Digital Direct Democracy
   
e-mail
-
-
 
- -
  - |
 
     
-  

 

 

Σντομο βιογραφικ

Ο Ηλι  Πριγκζιν ( Ilya  Prigogine), γεννθηκε στη Μσχα λγους μνες πριν απ τη  Ρωσικ Επανσταση του 1917. Επειδ ο πατρας του εχε κριτικ στση για το νο καθεστς των Μπολσεβκων, η οικογνεια του μετανστευσε το 1921 στη Γερμανα. Οκτ χρνια αργτερα, το1929, η οικογνεια του δωδεκχρονου Ηλι εγκαταστθηκε στις Βρυξλλες.

Στη να του πατρδα, ο Ηλι μεγλωσε, σποδασε Φυσικ και Χημεα και κανε τα πρτα βματα της επιστημονικς του καριρας. Το 1949  πρε τη Βελγικ υπηκοτητα.

Οι σημαντικτεροι σταθμο της επιστημονικς του εξλιξης εναι:

  • 1950  Καθηγητς στο Πανεπιστμιο Βρυξελλν
  • 1959  Διευθυντς στο Διεθνς Ινστιτοτο Ερευνν των Βρυξελλν
  • 1959  Μετβαση στο Πανεπιστμιο του Τξας των ΗΠΑ, στην αρχ ως λκτορας και λγο αργτερα ως καθηγητς της Φυσικοχημεας.
  • 1967  Επιστροφ στις Βρυξλλες που αναλαμβνει καθκοντα διευθυντο στο  Κντρο Στατιστικς Μηχανικς και Θερμοδυναμικς
  • 1977  απονομ του βραβεου Nobel.

Ο Ηλι Πριγκζιν πθανε στις Βρυξλες το 2003 σε ηλικα 86 χρονν. Μχρι την ημρα του θαντου του ταν  Πρεδρος της Διεθνος Ακαδημας Επιστημν.

 

Ντετερμινιστικ και χαοτικ συστματα

Για να κατανοσουμε το πρωτοποριακ ργο και τη σημαντικ προσφορ του Πριγκζιν  στη  μελτη των  φυσικν, βιολογικν και κοινωνικν συστημτων, εναι ανγκη να θυμηθομε τα βασικ χαρακτηριστικ των ντετερμινιστικν και των χαοτικν φαινομνων και συστημτων.

Ντετερμινιστικ εναι τα συστματα και τα φαινμενα, των οποων η συμπεριφορ και εξλιξη  καθορζεται με απλυτη βεβαιτητα γιατ οφελεται σε συγκεκριμνη,  γνωστ και αμετβλητη αιτα αιτες, (λογικ της αιτιοκρατας, του ντετερμινισμο).    

Χαοτικ εναι τα συστματα και τα φαινμενα, των οποων η συμπεριφορ και η εξλιξη οφελεται σε πολλς και ευμετβλητες αιτες και για αυτ εναι απροσδιριστη, εναι χαδης.  (λογικ της θεωρας του Χους)

Παρδειγμα ντετερμινιστικο φαινομνου εναι η πτση των σωμτων, χι μσα στην ατμσφαιρα, αλλ στο κεν.  Η εξλιξη μιας πτσης στο κεν καθορζεται με απλυτη βεβαιτητα και ακρβεια απ τους νμους του Νετωνα, που μθαμε στο  Γυμνσιο[1]. Αιτα αυτς της πτσης εναι η δναμη της βαρτητας. Λγεται μλιστα τι αφορμ για την ανακλυψη των νμων του Νετωνα τα η πτση ενς μλου στο κεφλι του.

Η πτση μιας πτρας στην ατμσφαιρα καθορζεται απ τους νμους του Νετωνα  με πολ μεγλη προσγγιση. Αυτ μως δεν ισχει για την πτση λων τα σωμτων στην ατμσφαιρα.

Παρδειγμα χαοτικο φαινομνου εναι η πτση στην ατμσφαιρα ενς φλλου δνδρου ενς φτερο.  

