Digital Direct Democracy
   
e-mail
-
-
 
- -
  - |
 
     
-  

Maurice Allais. .

 

Εισαγωγικ σημεωμα της Ιστοσελδας

Το μεγαλτερο πρβλημα που αντιμετωπζουν σμερα οι λληνες πολτες, αλλ και γενικτερα οι πολτες λου του κσμου, εναι η οικονομικ κρση των ημερν μας· η ανεργα, η μεωση του εισοδματος, η ρξη της κοινωνικς συνοχς.

Πως μως φθσαμε στη σημεριν κατσταση ;  Ποια εναι η βαθτερη αιτα της κρσης ;

Στο ερτημα αυτ ο νομπελστας οικονομολγος Maurice Allais, σε συνντευξη του, δνει μια πολ σημαντικ και κατανοητ απντηση. Θεωρε τι αιτα της κρσης εναι η πολιτικ των ελευθρων διεθνν εμπορικν συναλλαγν  (προντων. υπηρεσιν και κεφαλαων).

Το κεμενο της υπψη συνντευξης με κποια σχλια της εφημερδας για τα ισχοντα στη χρα μας, χει  δημοσιευθε στο ΠΑΡΟΝ της 06.09.2009. Αυτ το κεμενο, που παρατθεται στα επμενα,  μας το στειλε ο φλος της ΨΑΔ κ. Ευριπδης Μπλλης, τ. Επκουρος Καθηγητς του ΕΜΠ.

Η ιστοσελδα οτε τη δυναττητα, οτε την πρθεση χει να σχολισει τα στοιχεα του νομπελστα οικονομολγου. Τα θεωρε αξιπιστα στο 100%.

Παρ τατα θεωρε σκπιμο να σημεισει τι :

(1)     Αυτο που πραν την απφαση για την προαναφερθεσα πολιτικ, σγουρα βασστηκαν στις προσδοκες και στα ρσκα που αυτ χει· βασστηκαν, πρπει να βασστηκαν, στη αξιολγηση της διαφορς των  Συν και Πλην.

(2)     Το κρσιμο στοιχεο εναι τι αυτ την απφαση την πραν κποιοι λγοι που δεν εναι αυτο που αξιολγησαν – μποροσαν να αξιολογσουν – αυτ τη διαφορ.. Αυτ ακριβς συνιστ, κατ την ποψη μας,  « τη βαθτερη απ τις βαθτερες» αιτα της κρσης. Αν αυτ ισχει ττε πρπει να δεχθομε τι η βαθτερη αιτα της κρσης  βρσκεται στα εγγεν χαρακτηριστικ του ισχοντος πολιτικο συστματος· βρσκεται στους λγους Μεσσες του συστματος που αποφσισαν αυτ την πολιτικ, ενδεχομνως μλιστα με ιδιοτελες  στχους πως αναφρει ο Maurice Allais.

πως εναι γνωστ, στις σγχρονες /αντιπροσωπευτικς  «Δημοκρατες», οι μγιστες αποφσεις που αφορον στους πολτες, λαμβνονται χωρς τους πολτες· χωρς καν προσπθεια ενημρωσης των πολιτν. Ο ρλος των «πολιτν» τελεινει με το πρας της ψηφοφορας εκλογς των αντιπροσπων / βουλευτν, οι οποοι λαμβνουν - στη θεωρα,  αλλ χι πντοτε και στην πρξη - τις μεγλες αποφσεις.. Ποιοι μως λαμβνουν στην πρξη τις μεγλες αποφσεις, λγο – πολ, λοι ξρουμε.

Το βασικ αυτ χαρακτηριστικ του σημερινο πολιτικο συστματος, οδγησε σε υπερσυγκντρωση   ισχος,  στους λγους και σε απογμνωση των πολιτν απ κθε ισχ· οδγησε στην αξηση  της εντροπας του κοινωνικο συστματος.

Στις  δημοκρατες μως του αρχαιοελληνικο πνεματος, οι μεγλες αποφσεις λαμβνονται με Δημοψηφσματα απ το σνολο των πολιτν. Αυτ οδηγοσε σε αποφσεις υψηλς ηθικς και ευρεας αποδοχς·  οδηγοσε στη μεωση της εντροπας του συστματος.

Αυτ εναι και η θεμελιδης διαφορ μεταξ των πολιτικν συστημτων της σημερινς «δημοκρατας» και της δημοκρατας του αρχαιοελληνικο πνεματος.  

