Digital Direct Democracy
   
e-mail
-
-
 
- -
  - |
 
     
-  

 

Στχος μας στο ρθρο αυτ εναι να εντοπσουμε, με αμεστητα, τις ρζες που θεμελωσαν το αλλοτριωτικ καθεστς της εκπαδευσης.

Η ιστορα της εκπαδευσης ξεκιν απ την πρωτγονη οικογνεια, που το παιδ γνεται μιμητς των γονων του – μη συνειδητς μιμητς. Η μμηση αυτ το μαγνητζει στις εμπειρες των γονων του. Εναι δσκολο να αντλσουμε περισστερες  πληροφορες απ τις σκοτεινς αρχς της παιδαγωγικς, που εναι θαμμνες στη σκουρι του υποσυνεδητου της ανθρωπτητας. Αν θεωρσουμε τον νθρωπο σαν μιμητ, πρπει, πρτα, να τον θεωρσουμε σαν παρατηρητ και μετ σαν μιμητ και δημιουργ.

 

Αρχικ, το θμα της Εκπαδευσης εναι πς θα μεγιστοποιηθε η ωφλεια και η εξλιξη απ το γεγονς της  παρξης του Παρατηρητ, με τη διαμρφωση τελειτερου μηχανισμο αντληψης, με διεισδυτικτερες αισθσεις, καλτερη οργνωση του ενδιμεσου της γνσης (αυτ  εναι  και το κριο θμα της πειραματικς μεθδου στην επιστημονικ ρευνα) και, τελικ, με την απκτηση γνσης ως μια πρξη σνθεσης ανμεσα στον παρατηρητ, το πεδο παρατρησης και την πρξη γνσης∙ μια εξελισσμενη, δηλαδ, σνθεση ανμεσα σε αυτ που αρκετ ανεθυνα νοηματοδοτομε ως υποκειμενικ και αντικειμενικ, ως παρατηρητ και αντικεμενο γνσης,  και που ρχονται σε μια διαλεκτικ αποκαλυπτικ μθεξη.


Σκοπς της Εκπαδευσης, ωστσο, εναι να μας διδξει την ελευθερα, τρπους για την απελευθρωση της εσωτερικς ενργειας και των δυνμεων του ανθρπου, μεθδους, συνμα, ψυχολογικς, κοινωνικς και οικολογικς οργνωσης και, εν τλει, την αξιοποηση της διας της οργανωμνης υλικς υπστασης.

Μσα απ τα αισθητρια ργανα, το αντικειμενικ μεταφρεται στο υποκειμενικ, πως σωστ σημεινει ο Ουλινωφ στα «Φιλοσοφικ Τετρδια», αντικροοντας, αναπντεχα, αυτ που θα περμεναν να ακοσουν πολλο σημερινο δογματικο Λενινιστς. Λει, λοιπν, «ελευθερα = υποκειμενικτητα, («») σκοπς, συνεδηση, τση» , αλλο, «η υποκειμενικτητα εναι η τση στο να εξαφανσει τον χωρισμ της ιδας με το αντικεμενο (του παρατηρητ με το παρατηρομενο)».

 

Εδ χουμε μια βασικ δλωση για τον σκοπ της Εκπαδευσης: την ελευθερα ως μη-χωριστικτητα ως εντητα και ζωνταν σνθεση διαμσου της υποκειμενικτητας, σε λες τις διαστσεις του υπαρκτο.

Πρακτικ, αυτς ο σκοπς σημανει αυτ που ο Χγκελ αναφρει στην Επιστμη της Λογικς σαν «προσλωση σε μια διαλεκτικ αφαιρετικ στχαση που τα συμφροντα και τα πθη και κθε λογς ανταγωνισμς, που κινοσαν μχρι ττε τους λαος και τους ανθρπους, σιγον και παουν να υπρχουν» κι τσι η εξλιξη μεταφρεται σε να δισταση, ανθρπινη και οντολογικ.

