραματικ πραγματικτητα και δεν φανεται πως επκειται μεσα και γκαιρα η ανατροπ αυτς της αλθειας.



[vii] νω  σημ.i.

[ix] Ιωννης Ζσης, Πρσινη Καμπ, τ.Α, Πρσινη Οικονομα, Κοινωνα και Πολιτικ, σελ.120.

 

 

Η Ιωννα Μουτσοπολου εναι δικηγρος, Μλος της Γραμματεας της Μ.Κ.Ο. ΣΟΛΩΝ  / (www.solon.org.gr)

 

 

 

 

-Σχλια

/ (θα πρπει να κνετε login για να αναρτσετε νο σχλιο)

-

 

 

2009-2012 ALL ABOUT WEB ( , Web development, )