Απ την προσωπικ μας εμπειρα γνωρζουμε πς η «πτση» ενς φτερο δεν χει καμι σχση με την πτση μιας  πτρας. Η πτση ενς φτερο δεν καθορζεται απ τους νμους του Νετωνα. Καθορζεται περισστερο απ το «νμο» του … Βρντι, που διατυπθηκε στο Ριγκολτο, «φτερ στον νεμο γυνακας μοιζει».

 

Ττοια φαινμενα πως: Η πτση ενς  φτερο, τα μετεωρολογικ φαινμενα, τα ανοικτ θερμοδυναμικ συστματα, τα βιολογικ συστματα  (πχ ο οργανισμς  του ανθρπου), τα κοινωνικ συστματα ( πχ η κοινωνα των Ελλνων),  των οποων η συμπεριφορ και η εξλιξη εναι απροσδιριστη στω προσδιορζεται πρα πολ δσκολα, λγονται χαοτικ.

Στην αυστηρ επιστημονικ γλσσα της Φυσικς, χαοτικ ονομζονται τα φαινμενα, που περιγρφονται απ μη γραμμικς διαφορικς εξισσεις· απ εξισσεις δηλαδ που δεν λνονται σμερα δεν ξρουμε να λνουμε.

νας δετερος πιο κατανοητς ορισμς εναι ο εξς: Χαοτικ εναι τα φαινμενα και τα συστματα, που χουν εξαιρετικ μεγλη ευαισθησα στις αρχικς συνθκες αυτν. Μα μικρ αλλαγ σε αυτς, επιφρει ανατροπ της εξλιξης τους και την κνει πρακτικ απροσδιριστη.

Τα χαοτικ συνεπς συστματα δεν εναι νομοτελειακ απροσδιριστα, αλλ πρακτικ απροσδιριστα. Η θεωρα του χους δε ακυρνει τον ντετερμινισμ, αλλ τον συμπληρνει.  

 

Σντομη περιγραφ του ργου του Πριγκζιν

Ο Πριγκζιν, απ τα πρτα χρνια της επιστημονικς του καριρας, ασχολθηκε με τη μελτη και ρευνα των ανοικτν  θερμοδυναμικν συστημτων. Συστημτων δηλαδ των οποων η συμπεριφορ και η εξλιξη, εναι πολ δσκολο  αν χι αδνατο να προσδιορισθε.

Εναι χρσιμο να θυμηθομε τι ανοικτ θερμοδυναμικ συστματα εναι αυτ που ανταλλσουν (παρνουν και δνουν) ενργεια με το περιβλλον, εν κλειστ, εναι αυτ που δεν ανταλλσουν.  

Στην κλασικ φυσικ χουν μελετηθε διεξοδικ, τα κλειστ  θερμοδυναμικ  συστματα. Αυτ η αφαιρετικ απλοστευσ οδγησε στην κατανηση και ανακλυψη των νμων της θερμοδυναμικς. Κτι ανλογο δηλαδ που γινε με την κατανηση και ανακλυψη των νμων της πτσεως του Νετωνα, που ισχουν για πτση στο κεν και χι στην ατμσφαιρα.

Αυτ η αφαιρετικ μεθοδολογα ρευνας, οδγησε στις εξς εξαιρετικ μεγλες επιτυχες:

(1)   Στην ανακλυψη των βασικν νμων της φσης,

(2)   Στη χρση των μαθηματικν στη μελτη των φυσικν  φαινομνων και

(3)   Στην, εκ της χρσεως των μαθηματικν,  μεγαλτερη και γρηγορτερη ανπτυξη της Φυσικς σε σγκριση με εκενη των λλων επιστημν.

 Αυτ η αφαιρετικ μεθοδολογα εναι εκενη, που κατ την αντληψη μας, οδγησε στον θραμβο του ντετερμινισμο.

Η αναμφισβτητη αυτ προσφορ του ντετερμινισμο εχε μως και να αρνητικ αποτλεσμα. Δημιοργησε μια ελιτστικ νοοτροπα που αντιμετπισε κθε μη ντετερμινιστικ λογικ με μικρ ενδιαφρον, αν χι με αλαζονεα .