 

Σε μαζικ κλμακα, αυτ σημανει πως, αντ της αγοραας θρησκεας και ιδεολογας, πρπει να λαμβνουμε λα τα εδη των αφηρημνων αληθειν∙ σε αυτ συμφωνον και ο Χγκελ και ο Ουλινωφ.

Αναφερθκαμε σε αυτος τους στχους με ευθ και μεσο τρπο για να δεξουμε πσο η Εκπαδευση χει απομακρυνθε απ αυτος και, τρα, χει γνει το μαγικ ραβδ της Κρκης η παχδερμη αλλοτριωτικ ενσωμτωσ μας, απ την Κνα ως το Ιρν, τη Χιλ και τις ΗΠΑ – που υπρχουν νθρωποι, που υπρχουν μιμητς που ζητιανεουν τον Εαυτ τους στο περιβλλον, νρκισσοι ριζοσπαστικς λλης αποχανωσης, κομφορμιστς «ρεαλιστικο» πολιτικο.

 

τσι, γνεται φανερ πως η αληθιν Εκπαδευση οφελει να αντιστρατεεται λους εκενους που μας ξεμακρανουν απ την Ιθκη, την απειροσνη της εξλιξς μας, λους σοι, σαν τον Χτλερ, θλουν να μας κνουν πολεμοχαρες τερμτες με τυφλωμνη και υποδουλωμνη τη θλησ μας στη δναμη του κατεστημνου και τη βα των αρχηγν, , σαν τον Μουσολνι, τον Χιντκι Τγιο και λους αυτος που επιδικουν να μας καταστσουν δουλικ μεγφων τους. Καθετ που μας κνει τυφλος απναντι στην αλθεια και το ψμα σε σχση με την ελευθερα και τη δουλεα, τη γνση και την προκατληψη, τη διαλεκτικ και το δγμα, την εξλιξη και την ενλιξη, δεν εναι ταιριαστ στην ανγκη μας. Εκενους που θλουν να εμαστε τυφλ ενεργομενα δικ τους και της αλλοτρωσς μας, κθε τι που επιδικει να μας κνει τυφλος ως προς την υποκειμενικ δισταση της ελευθερας και της εξλιξης, την αποκαλυπτικ παρουσα του ανθρπου -παρατηρητ, που δεν ζητιανεει τον Εαυτ του στην τξη του περιβλλοντος αλλ στη φση της ελευθερας και της εντητας του Εναι που ανακλται στη δναμη του ζωντανο γγνεσθαι, θα πρπει να τους απαξισουμε.

 

Χρειζεται, με λλα λγια, μια να Εκπαδευση που να μη στηρζεται στον μιμητ, αλλ στον ελεθερο παρατηρητ κι, τσι, να αναπτσσει μια να εξελικτικ συμμετοχ σε λες τις διαστσεις της ευεργετικς οργνωσης του ανθρπινου, κοινωνικο και οικολογικο δυναμικο.  Ιστορικ, αντθετα με αυτος τους στχους, ο μνος επιδιωκμενος σκοπς –πως θα χουμε την ευκαιρα να δομε– ταν  «η αυστηρ προσαρμογ του ατμου στην κοινωνα» , πως σημεινει ο Ρτζερ Γκαλ.

Λαμβνοντας υπψη πως νας νθρωπος εκπαιδευμενος εναι σε κατσταση τυφλς ενσωμτωσης, ετε μιλντας για την πρωτγονη κοινωνα ετε για τη σημεριν, μπορομε να πομε πως ο Γκαλ εχε δκιο ταν γραφε πως: «κατ την διρκεια της παιδικς του ηλικας το τομο εναι πιο ελεθερο».