Η πολιτικ των ελευθρων διεθνν εμπορικν ανταλλαγν, δεν αποφασστηκε απ τους πολτες. Αποφασστηκες απ κποιους λγους, που στην καλτερη των καλυτρων περπτωση ταν οι εκλεγμνοι αντιπρσωποι των πολιτν.

Αν μως αυτ η απφαση λαμβνονταν στω και με να δημοψφισμα -  πως γινε με τα δημοψηφσματα στη Γαλλα και  Ολλανδα για την γκριση του  Συντγματος της ΕΕ στην Κπρο για το σχδιο Ανν -  σως σμερα δεν θα υπρχε η σημεριν οικονομικ κρση, στω δεν θα εχε  τη σημεριν νταση. Οι αποφσεις των ολγων μπορε να χουν ιδιοτλεια. Οι αποφσεις του συνλου δεν μπορε .  

Το συμπρασμα της ιστοσελδας εναι τι αν υπρχαν πολιτεματα   Ψηφιακς  μεσης Δημοκρατας, σαν αυτ που οραματιζμαστε, η κρση δε θα ερχταν, αλλ και αν ερχταν η αντιμετπισης της θα γινταν με μεγαλτερη στριξη απ τους πολτες , θα ταν αποτελεσματικ και θα εχε πολ μικρτερες  «παρπλευρες» απλειες.

Και ακμη, αν υπρχε Ψηφιακ  μεση Δημοκρατα, η γνμη του Allais – η γνμη των γνησων ειδημνων -  θα διαμρφωνε ισχυρτερα τις μεγλες αποφσεις που θα ελμβαναν οι  πολλο  με την κανονικ ισχ απλο πολτες,  απ’ τι διαμορφνει σμερα τις μεγλες αποφσεις που λαμβνουν οι ολγοι  πανσχυροι  «Μεσσες». 

 Δ.Κ  Διαχειριστς της Ιστοσελδας

 

_________ . _________

 

 Κατωτρω  παραθτουμε το πολ ενδιαφρον κεμενο που μας στειλε ο κ. Μπλλης

 

ΕΛΛΑΔΑ, ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΩΝ ΒΡΥΞΕΛΛΩΝ.

Με την πολιτικ των ελεθερων διεθνν εμπορικν ανταλλαγν,

 η παγκοσμιοποηση υπονομεει την Ευρπη και την οδηγε στην καταστροφ!

 

                                                                                         MAURICE ALLAIS

                                                                            Βραβεο Νμπελ Οικονομας

 

 

 

ΟΙ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ

Το 2005 μια ομδα Ντεγκολικν βουλευτν, συσπειρωμνων στον μιλο Republicains, ζτησε απ τον Maurice Allais να απαντσει σε πντε βασικ ερωτματα σχετικ με την Ευρπη και την πορεα της Γαλλας. Παραθτουμε, για λγους συντομας, μνο μα απ τις ερωτσεις που αναφρονται στην παγκοσμιοποηση και τις απαντσεις που δωσε ο Maurice Allais:

 * Η Ευρπη ευνησε την ανδυση μιας παγκοσμιοποησης χωρς ρια. Δεν συντρεξε μ αυτ στην αξηση των οικονομικν δυσκολιν της;

 – Πργματι, διαπιστνει κανες στη Γαλλα απ το 1974 μαζικ αξηση της ανεργας, δραστικ μεωση του βιομηχανικο προντος και πολ σημαντικ μεωση του ρυθμο αυξσεως του εθνικο προντος.

Συγκεκριμνα, απ το 1950 ως το 1974, δηλαδ επ 24 χρνια, το ποσοστ ανεργας μεινε σταθερ κτω απ το 3%. Απ το 1975 ως το 2005, κατ τη διρκεια δηλαδ των επομνων τριντα χρνων, ανλθε σταδιακ στο 12,5% το 1997 και στο 10% το 2005.

Ειδικτερα σε ,τι αφορ την απασχληση στη βιομηχανα, εν μεταξ 1955-1974 οι απασχολομενοι στη βιομηχανα αυξνονταν σταθερ περπου κατ 50.000 ετησως, παρατηρομε κατ την περοδο 1974-2005 το αντστροφο.