Στη ελιτστικη αυτ νοοτροπα, η λση  κθε προβλματος πρεπε  πντα να προκπτει απ το βθεμα του πηγαδιο του ντετερμινισμο.

Ο Πριγκζιν αντρεψε αυτ τη νοοτροπα· πστεψε τι η λση κθε προβλματος πρπει να προκπτει απ το βθεμα και το πλτεμα αυτο του πηγαδιο.

 

να δετερο με προφαν αλθεια συμπρασμα του Πριγκζιν, ταν τι η πλειοντητα των συστημτων  -  τα φυσικ, τα βιολογικ, τα κοινωνικ, τα οικονομικ – εναι ανοικτ συστματα ( αλληλοεπιδρον  με το περιβλλον) και συνεπς πρπει να χουν κοιν στω συγγενικ νομοτλεια.    

Ο Πριγκζιν απ τις πρτες μρες της επιστημονικς του ζως, καταπιστηκε με τα ανοικτ θερμοδυναμικ  συστματα. σως η ενασχληση του αυτ να ταν η αφορμ να ανοξει καινοργιους  δρμους αντληψης και μεθδων επλυσης των προβλημτων. σως να ταν κτι ανλογο με το μλο που  πεσε στο κεφλι του πατρα των φυσικν επιστημν, του Νετωνα.

Στους  καινοριους αυτος δρμους, οι προσπθειες του Πριγκζιν  πραν να ολιστικ, διεπιστημονικ  και φιλοσοφικ χαρακτρα. να χαρακτρα διαφορετικ απ τον αυστηρ ντετερμινιστικ της κλασσικς Φυσικς.

Κινομενος ο Πριγκζιν στους νους δρμους, εντπισε εκενες τις βασικς και μοιες δυναμικς διαδικασες της φσης που ισχουν σε πολλ πεδα· απ την κοσμολογα και την φυσικ των στοιχειωδν σωματιδων μχρι τη βιολογα και την κοινωνιολογα. Αυτς ο νος δρμος χει το συνοπτικ νομα: «Γεφρωση και ενοποηση των αντιλψεων της κλασικς  φυσικς, της φιλοσοφας, της βιολογας, της κοινωνιολογας και των τεχνολογικν εφαρμογν».

Οι προσπθειες του αυτς, συνοψστηκαν απ τη Σουηδικ επιτροπ που του χοργησε το βραβεο Nobel  ως εξς:

 «….δωσε νες σχσεις και δημιοργησε νες θεωρες για να γεφυρσει το χσμα ανμεσα στα βιολογικ και κοινωνικ επιστημονικ  πεδα της ρευνας.» [2]

 

 

Οι θεωρες του Πριγκζιν και οι θεσμο της Αθηνακς Δημοκρατας

 

 Οι πιο σημαντικς ιδες και θεωρες του Πριγκζιν, που  σχετζονται με τις αρχς και τους θεσμος της αρχαιοελληνικς δημοκρατας, κατ την αντληψη μας εναι: Η ανυπαρξα απλτητας και ιεραρχας , η τυχαιτητα, η πιθαντητα και η αυτοοργνωση.

Ας επιχειρσουμε μως μια σντομη επισκπηση αυτν των θεωριν και μα συσχτιση τους με τους θεσμος και τις αρχς της δημοκρατας του αρχαιοελληνικο πνεματος.   

Η ανυπαρξα απλτητας και ιεραρχας

Φιλσοφοι και επιστμονες πστευαν πως κτω απ την φαινομενικ πολυπλοκτητα του κσμου,  κρβεται μια απλ δομ, πς υπρχει η απλτητα.

Η ποψη αυτ εναι πολ παλι και διαχρονικ.  Διατυπθηκε απ τους αρχαους λληνες φιλοσφους και ειδικτερα απ  τον Δημκριτο και τον Αριστοτλη οι οποοι καθρισαν  και τη μορφ αυτς  της απλτητας.

Ο Δημκριτος  (460-370 πΧ) διατπωσε την ποψη τι ο κσμος εναι δομημνος απ  μοια απλ δομικ στοιχεα που δεν τμνονται περαιτρω· τα « τομα » .