χουμε, λοιπν να κνουμε με την αγριτητα του πολιτισμο και της Εκπαδευσης, που στιγμτισαν ο Καρλλ και ο Ρουσσ, ως ικαν να κατασπαρξει εμς και την ελευθερα μας. Εναι ακριβς «τσο δσκολο να πομε, ακμα και στην αρχ, τι οφελεται πραγματικ στην ανθρπινη φση και τι υπαγορεεται απ’ την κοινωνικ τξη», σο δσκολο εναι να νικσουμε τον Εκπαιδευτικ Ολοκληρωτισμ και αυταρχισμ , σμφωνα με τον Πωλ Γκοντμαν, την υποχρεωτικ δυσεκπαδευση.
Στην πρωτγονη κοινωνα, η Εκπαδευση εναι μνο τελετουργικ στον στχο της και δοσμνη μσα απ τελετουργα, πως συνβαινε με τις τελετς μυσεων – που επηρεζουν, εξλλου, λγο τη ληθαργικ συγκινησιακτητα του ανθρπου.

 

Σμερα, το θιμο της «μησης χει ως κυριτερο κατλοιπ του τη στρατιωτικ οργνωση και απαντ στη στρατιωτικ εκπαδευση και στις μιλιταριστικς κοινωνες, πως τη ναζιστικ, τη φασιστικ και τη σταυροφορικ – ετε αφορ θρησκευτικ εξουσα, ετε μισθοφρους συμφερντων και εξουσιν.

Η τελετουργικ δισταση μησης εναι θεμελιωδς βασισμνη στην επδειξη φυσικς δναμης, δοσμνης με οργανωμνη  –συλλογικ– αυθεντα. Αυτ η ψη εναι το συμπληρωματικ της ταξικς δομς της κοινωνας, ετε μιλομε για τξεις, πως στην καπιταλιστικ κοινωνα, ετε για οποιαδποτε νομενκλατορα του παρελθντος, σοβιετιστικο τπου, και του ποιου μλλοντος προβλλεται με παρελσεις, πρωτκολλα, βραβεα και μαυσωλεα. Η αυθεντα εναι τελετουργικ με ιδεολογικ επχρισμα.

«Το τομο συμμορφνεται αυστηρ στον τπο ζως και κοινωνικς συμπεριφορς και οργνωσης που γεννθηκε: η  διαφυγ εναι αδιανητη. Η παιδεα αποτελε, ττε, να εδος τλειας ευθυγρμμισης, με ποικλες  –χωρς αμφιβολα– μορφς αλλ πντα κατλληλες να υποδουλσουν το παιδ-νθρωπο στο περιβλλον που ζει».


Στο στδιο αυτ, μχρι και σμερα, το νφος του κοινωνιο-μορφισμο βασιλεει στην εκπαδευση. Η Εκπαδευση, στη σημεριν εποχ, εναι μια πρωτγονη κοινωνιολογικ –και χι ανθρωπολογικ– μηση.

 

 

Η πολιτικ ιστορα της εκπαδευσης ~ Βασικ ιστορικ σημεα της εκπαδευσης

Στην αρχαα Αγυπτο κυριρχησε, ιστορικ, η αυθεντα των  Φαρα και η ιερατικ αυθεντα, διαμορφνοντας δο εππεδα εκπαδευσης:

1. Το εππεδο εκπαδευσης των προνομιοχων για την ταξικ τους διαινιση. Αυτ δεν ταν εντελς τελετουργικ∙ περιελμβανε μεση ρο πληροφορας χωρς τελετουργα, πως, επ παραδεγματι, η εκπαδευση των γραφων της Αιγπτου. Στο εππεδο αυτ εκπαιδεονταν και οι επικεφαλες των τελετουργιν, οι χειριστς και οι τελετρχες, πως οι Φαρα.

2. Το εππεδο εκπαδευσης του λαο που συμμετεχε στις τελετουργες υπ την εξουσα των Φαρα πνω του.

 

Στην αρχαιτητα εμφανζονταν πτε-πτε περιπτσεις, πως ο Λο Τσε, που ζητοσαν εξγερση ενντια «στους κακος ρχοντες που αφνουν δεια την καρδι και το πνεμα του ανθρπου και που προσπαθον να κρατνε τον λα σε αμθεια, γιατ τσι δεν ζητει πολλ, υπ το πρσχημα τι εναι δσκολο να κυβερνσουν ναν λα που ξρει πρα πολλ. Οι προσχηματικς αυτς θεωρες εναι διαμετρικ αντθετες προς ,τι οφελεται στην ανθρωπτητα».

