Digital Direct Democracy
   
e-mail
-
-
 
- -
  - |
 
     
-  

 

Το παρδοξο των ψηφοφοριν.

Στο παρελθν αλλ και στο παρν, επιστμονες και στοχαστς  προσπθησαν να εκτιμσουν την ποιτητα, που συστηματικ χουν οι συλλογικς αποφσεις με δημοψηφσματα, γιατ υπρχαν απψεις και ενδεξεις τι οι αποφσεις αυτς εναι απ τη φση τους απρβλεπτες και ασμβατες με τη λογικ.

Στα μσα του προηγομενου αινα γιναν στις ΗΠΑ ρευνες για να διαπιστωθε η τυχν παρξη διαφορς  ποιτητας μεταξ των ατομικν και των συλλογικν αποφσεων, που ως γνωστ λαμβνονται με να μονχα τρπο· με δημοψηφσματα  και εφαρμογ της αρχς της πλειοψηφας.

Τα αποτελσματα αυτν των ερευνν  μειναν γνωστ σαν το παρδοξο της ψηφοφοριν   (paradox of voting)[i] .

Το παρδοξο ταν η διαπστωση, τι υπρχουν συστηματικς και σημαντικς διαφορς μεταξ της ποιτητας των ατομικν και της ποιτητας των συλλογικν αποφσεων μσω δημοψηφισμτων. Οι διαφορς αυτς συνοψζονται  ως ακολοθως:

  1. Οι ατομικς αποφσεις εναι κατανοητς, λογικς και συνθως προσεγγζουν την καλλτερη δυνατ επιλογ.
  2. Οι συλλογικς αποφσεις με δημοψηφσματα εναι κποιες φορς απρβλεπτες, μη κατανοσιμες και μη συμβατς με τη λογικ.
  3. Η ποιτητα των αποφσεων με δημοψηφσματα επηρεζεται σημαντικ απ τα φαινμενα δημαγωγας, τον τρπο διατπωσης του ερωτματος προς τους πολτες  και απ το πλθος επιλογν/απαντσεων  που χουν οι ψηφοφροι. Η ευμενστερη περπτωση για σωστς συλλογικς αποφσεις εναι αυτ που το ερτημα εναι του  τπου: Α Β, Ναι χι.

Το αποτλεσμα αυτς της ρευνας  προφανς εναι αντθετο με την κοιν λογικ, αλλ και τη λογικ της Στατιστικς και Κβαντικς Μηχανικς, που οι αποφσεις/συμπερσματα του συνλου χουν τη μγιστη δυνατ αξιοπιστα σε σγκριση με αυτς ενς κποιου υποσυνλου -  και πολ περισστερο ενς στοιχεου (ενς ατμου) -  του συνλου.

Πρα τα ανωτρω, η αξιοπιστα των  αποτελεσμτων της ρευνας χι μνο δεν αμφισβητθηκε, αλλ ενισχθηκε απ την εμπειρα· οι νθρωποι διαπστωναν τι οι προαναφερθεσες διαφορς ταν ντως υπαρκτς.

Ο εντοπισμς και η κατανηση συνεπς των αιτων και της διαδικασας δημιουργας αυτο του παρδοξου και παρλογου φαινομνου χει μεγλη και κρσιμη σημασα γιατ σχετζεται:

  • Με την καθολικ ισχ θεμελιωδν λογικν και φυσικν αρχν
  • Με την αμφισβτηση της δυναττητας των απλν πολιτν να λαμβνουν συλλογικς αποφσεις με την δναμη της λογικς και
  • Με την  υιοθτηση της ποψης  – και κυρως της πρακτικς – τι οι απλο πολτες  λαμβνουν συλλογικς αποφσεις με τη δναμη των ενστκτων, των συναισθημτων και των κιντρων και χι της λογικς· τι λαμβνουν δηλαδ αποφσεις με τον διο τρπο που λαμβνουν τα λογα ντα, τα ντα που στερονται λογικς.

 Εναι σως ενδιαφρον να υπενθυμσουμε τι λα τα ζα λαμβνουν και πραγματοποιον αποφσεις με τη δναμη των ενστκτων  και των κιντρων και τι  μοναδικ εξαρεση αποτελε ο νθρωπος που χει την προνομιακ δυναττητα να λαμβνει αποφσεις με τη δναμη της λογικς·  με τη δναμη και της λογικς για να ακριβολογομε.