Ο Αριστοτλης (384-322 πΧ) διατπωσε την ποψη τι ο κσμος εναι δομημνος απ τσσερα δομικ στοιχεα με συνεχ συγκρτηση, που μπορον να τμνονται συνεχς. Τη γη, το νερ, τον αρα και τη φωτι. μως δεν περιορσθηκε να προσδιορσει τα στοιχειδη σματα με τα οποα εναι δομημνος ο κσμος, αλλ προχρησε και στον προσδιορισμ των θεμελιωδν δυνμεων,  της «κλλας», που εννει τα στοιχειδη σματα στο ενιαο μεγλο και μορφο οικοδμημα του κσμου (η λξη κσμος προρχεται απ το ρμα κοσμ).  

Οι  θεμελιδεις δυνμεις κατ τον  Αριστοτλη εναι δο: Η «βαρτητα» και η «ελαφρτητα». Λγω της βαρτητας, η γη και το νερ κινονται προς τα κτω, εν λγω της ελαφρτητας, ο αρας και η φωτι κινονται προς τα νω.   

Χιλιδες χρνια αργτερα λλαξαν μνο οι απψεις μας για τις μορφς των στοιχειωδν σωματιδων και τα εδη των θεμελιωδν δυνμεων με τα οποα δομθηκε ο κσμος.

Τη δεκαετα του 1950, για παρδειγμα, θεωροσαμε τι τα στοιχειδη  σωματδια εναι τα πρωτνια, τα νετρνια και τα ηλεκτρνια, εν λγα πργματα γνωρζαμε για τις θεμελιδεις δυνμεις οι οποες τα εννουν στε αυτ να αποτελον ναν πυρνα, να  τομο, να μριο, να αστρι, να γαλαξα, τον κσμο.

Σμερα το θμα των βασικν στοιχεων χει χσει την απλτητα που εχε την εποχ του Δημοκρτου και την δεκαετα του 50. Σμερα χει ανακαλυφθε πειραματικ νας πολ μεγλος αριθμς στοιχειωδν σωματιδων - «ατμων » του Δημοκρτου - των οποων ο κατλογος συνεχς μεγαλνει. Βασικ στοιχεα του κσμου θεωρονται σμερα: ξι(6) διαφορετικο τποι κουρκς,  up, down, strange, charm, bottom, top  με  διαφορετικς παραλλαγς στον κθε τπο (κκκινα, πρσινα, μπλε….),  τα ηλεκτρνια, τα λεπτνια, τα μυνια, τα νετρνα,  τα…… «νας ζωολογικς κπος απ στοιχειδη σωματδια με τα οποα δομεται ο κσμος».

Η απλτητα στα βασικ στοιχεα της λης, μοιζει να οδηγεται σε αδιξοδο, μοιζει με ουτοπα

Αντ της απλτητας των βασικν στοιχεων της λης, σμερα οι φυσικο προσπαθον να εντοπσουν την απλτητα των θεμελιωδν δυνμεων, της κλλας, που εννει αυτ τα βασικ στοιχεα.  

Οι βασικς αυτς δυνμεις, γνωρζουμε σμερα τι εναι τσσερες: Οι βαρυτικς, οι ηλεκτρομαγνητικς, οι ασθενες πυρηνικς και οι ισχυρς πυρηνικς. Οι ερευνητς μως προσπαθον να ανακαλψουν την « υπερδναμη» που τις ενοποιε· την υπερδναμη που χει θυγατρες τις προαναφερθεσες τσσερες δυνμεις. Παρ τις πολλς προσπθειες μως οτε αυτ η υπερδναμη δεν βρθηκε στω δεν βρθηκε ακμα.   

Ο Πριγκζιν, θεωρε τι απλτητα δεν υπρχει στη φση αλλ μνο στο μυαλ των ανθρπων. Στη φση υπρχει πολυπλοκτητα.