 Μεωση δηλαδ των απασχολουμνων κατ 50.000 περπου ετησως. Οι απασχολομενοι στη βιομηχανα φτασαν τον υψηλτερο αριθμ των 6 εκατ. περπου το 1974.

Σε ,τι αφορ τον ρυθμ αυξσεως του ακαθριστου εθνικο προντος απ το 1950 ως το 1974, ο μσος ρυθμς αναπτξεως ταν 4%: Απ το 1974 ως το 2000 ο μσος ρυθμς αναπτξεως πεσε στο 1,6%, 2,4% δηλαδ, 60% λιγτερο.

 

1950-1974 ΚΑΙ 1974-2005:

ΔΥΟ ΠΕΡΙΟΔΟΙ ΠΟΛΥ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΕΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΣ

Στην πραγματικτητα, νας μνο λγος μπορε και πρπει να θεωρηθε ως ο κριος και καθοριστικς παργων των διαφορν που διαπιστνονται μεταξ των δο αυτν περιδων: η πολιτικ, μετ το 1974, της παγκσμιας φιλελευθεροποησης των εξωτερικν ανταλλαγν της GATT (Γενικ Συμφωνα Δασμν και Εμπορου, προκτοχος του Διεθνος Οργανισμο Εμπορου) και των Βρυξελλν και η φιλελευθεροποηση της κινσεως των κεφαλαων, οι συνπειες των οποων επιδεινθηκαν απ την αποδιρθρωση του διεθνος νομισματικο συστματος και τη γενικευμνη επιβολ του συστματος των κυμαινομνων επιτοκων στις νομισματικς ανταλλαγς.

Χωρς καμι αμφιβολα, η πολ διαφορετικ εξλιξη της γαλλικς οικονομας μετ το 1974 εναι αποτλεσμα της προοδευτικς εξαφνισης κθε προστασας της Ευρωπακς Κοινς Αγορς και της συνεχος επεκτσεως ενς παγκσμιου συστματος ελευθρων ανταλλαγν, της μετεγκαταστσεως βιομηχανικν δραστηριοττων και χρηματιστικν επενδσεων

Σε κθε περπτωση, λαμβνοντας υπ ψιν τη μαζικ αξηση της ανεργας, την πολ μεγλη μεωση της απασχολσεως στη βιομηχανα και την πολ σημαντικ πτση του ρυθμο αυξσεως του ακαθριστου εθνικο προντος, μετ το 1974, εναι εντελς αδνατο να υποστηρξει κανες τι η πολιτικ των παγκσμιων ελευθρων ανταλλαγν, που εφρμοσαν οι Βρυξλλες, ευνησε την ανπτυξη και την απασχληση.

Αντιθτως, αυτ που διαπιστνεται εναι τι η πολιτικ των παγκσμιων ελευθρων ανταλλαγν που εφρμοσαν οι Βρυξλλες μετ το 1974 επφερε την καταστροφ θσεων εργασας, την καταστροφ της βιομηχανας, την καταστροφ της γεωργας και την καταστροφ της ανπτυξης.

Εν δεν εφαρμοζταν απ τις Βρυξλλες η πολιτικ των παγκσμιων ελευθρων ανταλλαγν, το κατ κεφαλν εθνικ εισδημα της Γαλλας θα ταν κατ 30% υψηλτερο απ ,τι εναι σμερα και θα ταν τουλχιστον το διο με αυτ των ΗΠΑ.

Ποιος δεν το βλπει τι οι κριες δυσκολες που αντιμετωπζουμε σμερα προρχονται, κατ θεμελιδες μρος, απ τη μεωση του ακαθριστου εσωτερικο εισοδματος που επφερε η πολιτικ των παγκσμιων ελευθρων ανταλλαγν των Βρυξελλν;

 

Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΩΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΩΝ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΑΝΤΑΛΛΑΓΩΝ ΤΟΥ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΕΜΠΟΡΙΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΒΡΥΞΕΛΛΩΝ

Κθε ανλυση δεχνει τι η πλρης απελευθρωση των κινσεων των αγαθν, των υπηρεσιν και των κεφαλαων σε παγκσμια κλμακα, διακηρυσσμενος στχος του Διεθνος Οργανισμο Εμπορου, πρπει να θεωρηθε ταυτοχρνως ως ανφικτος, ως βλαπτικς και ως μη ευκταος στχος.