Απ τα προηγομενα στοιχεα και απψεις οδηγομαστε  στο  συμπρασμα τι το παρδοξο φαινμενο συνιστ εκτροπ απ την κανονικ, την  υγι συμπεριφορ των ανθρπων· τι εναι μα «ασθνεια» που καταργε, η στω υποβαθμζει, την λογικ  ισχ των ανθρπων επιλεκτικ στον τομα της λψεως πολιτικν αποφσεων με δημοψηφσματα. Η διαπστωση τι η λογικ ισχς των ανθρπων εναι μεγλη ταν λαμβνονται ατομικς αποφσεις και μεινεται   ακυρνεται ταν λαμβνονται συλλογικς, παραπμπει στην ασθνεια διχασμο της προσωπικτητας, στην σχιζοφρνεια. Αυτ η ασθνεια που προσβλει τους ανθρπους με το σττους του μλους της κοινωνας, της ταιριζει το νομα:  Κοινωνικ Σχιζοφρνεια.

 

Τα ατια και οι υπεθυνοι της κοινωνικς σχιζοφρνειας.

Οι υπεθυνοι αυτς της κοινωνικς ασθνειας  εκολα εντοπζονται  αν εφαρμσουμε το δγμα των εισαγγελων. Κατ το δγμα αυτ οι υπεθυνοι κθε εγκληματικς πρξεως εναι οι νθρωποι οι οποοι  ωφελονται απ την πραγματοποηση της.

Στην προκειμνη περπτωση η υποβθμιση της λογικς ισχος των ανθρπων επιλεκτικ στον τομα της λψεως αποφσεων  με δημοψηφσματα, σαφς προωθε τα συμφροντα των αρχντων πολιτν, γιατ στερινει την ποψη τι υπρχει νομοτελειακ ανγκη κποιοι λγοι νθρωποι  να λαμβνουν τις αποφσεις,  εν η συντριπτικ πλειοψηφα των πολιτν να εναι απλ αυτο που εκτελον αυτς τις αποφσεις.  Προωθε και στερινει δηλαδ την δια παλι συνταγ που χρησιμοποιοσαν οι  Βασιλιδες Θεο, οι  Ελω Θεο Βασιλιδες, οι Φωτισμνοι Ηγτες – Πατρες του Λαο, για να εκτελον οι νθρωποι τις ποιες αποφσεις τους.  

Η εμφνιση και εξπλωση της κοινωνικς σχιζοφρνειας οφελεται στην κατργηση του σττους του ρχοντος και αρχομνου πολτη· του σττους  που δεν εναι τποτα περισστερο παρ κφραση της παρξης λογικς ισχος  σε λους τους ανθρπους.

Σημαντικ στοιχεο εναι τι αυτ η κατργηση γινε στην πρξη, εν στη θεωρα και στα λγια η ιδιτητα του ρχοντος και αρχμενου πολτη, αναγνωρζεται ηχηρ και χωρς επιφυλξεις. Η γνωστ ρση των πολιτικν και των πνευματικν ηγετν «Αφντης εναι ο Λας», στην πρξη σημανει,   «Αφντης εναι Λας, αρκε να μη Διαφεντεει».

να δετερο στοιχεο που ενισχει αυτ το συμπρασμα εναι τι οι ασκοντες την εξουσα δεν προσπθησαν να θεραπευσουν αυτ την «ασθνεια» αλλ επιχερησαν να την παρουσισουν ως χαρακτηριστικ της φσεως του ανθρπου και συνεπς τι η προσπθεια θεραπεας αποτελε ουτοπα, αν χι βριν. Οι μεγλες αποφσεις πρπει  να τις λαμβνει ο νας στω οι λγοι «φωτισμνοι», αλλ να τις εκτελον και να τις πληρνουν λοι οι πολτες. Ο ορθολογισμς και η ηθικ αυτς της … επινησης εναι προφανς.

 

Τα αποτελσματα της ασθνειας

Η κατργηση του ρχοντος και αρχομνου, του κυβερνντος και κυβερνωμνου  πολτη εχε σαν μεσοπρθεσμο αποτλεσμα: (α)  την ατροφα και υποβθμιση  της λογικς των πολιτν,  λγω μη χρσεως της,  στον τομα σκησης της πολιτικς, εξουσας και (β) τη μεωση  της ευθνης των πολιτν για τα κοιν προβλματα τους, διτι η ευθνη χει μεταφερθε απ τους φυσικος ιδιοκττες  στους εκπροσπους τους.