Η νοικοκυρεμνη και κομψ ποψη των φιλοσφων και των φυσικν, τι κθε εππεδο επιστημονικς περιγραφς οικοδομεται  πνω στο προηγομενο εππεδο, και συνεπς προτεραιτητα χουν οι περιγραφς στο βασικ εππεδο των στοιχειωδν σωματιδων και των θεμελιωδν δυνμεων, δεν ισχει. Η υπερδναμη που εδ και χρνια ψχνουν να βρουν οι Φυσικο της Κβαντομηχανικς  δεν θα βρεθε γιατ απλ δεν υπρχει.

Ιεραρχα δεν υπρχει στη φση με την ννοια που υπρχει στα συστματα, ιδως τα κοινωνικ,  που σχεδασε και ανπτυξε ο νθρωπος. Οι καννες δμησης της Φσης εναι δημοκρατικο και χι μοναρχικο.

Για τους λγους αυτος, ο Πριγκζιν προτενει οι ρευνες να  αλλξουν κατεθυνση. Να προσανατολισθον στη κατανηση των νμων αλληλεπδρασης των δυνμεων και των φαινομνων.

Στο σημεο αυτ υπρχει μα σοβαρ αντθεση των απψεων του Πριγκζιν με αυτς της Κβαντομηχανικς. Ο χρνος θα δεξει ποια απ τις δο απψεις εναι η σωστ.

 

πως προκπτει εκολα απ την απλ θερηση των θεσμν και των πρακτικν της Αθηνακς Δημοκρατας, στο πολτευμα αυτ, οτε ιεραρχα, οτε προσπθεια απλοποησης και τεκμηρωσης των αρχν του  υπρχει. Να να  παρδειγμα πρακτικν και να παρδειγμα θεσμν.

(1)  Στην αρχαα Ελλδα, η Δημοκρατα ταν μα αυτονητη αξα, χωρς απλτητα  πολυπλοκτητα. Για αυτ δεν υπρχει κποια  φιλοσοφικ τεκμηρωση της αναγκαιτητας και της ηθικς αυτο του πολιτεματος. τι εχε γραφτε αφοροσε στην περιγραφ, τις αδυναμες, τα  μειονεκτματα και τα πλεονεκτματα της Δημοκρατας.

Χαρακτηριστικ εναι η ποψη που διατπωσε ο αυστηρς κριτς της δημοκρατας Πλτων: « για να διοικηθε σωστ μια πολιτεα πρπει, λοι οι πολτες να εναι φιλσοφοι (δημοκρατα) να διοικον μνο οι φιλσοφοι (αριστοκρατα)». Αυτ νομζουμε πς εναι η πραγματικ θση του Πλτωνος για τη δημοκρατα. σως θα πρπει να θυμηθομε τι ριστος στην αρχαα Ελλδα ταν ο αγαθτατος (αγαθς, αμενων, ριστος ) και χι  αυτς που χει κοινωνικ και οικονομικ δναμη, ο σημερινς αριστοκρτης.

Αντθετα με την ανωτρω αρχ και πρακτικ της αρχαας Ελλδας, η αναγκαιτητα και η ηθικ των σημερινν εμμσων δημοκρατιν χρειστηκε να τεκμηριωθε με πολλ φιλοσοφικ επιχειρματα σαν αυτ που αναφρονται στις θεωρες των «Κοινωνικν Συμβολαων»[3]. Στις θεωρες αυτς, οι νθρωποι δεν θεωρονται τι εναι φορες διας εξουσας - πως η Φση καθρισε και πως σχυε στο πολτευμα της αρχαιοελληνικς δημοκρατας – αλλ θεωρονται «συνταιροι» της εξουσας των αρχντων.

Στις σγχρονες δημοκρατες, στην προσπθεια μας για απλτητα και τεκμηρωση, χσαμε και την απλτητα και το πνεμα της αρχαιοελληνικς δημοκρατας.

 

(2)  Η λλειψη ιεραρχας φανεται ξεκθαρα στο θεσμ της Εκκλησας του Δμου και στον θεσμ των Αρχντων της Πολιτεας.

Η Εκκλησα του Δμου στην  αρχαα Αθνα, ταν το μοναδικ και κορυφαο ργανο    σκησης της κθε εξουσας· της νομοθετικς, της εκτελεστικς και της δικαστικς. λη η εξουσα ττε ταν στα χρια του συνλου των πολιτν.