Εναι εφικτς, πλεονεκτικς και ευκταος μνο στο πλασιο περιφερειακν οικονομικν συνλων, που υπρχουν πολιτικο ενωτικο δεσμο. Σε σνολα δηλαδ που συνεννουν χρες με παρμοια περπου οικονομικ ανπτυξη και με δεδομνο το γεγονς τι κθε περιφερειακ νωση προστατεεται, σε λογικ βαθμ, απναντι στις λλες.

Μια σωστ θεωρα για το διεθνς εμπριο δεν οδηγε με κανναν τρπο στο συμπρασμα τι η εφαρμογ σε παγκσμια κλμακα μιας γενικευμνης πολιτικς ελευθρων ανταλλαγν θα μποροσε να ανταποκρνεται στο πραγματικ συμφρον κθε χρας, ετε πρκειται για τις ανεπτυγμνες χρες της Δυτικς Ευρπης και της Βρειας Αμερικς την Ιαπωνα ετε πρκειται για τις αναπτυσσμενες χρες της Ανατολικ Ευρπης, της πρην ΕΣΣΔ, της Αφρικς, της Λατινικς Αμερικς της Ασας. Θα θελα στο σημεο αυτ να εμαι απλυτα κατηγορηματικς:

Η αφελς και ακρτως απλοποιητικ θεωρα που κραδανουν οι δοξολγοι της παγκσμιας φιλελευθεροποησης των ανταλλαγν για το διεθνς εμπριο εναι πλρως λανθασμνη. Στηρζεται σε θσεις χωρς θεμλια.

Στην πραγματικτητα, αυτο στις Βρυξλλες και αλλο που, στο νομα προβαλλομνων αναγκαιοττων για μια δθεν προδο, στο νομα ενς κακς νοουμνου φιλελευθερισμο και στο νομα της Ευρπης, θλουν ν ανοξουν την Ευρπη σ λους τους ανμους μιας παγκοσμιοποιημνης οικονομας, που δεν χει καννα ουσιαστικ και επιβεβλημνο θεσμικ πλασιο και που κυριαρχεται απ τον νμο της ζογκλας, αυτο που θλουν την Ευρπη αφοπλισμνη, χωρς καμι λογικ προστασα, αυτο που εναι δη προσωπικ και μεσα υπεθυνοι για αμτρητες εξαθλισεις και απλεια της εργασας τους απ εκατομμρια ανργους, δεν εναι στην πραγματικτητα παρ αμντορες μιας καταχρηστικ απλοποιητικς και καταστροφικς ιδεολογας, κρυκες και απολογητς μιας γιγντιας απτης.

 

Η ΚΥΡΙΑΡΧΗ ΕΧΘΡΟΤΗΤΑ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΚΑΘΕ ΜΟΡΦΗΣ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΤΙΣΜΟΥ

Η κυραρχη εχθρτητα σμερα εναντον κθε μορφς προστατευτισμο βασζεται εδ και εξντα χρνια σε μια λανθασμνη ερμηνεα των θεμελιωδν αιτιν της μεγλης κρσης του 1929.

Στην πραγματικτητα, η μεγλη κρση του 1929-1934, που απ τις ΗΠΑ επεκτθηκε σε λο τον κσμο, εχε καθαρ νομισματικ αιτα.

Η τελευταα προκυψε απ τη δομ και τις υπερβολς του μηχανισμο παροχς πιστσεων. Ο προστατευτισμς που ακολοθησε αλυσιδωτ στη δεκαετα του 30 ταν συνπεια και χι αιτα της μεγλης κρσης. Οφειλταν σε προσπθειες των εθνικν οικονομιν να προστατευθον απ τις αποσταθεροποιητικς συνπειες της μεγλης κρσης που εχε αιτα νομισματικ.

Οι δεδηλωμνοι αντπαλοι κθε εδους προστατευτισμο διαπρττουν να δετερο λθος:

Δεν βλπουν τι μια οικονομα αγορν δεν μπορε να λειτουργσει σωστ παρ μνο μσα σ να θεσμικ και πολιτικ πλασιο που διασφαλζει τη σταθερτητα και τη ρθμιση. ταν η παγκσμια οικονομα σμερα δεν χει να ττοιο ρυθμιστικ σστημα και αναπτσσεται μσα σ να ναρχο σστημα, το παγκσμιο νοιγμα σε λους τους ανμους των εθνικν οικονομιν περιφερειακν ενσεων χι μνο δεν χει καμα πραγματικ, λογικ δικαιολογα, αλλ δεν μπορε παρ να τις οδηγσει σε πολ μεγλες δυσκολες.