Το πρτο αποτλεσμα αξησε υπερβολικ την ισχ του κατεστημνου  της εξουσας, το οποο απκτησε το θεσμικ δικαωμα να παρνει απουσα των πολιτν τις μεγλες, τις στρατηγικς αποφσεις και να ισχυρζεται τι  ουσιαστικ τις παρνουν οι πολτες.

Το δετερο μως αποτλεσμα γινε το μπομερανγκ  του πολιτικο κατεστημνου γιατ οι αποφσεις μπορον να λαμβνονται χωρς τους πολτες, αλλ εναι αδνατο να εκτελονται χωρς την κθυμη συμμετοχ των πολιτν. [ii] 

Η μεγλη δυσχρεια, αν χι αδυναμα,  εκτλεσης της πληθρας των αποφσεων που με ευχρεια λαμβνουν σμερα οι ασκοντες την εξουσα, αποδεικνει τι το μπομερανγκ δεν εναι θεωρα αλλ ορατ πραγματικτητα.

 

Η θεραπεα της ασθνειας.

πως η θεραπεα κθε ασθνειας, τσι και η θεραπεα της κοινωνικς σχιζοφρνειας, επιτυγχνεται με την ακρωση της αιτας που την προκλεσε· επιτυγχνεται με την πραγματικ και χι βερμπαλιστικ παρξη πολιτν, που χουν την εξουσα και τις ευθνες του ρχοντος και συγχρνως του αρχομνου.

 Η εξουσα και η ευθνη των πολιτν δεν εναι, πως αρκετο πιστεουν, δο αυτνομες ονττητες, αλλ μα ενιαα και αδιαρετη. ταν ακυρωθε η  μα αυτομτως ακυρνεται και η λλη. ταν υπρχει λλειμμα της εξουσας των πολιτν αυτομτως δημιουργεται λλειμμα της ευθνης τους. Αυτ ββαια δεν ισχουν για τους αντιπροσπους των πολιτν οι οποοι χουν την ιδιτητα μνο του ρχοντος.  

Στο σημεριν πολιτικ σστημα, η εξουσα των πολιτν χει στην πρξη ακυρωθε απ τους ασκοντες την εξουσα και χει αντικατασταθε απ βερμπαλισμος. Η φση μως δεν ξεγελιται με τα λγια· η δημιουργα υπεθυνων πολιτν χωρς εξουσα, με νομοτελειακ βεβαιτητα, εναι ανφικτη.  

 

Στο σημεριν σστημα εξουσας, οι ρχοντες/εκπρσωποι των πολιτν χουν το θεσμικ δικαωμα να λαμβνουν: (1)  τις στρατηγικς, τις μεζονες αποφσεις που αφορον τους πολτες και (2) τις ελσσονες αποφσεις οι οποες επγονται και περιορζονται απ τις στρατηγικς. μως στην αυθεντικ Δημοκρατα, στη Δημοκρατα του αρχαιοελληνικο πνεματος, οι μεζονες αποφσεις λαμβνονται απ τους πολτες και οι ελσσονες  λαμβνονται απ τους ρχοντες. Με τον τρπο αυτ, οι  πολτες ταν ο αφντης και οι ρχοντες οι υπηρτες των πολιτν. Με τον τρπο αυτ, υπρχε πστη και συνοχ των πολιτν στην προσπθεια πραγματοποησης των μεγλων αποφσεων/στχων τους.

Το γεγονς τι σμερα οι μεγλες  αποφσεις δεν λαμβνονται απ τους πολτες, αλλ απ τους ρχοντες που ισχυρζονται τι … εκτελον εντολ των πολιτν , χει σαν αποτλεσμα αυτς να τθενται συνεχς υπ αμφισβτηση και οι αγνες και οι θυσες των πολιτν να γνονται χωρς συνοχ και αποτελεσματικτητα.

 

Η αντιμετπιση του παρδοξου φαινομνου στην Ελλδα.