Οι ρχοντες ττε, οτε νομοθετοσαν, οτε  δκαζαν, οτε παιρναν τις στρατηγικς πολιτικς αποφσεις που παρνουν οι σημερινο. Οι ρχοντες ττε διακονοσα την Εκκλησα του Δμου, δηλαδ το σνολο των «εξουσιαζντων και εξουσιαζομνων»  πολιτν.

Στην Εκκλησα πολτες και ρχοντες εχα την δια εξουσα. Μια ψφο.

 

Τυχαιτητα και  πιθαντητα

Τυχαιτητα. Κατ τις κλασικς αντιλψεις, η τυχαιτητα, η τχη παραπμπει σε συστματα και σε φαινμενα που αναπτσσονται και κυβερννται τυφλ·  που  στερονται στχων και νοματος.  

Κατ τον Πριγκζιν μως η τχη εναι συννυμο του μη ντετερμινισμο, του αυθρμητου, της καινοτομας και της δημιουργικτητας. Εναι μια να και επαναστατικ ποψη.

Πιθαντητα. Κατ τις κλασικς αντιλψεις,  η ανπτυξη και η εξλιξη συστημτων και φαινομνων εναι ντετερμινιστικ· χει απλυτη και αιτιολογημνη βεβαιτητα.

Το πρτο ργμα σε αυτ την αντληψη δημιουργθηκε απ τον δετερο νμο της Θερμοδυναμικς, το νμο της Εντροπας. Ο νμος της εντροπας δεν ισχει με αιτιολογημνη βεβαιτητα αλλ μνο με μεγλη πιθαντητα που προκπτει απ τα στατιστικ δεδομνα της πρξης. ταν για παρδειγμα λμε: « τον Αγουστο στην Αθνα δεν χιονζει», αυτ ισχει με μεγλη πιθαντητα, που προκπτει απ τα στατιστικ δεδομνα της πρξης, αλλ δεν αποκλεεται να χιονσει κποτε και τον Αγουστο. Κτι ανλογο ισχει με το νμο της εντροπας.   

Το δετερο και μεγαλτερο ργμα στη εν λγω αντληψη δημιουργθηκε απ τη  διατπωση της Αρχς της Αβεβαιτητας του Heisenberg στη Κβαντομηχανικ.  Κατ την αρχ αυτ , που ισχει για τα υποατομικ σωματδια του μικρκοσμου, εναι αδνατο να γνωρζουμε με απλυτη βεβαιτητα τη  θση και την ορμ ενς υποατομικο σωματιδου.[4] Η αρχ αυτ υποχρωσε τους μεν  φυσικος να περιγρφουν καταστσεις με την πιθαντητα αντ με τη βεβαιτητα, τους δε φιλοσφους να επεκτενουν συνειρμικ την αρχ της αβεβαιτητας και σε λλους  χρους, εκτς αυτο του μικρκοσμου.

Ο Πριγκζιν ρχεται να επεκτενει την αρχ της αβεβαιτητας του  Heisenberg και στα ανοικτ θερμοδυναμικ, στα βιολογικ, στα κοινωνικ συστματα και γενικ σε λα τα συστματα που αλληλεπιδρον  με το περιβλλον.

Η να αρχ της αβεβαιτητας του Πριγκζιν  μας λει τι ταν η πολυπλοκτητα των εν λγω συστημτων ξεπερσει κποιο οριακ σημεο, ττε τα συστματα οδεουν προς μη προβλψιμες, προς αββαιες καταστσεις.

Εναι φανερ πως η να αρχ αβεβαιτητας του Πριγκζιν, χει πολ μεγλη σημασα για τα σημεριν, μεγλης πολυπλοκτητας,  κοινωνικ, οικονομικ, και πολιτικ συστματα.