Το πραγματικ θεμλιο του προστατευτισμο, η ουσιαστικ δικαιολγηση και αναγκαιτητ του, εναι η αναγκαα προστασα που παρχει εναντον κθε εδους ναρχων καταστσεων και δυσκολιν που προκαλονται απ την λλειψη πραγματικς ρυθμσεως σε παγκσμια κλμακα.

Εναι εντελς τοπο να υποστηρξει κανες τι η δουσα ρθμιση μπορε να προκψει απ τη λειτουργα των αγορν, πως διαπιστνεται σμερα.

Εν δομε, για παρδειγμα, την περπτωση της ευρωπακς κοινοτικς γεωργας, η ευθυγρμμιση των τιμν της με τις παγκσμιες τιμς, που μπορε να δσει γργορα διαφορς τιμν μχρι το διπλσιο, λγω της ασταθος καταστσεως, δεν δικαιολογεται κατ κανναν τρπο.

 

ΤΟ ΔΟΓΜΑ ΤΟΥ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ LAISSEZ FAIRE

Απ δο δεκαετες τρα, χει επιβληθε σιγ- σιγ να νο δγμα, το δγμα των παγκσμιων ελευθρων ανταλλαγν, που επιβλλει την κατργηση κθε εμποδου στην ελεθερη διακνηση των εμπορευμτων, των υπηρεσιν και των κεφαλαων.

Το δγμα αυτ υπεβλθη κυριολεκτικ στις διαδοχικς αμερικανικς κυβερνσεις και μετ σ ολκληρο τον κσμο απ τις αμερικανικς πολυεθνικς εταιρεες, που στην πραγματικτητα, λγω της μεγλης χρηματιστικς τους δναμης, ασκον, με παρνθετα πρσωπα, το μεγαλτερο μρος της πολιτικς εξουσας

Η παγκοσμιοποηση, και δεν ξρω πσο πιο κατηγορηματικ θα μποροσα να το υπογραμμσω, συμφρει μνο τις πολυεθνικς. Αντλον απ’ αυτν τερστια κρδη.

 

ΤΟ ΝΕΟ «ΠΙΣΤΕΥΩ»

Σμφωνα με το δγμα αυτ, η κατργηση κθε εμποδου στην αλλαγ αυτ εναι ταυτχρονα αναγκαος και επαρκς ρος για την ριστη κατανομ των πρων σε παγκσμια κλμακα. λες οι χρες, στο πλασιο αυτ, και λες οι κοινωνικς ομδες θα δουν βελτωση της καταστσες τους.

Οι υποστηρικτς του δγματος αυτο γιναν τσο δογματικο σο στο παρελθν και οι υποστηρικτς του κομμουνισμο πριν απ την πτση του Τεχους του Βερολνου το 1989.

Κατ’ αυτος, η εισαγωγ της πολιτικς των παγκσμιων ελευθρων ανταλλαγν προντων, υπηρεσιν και κεφαλαων επιβλλεται σε λες τις χρες.

Εν εμφανισθον δυσκολες στην εφαρμογ της πολιτικς αυτς, θα εναι δθεν προσωρινς και μεταβατικς.

Στην πραγματικτητα μως οι ισχυρισμο του νου δγματος δεν παψαν να διαψεδονται τσο απ την οικονομικ ανλυση σο και απ τα δεδομνα της παρατηρσεως.

Στην πραγματικτητα, μια γενικευμνη παγκοσμιοποηση δεν εναι οτε αναπφευκτη οτε αναγκαα οτε ευκταα.

***

ΘΕΜΕΛΙΩΔΗ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

Απ την ανλυση των διαπιστωμνων δεδομνων, προκπτουν συμπερσματα καθλα θεμελιδη:

Μια γενικευμνη παγκοσμιοποηση των ανταλλαγν μεταξ χωρν που χαρακτηρζονται απ εππεδα μισθν πολ διαφορετικ σε σχση με τις τιμς των νομισματικν ανταλλαγν δεν μπορε παρ να επιφρει τελικ στις ανεπτυγμνες χρες ανεργα, μεωση της αυξσεως του εθνικο προντος, ανιστητες, εξαθλωση κθε εδους.