Σε αρκετ ηπιτερη βση αλλ προς την δια γραμμ περπου στθηκε η τοποθτηση του Κομφοκιου. Οι κστες στθηκαν, στην Ινδα, ο φαλος που βθισε τις καλτερες προσπθειες για αυτο-εκπαδευση του ανθρπου∙ ωστσο τα πργματα δεν εχαν τη σκληρτητα της αρχαας Αιγπτου.

Η Eκπαδευση, μχρι και σμερα, ελγχεται κρια απ τη θρησκεα και την εθνικ εξουσα.

Στην περπτωση της εβρακς εκπαδευσης, εξ’ αιτας της μη μνιμης εθνικς εδαφικς επικρτειας, η εκστοτε αρχικ εθνικ εξουσα ενσωματθηκε στη θρησκευτικ εξουσα. Η θρησκευτικ εξουσα, μη χοντας μεση πολιτικ κφραση, καθς οι Εβραοι βρσκονταν σε ξνες επικρτειες, διαμρφωνε την πολιτικ της κφραση και τους στχους της υπ το πρσμα της οικονομικς κοιντητας και των συμφερντων και, παρλληλα, με το δγμα της χωριστικς υπεροχς, εν συνδεε τον Θε με τη γη που, συχν, υποστασιακ απουσαζε. Σε αυτν τη γραμμ κινθηκε και η οργνωση της Εκπαδευσης των Εβραων, θωρακζοντας την πιο λεπτοφυ χωριστικτητα.

τσι, στην περπτωση αυτ, θεμελιθηκε η υποχρεωτικ θρησκευτικ Εκπαδευση, με αυστηρος ρους πειθαρχας, δογματικς τσο στη σκψη, σο και στην πρξη. Το πρτυπο στο οποο βασστηκε το Ισραλ και ο Σιωνισμς αποτελον μια απ τις πολλς και παλις μορφς που αντιπροσωπεουν τη γενικτερη χωριστικτητα που δομε σμερα την ανθρωπτητα και τους ανθρπους.

Απ ττοιου εδους Εκπαδευση χωριστικ, με διδαχς υπεροχς, χουν χρωματισθε κληρονομικ και οι σημερινο στχοι του εκπαιδευτικο ολοκληρωτισμο σε λα πια τα κρτη, τις θρησκεες και τις πολιτισμικς παραδσεις.

Η εκπαδευση στην Ελλδα εχε πολλς αποχρσεις ανμεσα στην αθηνακ και την σπαρτιατικ.

Στη Σπρτη, η εκπαδευση ταν ολτελα αφιερωμνη στην εξουσα και το σστημ της, εξ ορισμο μιλιταριστικ, με φντο το λυκαυγς της φεουδαρχας. Απ τη Σπρτη μας μεινε η θλιβερ κληρονομι της μιλιταριστικς εκπαδευσης.

Στην Αθνα, σημειθηκε το πρτο μεγλο περαμα σε περιορισμνη μως κλμακα, που ειδθηκε η εκπαδευση ως  λειτουργικς αυτοσκοπς και χι ως μσο εξουσας. Μολοντοτο, το οικονομικ  σστημα και το εππεδο της τεχνολογας της εποχς εκενης δεν δωσαν στην εκπαδευση τις δυναττητες για απελευθρωση της εργασας για λους, εν, παρλληλα, σοι δεν ταν ελεθεροι απ τον καταναγκασμ της εργασας σπανως ελμβαναν μρφωση. Η αποσνδεση της μρφωσης απ την εργασα εχε και θετικς και αρνητικς επιπτσεις. Θετικ εναι η συνπεια απ τη σκοπι τι η παιδεα και η γνση δεν γνονταν αγαθ εμπορευματοποησης μεσα σαν απαρατητο μσο για οικονομικ καταξωση και νταξη στο σστημα (αν και περιπτσεις πολιτικς χρσης και εμπορευματοποησης της γνσης υπρξαν με τις σχολς των σοφιστν). Η αρνητικ πλευρ ταν τι η γνση δεν διεκδικθηκε απ τους εργαζμενους, τους δολους και τις γυνακες, πλην ελαχστων περιπτσεων.