 

Οι αρχαοι λληνες αν και δεν γνριζαν τις ανωτρω περ τυχαιτητας και πιθαντητας απψεις, τις εφαρμζανε στον σημαντικτερο τομα. Στον τομα σκησης της πολιτικς εξουσας. Να τρα ττοια παραδεγματα:

(1)   Η ανδειξη των αρχντων στην Αθηνακ Δημοκρατα γινταν με τυχαα επιλογ, με κλρο, και μνο η ανδειξη των στρατιωτικν αρχντων γινταν με ψηφοφορα ( εκλογ). Σε αρκετς μλιστα περιπτσεις η ψηφοφορα αφοροσε στην ανδειξη των αρστων, χι του αρστου, και στη συνχεια η τελικ επιλογ γινταν με κλρωση μεταξ των αρστων.

(2)   Οι αποφσεις στις Εκκλησες απ το σνολο των πολιτν, λαμβανταν με βση την αρχ της πλειοψηφεας. Εναι προφανς τι ττοιες αποφσεις δεν χουν βεβαιτητα αλλ πιθαντητα να εναι ορθολογικς.

(3)   Απ τα συμπερσματα των κανονικν κατανομν, σμερα γνωρζουμε τι οι αποφσεις απ το σνολο των πολιτν χουν κανονικ (μτριο) ορθολογισμ αλλ  πολ υψηλ πιθαντητα ( σχεδν βεβαιτητα) διασφλισης αυτο του ορθολογισμο. Αντθετα οι αποφσεις ενς  Μεσσα χουν μεγλο ορθολογισμ αλλ πολ μικρ πιθαντητα διασφλισης του. σο μλιστα μεγαλτερος εναι Μεσσας τσο μικρτερη εναι η πιθαντητα παρξης αληθινο Μεσσα. Οι ιμιτασιν Μεσσες δεν καθορζονται απ τη νομοτλεια των κανονικν κατανομν.  

Το συμπρασμα απ τα παραπνω εναι τι στην αρχαιοελληνικ δημοκρατα, οι πολτες εκτιμοσαν περισστερο την πιθαντητα διασφλισης  κποιας προσδοκας, παρ το μγεθος της προσδοκας. Πστευαν δηλαδ στη λακ σοφα που λει: «ποιος πει για τα πολλ χνει και τα λγα» η « κλιο πντε και στο χρι, παρ δκα και καρτρει».

Στην αρχαιοελληνικ δημοκρατα οι πολτες δσκολα  παραμυθιζοταν με βερμπαλιστικς προσδοκες.

Απ τα παραδεγματα αυτ, αλλ και λλους θεσμος  πρακτικς της αρχαιοελληνικς δημοκρατας, προκπτει τι το πολτευμα αυτ χει τσο μεγλη συμβαττητα με τις θεωρες του Πριγκζιν, στε δικαως ο απλς πολτης να  διερωτται:

Οι ιδες της αρχαιοελληνικς δημοκρατας χουν διαμορφωθε απ τις ιδες του Πριγκζιν   οι ιδες του Πριγκζιν απ αυτς της αρχαιοελληνικς δημοκρατας;  

 

Η αυτοοργνωση

Οι ιδες του Πριγκζιν για την  αυτοοργνωση των συστημτων δεν συνιστον  μνο μια καινοτμο ποψη αλλ και καθορισμ, στω προσγγιση, της διαδικασας αυτοοργνωσης.

Το φαινμενο της αυτοοργνωσης συνδεται στεν με το φαινμενο της ζως γι’αυτ και εμφανζεται εντοντερα στα μβια απ’ τι στα βια συστματα χωρς αυτ να σημανει τι εναι προνμιο των μβιων συστημτων.

Η κατ Πριγκζιν διαδικασα αυτοοργνωσης δεν εναι εκολο να περιγραφε. Σε μια πρτη μως προσγγιση, μπορομε να πομε πως η αυτοργνωση εναι αποτλεσμα της «αποθκευσης πληροφοριν» στα μρια και στην δημιουργα (λγω της αποθκευσης), ικαντητας σε αυτ να παργουν χρσιμο ργο πως αυτ του μεταβολισμο και της αναπαραγωγς. Η διαδικασα αυτοοργνωσης εξελσσεται περεταρω σμφωνα με το νμο της φυσικς επιλογς.

Η αυτοοργνωσης οδηγε σε πιο αποτελεσματικ και πιο σταθερ συστματα απ  εκενα της οργνωσης του ανθρπου .