 Στη νετερη Ελλδα οι πολιτικο και οι λοιπο αρμδιοι δεν ασχολθηκαν με την κατανηση και θεραπεα του παρδοξου φαινομνου, αλλ με την … υπρβαση του. Αυτ η υπρβαση πραγματοποιθηκε με τους ακλουθους τρεις τρπους:

  1. Σιωπηρ ακρωση στην πρξη, χι και στο συνταγματικ νμο, των δημοψηφισμτων, δεδομνου τι αυτ πραγματοποιονται με αποφσεις των αρχντων  και χι των πολιτν βσει παγων διατξεων. πως ταν επμενο οι ρχοντες/ εκπρσωποι δσκολα αποφσιζαν να θσουν την εξουσα τους κτω απ την εξουσα των πολιτν και τσι τα τελευταα 70 χρνια γιναν στην Ελλδα, ουσιαστικ, δο δημοψηφσματα. Αυτ η πολ μικρ συχντητα δημοψηφισμτων – να δημοψφισμα κθε τριντα περπου χρνια – μχρι πρτινος,  σως δικαιολογετο απ τις μεγλες δυσχρειες ενημερσεως των πολιτν και το πολ υψηλ κστος πραγματοποησης τους. Σμερα μως που η ψηφιακ τεχνολογα χρησιμοποιεται σε τσους τομες της δημσιας ζως (Εφορα, Ασφλεια, Υγεα, ….) αυτς οι δυσχρειες μπορον να ξεπερασθον με τη χρση της νας  τεχνολογας και τα «ψηφιακ δημοψηφσματα» να χουν: πολ μικρτερο μεσο και μμεσο κστος,  υψηλ λειτουργικ και οικονομικ ευχρεια ενημρωσης των πολιτν και μεγαλτερη ασφλεια και αξιοπιστα, σε σγκριση με τα συμβατικ δημοψηφσματα.
  2. Λψη των μεγλων αποφσεων απ τους φωτισμνους ηγτες του κμματος και πραγματοποηση δημοψηφισμτων για τη λψη μερικν απ την πληθρα  των ελασσνων αποφσεων, στε να μη θγεται η εξουσα των αρχντων. Ο τρπος αυτς εκτς του τι οδηγε σε δυσχρεια σκησης της εξουσας, ανατρπει πλρως τη φιλοσοφα της αυθεντικς, της αρχαιοελληνικς Δημοκρατας, που οι λγες μεζονες αποφσεις  λαμβνονται απ τους πολτες και η πληθρα των ελασσνων απ τους ρχοντες.
  3. Καθιρωση δημοψηφισμτων στα οποα η παρξη παραδξων αποφσεων, εναι …  αδνατη. Ο τρπος, που αποτελε σημαντικ εφερεση των Ελλνων, ταν απλς. Σαν το αυγ του Κολμβου. Αντ δημοψηφισμτων με ερτημα του τπου  Α Β, καθιρωσαν δημοψηφσματα με ερτημα του τπου, Α Α, οπτε ντε να βρεθε παρδοξο και παρλογο αποτλεσμα.

λοι οι πολτες κτι γνωρζουν για τους εμπνευστς αυτν των τρπων υπρβασης  του παραδξου φαινομνου των ψηφοφοριν στη Χρα που υπρξε το Λκνο της Δημοκρατας.

 

Συμπρασμα.

Η φση των δημοψηφισμτων δεν οδηγε σε αποφσεις υποβαθμισμνης ποιτητας και αξιοπιστας, αλλ αντιθτως οδηγε σε αποφσεις που χουν στοχαστικ σοφα, μεγλη αξιοπιστα και την ευρτερη δυνατ αποδοχ. Οι αντθετες απψεις και διαπιστσεις, εναι ργο του κατεστημνου της εξουσας, που χει το συμβατικ δικαωμα να αποφασζει: την πραγματοποηση, τη διατπωση του ερωτματος, τον τρπο και το θος ενημρωσης, τους καννες διεξαγωγς και την συχντητα  των δημοψηφισμτων.  Με να δημοψφισμα κθε 30 χρνια, δεν εναι δυνατ να υπρχει, λογικ, εμπειρα και εξοικεωση των πολιτν με το θεσμ των δημοψηφισμτων·  με το θεσμ που αποτελε την πεμπτουσα της Αυθεντικς Δημοκρατας.   



[i] J. Haskell. Direct Democracy or Representative Government.  Westview Press 2001.

[ii] Περισστερα στο ρθρο «Το μπομερανγκ του πολιτικο κατεστημνου» http://www.dd-democracy.gr/article.asp?Id=42   

 

-Σχλια

/ (θα πρπει να κνετε login για να αναρτσετε νο σχλιο)

-

 

 

2009-2012 ALL ABOUT WEB ( , Web development, )