Δεν εναι οτε αναπφευκτη οτε αναγκαα οτε ευκταα.

Η πλρης φιλελευθεροποηση των ανταλλαγν και των κινσεων των κεφαλαων δεν εναι δυνατ και ευκταα παρ μνο στο πλασιο περιφερειακν συνλων που συσπειρνουν χρες που εναι ενωμνες οικονομικ και πολιτικ και που χουν συγκριτικ παρμοιο οικονομικ και κοινωνικ εππεδο.

Εναι αναγκαα η αναθερηση χωρς καθυστρηση των ιδρυτικν συνθηκν της Ευρωπακς νωσης, ιδιατερα σε ,τι αφορον την απαρατητη θσπιση της αρχς της κοινοτικς προτιμσεως.

Θα πρπει κατεπειγντως να επαναθσουμε επ τπητος και να ξανασκεφθομε τις αρχς των πολιτικν της παγκοσμιοποησης, που ετθησαν σε ισχ απ τους διεθνες οργανισμος, και λως ιδιαιτρως απ τον Διεθν Οργανισμ Εμπορου.

 

***

Η ΤΥΦΛΩΣΗ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΜΑΣ ΗΓΕΤΩΝ

«Λαμβνοντας υπ’ ψιν το σνολο των διαπιστωμνων εξελξεων απ το 1974 ως το 2004, δηλαδ επ τριντα συναπτ τη, μπορομε να υποστηρξουμε σμερα τι η εξλιξη αυτ θα συνεχισθε εν διατηρηθε η πολιτικ των παγκσμιων ελευθρων ανταλλαγν των Βρυξελλν.

Στην πραγματικτητα, λες οι δυσκολες, πρακτικ ανυπρβλητες, με τις οποες βρισκμαστε σμερα αντιμτωποι εναι αποτλεσμα της μεισεως, κατ 30%, του εθνικο ακαθριστου προντος.

Η ευημερα ορισμνων πολ μειοψηφικν ομδων δεν πρπει να συγκαλπτει μια εξλιξη που σταθερ μας οδηγε στην καταστροφ.

Η τφλωση των πολιτικν ηγετν μας, Δεξις και Αριστερς, απ το 1974, εναι πλρως υπεθυνη για τη δραματικ κατσταση στην οποα βρισκμαστε σμερα.

πως το υπογρμμιζε, λλωστε, ο Jacdues Rueff (οικονομολγος, σμβουλος του στρατηγο Ντε Γκολ), «αυτ που ταν αναπφευκτο να ρθει, ρθε».

λη η εξλιξη που διαπιστνουμε απ το 1974 εναι αποτλεσμα της κριτης και τυφλς εφαρμογς του ρθρου 110 της Συνθκης της Ρμης της 25ης Μαρτου 1957, το οποο επανελφθη και περιελφθη σταθερ σ λες τις επμενες συνθκες.

 

ρθρο 110:

«Τα κρτη-μλη, συνιστντα μεταξ τους μια τελωνειακ νωση, χουν ως στχο να συμβλουν, σμφωνα με το γενικ συμφρον, στην αρμονικ ανπτυξη του παγκσμιου εμπορου, στην προοδευτικ κατργηση των περιορισμν στις διεθνες ανταλλαγς και στη μεωση των δασμολογικν φραγμν».

Στην πραγματικτητα, για να δικαιολογεται το ρθρο 110 της Συνθκης της Ρμης, θα πρεπε να αντικατασταθε απ το εξς ρθρο:

«Για τη διατρηση της αρμονικς αναπτξεως του διεθνος εμπορου πρπει να διασφαλζεται μια λογικ κοινοτικ προστασα κατ των εισαγωγν απ τρτες χρες, των οποων τα εππεδα των μισθν, πως διαμορφνονται απ τις νομισματικς ανταλλαγς, εναι ασυμββαστα με την κατργηση κθε τελωνειακς προστασας».

 

 Σημεωση :

Η επιλογ, αντιγραφ, επιμλεια και οι υπογραμμσεις,  του αντερου κειμνου, γιναν  απ τον κ. Ευριπδη Μπλλη,  Τ. Επκουρο Καθηγητ του  ΕΜΠ

 

 

 

-Σχλια

/ (θα πρπει να κνετε login για να αναρτσετε νο σχλιο)

-

 

 

2009-2012 ALL ABOUT WEB ( , Web development, )