Η γυνακα, σε λη την κλμακα της ιστορας, ταν σε μειονεκτικ θση και τα δικαιματ της στη μρφωση δεν αναγνωρζονταν γενικ, πως και τα δικαιματα κθε αδνατης τξης.

Το δικαωμα ταν αυτ που απαιτονταν απ τη δναμη. μως, η γνση και η πληροφορα χρειαζταν για τη διαμρφωση του εσωτερικο μηχανισμο της δναμης που θα δινε το φωτοστφανο στην αυθεντα.

Μνο με αυτ την πλευρ εισλθε η εκπαδευση στη ρωμακ βαρβαρτητα. Εκε, εμφανσθηκε πλατι ο εκφυλισμς των μαζν στην αγοραα Pax Romana – που εναι χι ειρνη αλλ η σκι της βας πνω στους λαος– και η αποπολιτικοποηση του κσμου, ο οποος οδηγθηκε, με την τακτικ του «διαρει και βασλευε», στο να χσει τα δικαιματ του. Ωστσο, ο εκφυλισμς αυτς εχε εισαχθε πρτα απ τον ελληνζοντα Ταρκνιο και, κυρως, απ τον Βασλειο των Σελευκιδν.  Παρλληλα με αυτν τον εκφυλισμ, λοιπν, ρχιζαν να διαμορφνονται λο και λεπττερες μορφς εξουσας.

 

Καθς οι μζες ενσωματνονταν στο φεουδαρχικ σστημα, κθε δισταση συλλογικτητας στην εκπαδευση εξαφανζονταν και η γνση, μσα στα φουδα, ως μνο της αντικεμενο αποκτοσε την επαγγελματικ της ψη. τσι, η εκπαδευση γνεται οριστικ, πια, ργανο του οικονομικο συστματος, πως εξακολουθε να παραμνει μχρι σμερα, ετε αυτ το σστημα εναι καπιταλιστικ, ετε  ταν σοβιετικ –αρκε που εναι σστημα εξουσας σε βρος της ανθρπινης ελευθερας.


Οι αδνατες μζες λαο και οι γυνακες γιναν ενεργομενα της εξουσας θελ τους, μνοντας μχρι πριν απ λγες δεκαετες ξω απ την πληροφρηση και την εκπαδευση και η ευθνη τους γκειται στο τι δεν αντιστθηκαν πεισματικ στε να μην γνουν αντικεμενα αυτο του σαδιστικο ηδονισμο των προνομιοχων.


Ο χριστιανισμς ενσωματθηκε στη ρωμακ βαρβαρτητα και δεισιδαιμονα και αποστεθηκε σαν ργανο της εξουσας μετ απ την εποχ του Μεγλου Κωνσταντνου και των φωτισμνων πατρων της Εκκλησας. Η διορατικτητα του Κωνσταντνου ως προς την καλτερη δυνατ ενσωμτωση του Χριστιανισμο στο αυτοκρατορικ σστημα εξουσας φανεται και απ τη λεπτ μορφ παρμβασης στις διαμχες μεταξ των Χριστιανν.


Απ τον καιρ αυτ, ρχισε δη η σκληροπυρηνικ δογματοποηση της ανθρπινης νοσφαιρας και η εκπαδευση πλον δεν εναι λλο απ διδαχ δογμτων. Αυτ η πλωση της ανθρπινης σκψης και η δογματικ λεπτοφυς αποστωσ της οριστικοποιθηκε απ τον Θεοδσιο και αυθεντικοποιθηκε απ τον Ιουστινιαν, που ταν αυτς που πνιξε στο αμα, στον βωμ της ηγεμονας του, τη φιλελεθερη κφραση του λαο της Κωνσταντινοπολης.