Το πιο μεγλο και το πιο χαρακτηριστικ παρδειγμα των αποτελεσμτων αυτοοργνωσης κοινωνικο συνλου, αποτελε η μεσουρνηση στον διο χρνο και στον διο χρο, της Αθηνακς Δημοκρατας  και του ανεπανληπτου  κλασσικο πολιτισμο των Αθηνν.

 

Σνοψη – Συμπρασμα

Η παρουσαση των ιδεν του Πριγκζιν και η συσχτιση τους με το κοινωνικ- πολιτικ σστημα της δημοκρατας, εναι μια προσπθεια που δεν μπορε να καλυφθε με τις απψεις ενς απλο πολτη, ο οποος δεν εναι ειδμων σε θματα κοινωνιολογας, πολιτικς, και στα επιτεγματα της σημερινς φυσικς.  Μια ττοια προσπθεια, ακμα,  δεν μπορε να καλυφθε στα περιθρια ενς ρθρου.

Για τους λγους αυτος, ευχμαστε και ελπσουμε ττοιες προσπθειες να γνουν και απ λλους πολτες που εναι ειδμονες σε θματα κοινωνιολογας, πολιτικς, σγχρονης φυσικς.

Εθε οι αρχς και οι μεθοδολογες της Φυσικς γενικ και του Πριγκζιν ειδικτερα, να χρησιμοποιηθον και για την ανπτυξη και βελτωση των πολιτικν συστημτων· εθε να συμβλλουν στην καλτερη κατανηση και στη αντιμετπιση των προβλημτων των σημερινν δημοκρατικν συστημτων, πως γινε δη με τα βιολογικ συστματα.

 

 

Το παρν περιλαμβνεται στο βιβλο του Δημοσθνη Κυριαζ:

ΨΗΦΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, Η επδραση της σγχρονης Φυσικς και της Ψηφιακς Τεχνολογας στη Δημοκρατα. Εκδσεις: νωση Ελλνων Φυσικν, 2009.



[1] Οι νμοι αυτο, σε μαθηματικ φορμαλισμ, γρφονται: g=σταθερ,  u=g.t  και  h = 1/2.g.t²

[2] Vikipedia the free encyclopedia του Internet

[3] Του γγλου Thomas Hobbes (1585 – 1671),  του Γλλου Jean Jacques Rousseau (1712 – 1778) και λλων.

[4] Ο νμος αυτς σε μαθηματικ φορμαλισμ γρφεται: Δx .Δp  >  ½.h  και σημανει τι η αβεβαιτητα της θσεως Δx, επ την αβεβαιτητα της ορμς Δp  εναι μεγαλτερη ση απ να σταθερ αριθμ (που  h  η σταθερ του  Planck.

 

-Σχλια

   
...

: . / : 30/06/2012 04:27:14

Εξαιρετικ ενδιαφρουσα προσγγιση! Πντα με εκπλσσουν ευχριστα και με ενθουσιζουν οι δια των φυσικν επιστημν προσπθειες τεκμηρωσης πολιτικν αιτημτων. Τις βρσκω πιο στρεες, πιο πειστικς και πιο φιλδοξες απ τις αμιγς ιστορικοφιλοσοφικς. Το ιδανικ θα ταν, πως λλωστε επισημανετε, να βρεθε ο νθρωπος καλτερα η αλυσδα ανθρπων που θα τις συσχετσει δυναμικ. δη με τα βιβλα σας και τα ρθρα σας χετε κνει μια πολ καλ αρχ. Εθε!

   
...

: . . / : 01/07/2012 02:42:54



Φλε Βαγγλη Κλιοσση

Σε ευχαριστ για τα θετικ και γενναιφρονα  σχλια σου στην ταπειν μου προσπθεια. Αυτ χουν ιδιατερη για μνα αξα γιατ προρχονται απ  να νο νθρωπο, που σποδασε και υπηρετε αξες  σαν αυτς που επιχειρ να παρουσισω.

/ (θα πρπει να κνετε login για να αναρτσετε νο σχλιο)

-

 

 

2009-2012 ALL ABOUT WEB ( , Web development, )