Κποια αυγ ρχισε να χαρζει πριν απ τη δυναστεα των Μακεδνων, μα χθηκε εκολα μσα στην αδιαφορα των μαζν – το νφος του παρελθντος κλεισε τον ορζοντα. Τρεις χρους πολιτισμικος μπορομε να διακρνουμε αυτ την Εποχ: α. το Βυζντιο, β. τους ραβες, γ. τη Δση, και αυτ επειδ στον δυτικ πολιτισμ εναι ακμη ελλειμματικ η εικνα για τη μεγαλτερη περιοχ της Ασας, που, πιθανς, υπρχαν σημαντικς εξελξεις.

 

Το Βυζντιο θα πλρωνε, μετ απ λγο, τη βαρβαροποηση και την διαφθορ του. Οι ραβες δωσαν τις πρτες ελπδες σε λους τους τομες, αλλ αυτς πνγηκαν  χι μνο στην αρχικ μογγολικ βαρβαρτητα –καθς μετπειτα υπρξαν πολλς φωτισμνες μογγολικς ηγεσες– αλλ και απ τις φονταμενταλιστικς ριδες που, μχρι τις μρες μας, καταπνγουν την πολιτισμικ τους απελευθρωση. Χαρακτηριστικ αυτς της ασφυξας των Αρβων, και γενικτερα του Ισλμ, εναι η κατσταση σε πολλς χρες σμερα.

Τλος, στη Δση, υπρξε αρκετς χρνος για να υποταχθε καθετ στην παπικ αυθεντα.
πως επαμε και πριν απ το τλος, κυρως, της Ρωμακς Αυτοκρατορας, η εκπαδευση ενσωματθηκε στο σστημα εξουσας, με συνπεια οι νθρωποι να μην μαθανουν να σκπτονται αλλ τι να σκπτονται, εωστου βυθιστον στην βυσσο του δογματισμο, που γιγαντθηκε μσα στον 20ο αινα με τη μαζικ ιδεοληψα, πως συνβη στα ολοκληρωτικ, πολιτικ και θρησκευτικ κινματα, τα οποα δρυσαν και κρτη στο νομα του Θεο.

Με αυτν τον τρπο, ο νθρωπος, και ιδιατερα η ανθρπινη σκψη, παργει μα «υπεραξα» που τη θυσιζει συνχεια στο σστημα και τον ολοκληρωτισμ, αφο σκφτεται, μονχα, αυτ που θλει η εξουσα για τον εαυτ της.

 

 

 

 

Σημεωση Ιστοσελδας:

Ο αεμνηστος Γιννης Ζσης (1958- 2011), ταν Δημοσιογρφος, Συγγραφας, Ποιητς και Ιδρυτς της  οργνωσης οικολογικς φιλοσοφας και δρσης ΣΟΛΩΝ. Γνριζε ριστα τις δυναττητες της σγχρονης  Φυσικς και της Τεχνολογας, στους διαφρους τομες δρσεως των ανθρπων, καθς και στον τομα της συμμετοχς των πολιτν στη σκηση της εξουσας. ταν ο λληνας δημοσιογρφος που πρε συνντευξη απ τον Νομπελστα Φυσικ και Χημικ  Ilya Prigogine  ταν επισπετηκε τη Χρα μας,  γεγονς που δεχνει την προσωπικτητα και τα ενδιαφροντα του .  Βοθησε σημαντικ την προσπθεια των φλων της Ψηφιακς μεσης Δημοκρατας για διχυση αυτν των ιδεν,  με εκπομπς του στον τηλεοπτικ  σταθμ  STAR Κεντρικς Ελλδος  και δημοσιεματα στην Ιστοσελδα  www.solon.org.gr . Οι πολτες της Φθιτιδος συμπατριτες του και λοι σοι τον γνρισαν τον θυμονται με ιδιατερο  σεβασμ για τις ιδες , το θος και την προσφορ του.  

 

 

-Σχλια

/ (θα πρπει να κνετε login για να αναρτσετε νο σχλιο)

-

 

 

2009-2012 ALL ABOUT WEB ( , Web development, )