Digital Direct Democracy
   
e-mail
-
-
 
- -
  - |
 
     
-  

 

Το ζτημα του νμου, πως και κθε ζτημα ιδεν και αρχν, εναι εξαιρετικ περπλοκο και η ποια απλοποησ του στη διαδικασα επιβολς του μπορε να οδηγσει σε ολοκληρωτισμ. Στα σγχρονα συντγματα εναι γενικ επιταγ η ιστητα, δηλαδ τι ο νμος πρπει να αντιμετωπζει με ιστητα λους τους πολτες (φυσικ υπρχουν εξαιρσεις για λγους ανθρωπισμο και λλες σοβαρς ανγκες). Πραν μως του τι μπορε να υπρξουν νμοι που παραβιζουν αυτ την επιταγ του συντγματος, υπρχει και η δυναττητα να παραβιζεται η περ ιστητας διταξη του συντγματος χι απ τον διο τον νμο αλλ ετε απ τον τρπο που εφαρμζεται δεν εφαρμζεται απ την εκτελεστικ εξουσα ετε απ δυσλειτουργες στη δικαστικ απονομ της.

Μα ττοια περπτωση εναι η επιλεκτικ εφαρμογ του νμου, δηλαδ ταν λγω διαπλοκς δωροδοκας των κρατικν οργνων ο νμος παρακμπτεται σε ορισμνες περιπτσεις, εν σε λλες εφαρμζεται αυστηρ (συνθως παρακμπτεται στους ισχυρος και εφαρμζεται στους αδναμους, πως εχε διαπιστσει ο αρχαος σκθης σοφς Ανχαρσις). Αυτ αποτελε ευθεα και de facto (στην πρξη) καθιρωση της ανιστητας, γιατ τα βρη - ποια και να εναι - διανμονται νισα και δημιουργον μεγλη διαφορ κοινωνικς ισχος, η οποα κατπιν αυτοτροφοδοτεται, γιατ η δναμη χει την τση να αυξνει τον εαυτ της. Επομνως, σε εποχς κρσης η αυστηρ τρηση του νμου χι σε λους αλλ επιλεκτικ εναι μτρο που επιφρει ανιστητα.

Αλλ και σε εποχς μη κρσης προετοιμζει την επμενη κρση, γιατ η αντιδημοκρατικτητα οδηγε πντοτε σε ανιστητα. Η δε ανιστητα εναι αντιδημοκρατικ ακμη και σμφωνα με την αρχαα σκψη, πως σμφωνα με τον Θαλ (Πλουτ. Συμπ. 7 Σοφ.) «αρστη εναι η δημοκρατα εκενη, που οι πολτες δεν εναι οτε πρα πολ πλοσιοι οτε πρα πολ φτωχο».

Μια παρμοια περπτωση εναι εκενη που η τρηση του νμου μπορε να επιφρει σημαντικ βλβη στην ακεραιτητα των ατμων και της κοινωνας, ταν δηλαδ η τρηση του νμου δεν συμβαδζει με την βασικ ανγκη της εποχς του ατμου. Αυτ μπορε να συμβε σε απλ και σχετικ ασμαντα πργματα αλλ και σε πολ σημαντικ. Συνθως σε μια ευνομομενη πολιτεα αυτ προβλπονται νομοθετικ, αλλ πντοτε η διοκηση κνοντας καταχρηστικ ερμηνεα της διακριτικς της ευχρειας μπορε να εφαρμσει νισα τον νμο.

Λγεται τι η δικαιοσνη πρπει να εναι τυφλ, για να εναι αδκαστη, αλλ απ το λλο μρος πρπει και να βλπει, στε ο νμος και η εφαρμογ του να διαπνεται απ ανθρωπισμ και πολιτισμ. να παρδειγμα (εκτς ιστορας) εναι ο Ιαβρης και ο Γιννης Αγιννης στους Αθλους του Β. Ουγκ, που ο πρτος καταδωξε με μανα τον δετερο που εχε κλψει λγη τροφ λγω πενας. Αλλ δεν εναι πντοτε τσο απλοκ τα παραδεγματα, μπορε να εναι πολ πιο σνθετα και να αφορον μεγλες συλλογικτητες.

Σε περπτωση κοινωνικς οικονομικς καταστροφς πως στην Ελλδα τα πργματα αναδονται πιο ντονα και τα παραπνω παρνουν μα περισστερο κδηλη και επικνδυνη μορφ, γιατ η εφαρμογ του νμου μπορε να χει σαν αποτλεσμα την γενικ και ευρεα καταπτηση των ανθρωπνων δικαιωμτων (των αληθινν ββαια, γιατ υπρχει και μα κατχρηση στην επκλησ τους). Αλλ καμα αληθιν δικαιοσνη δεν δχεται μα ττοια προσβολ των δικαιωμτων για χρη της εφαρμογς ενς νμου, χωρς να ζυγζονται προηγουμνως με σχετικ ακρβεια οι διακινδυνευμενες αξες στη μα και στην λλη πλευρ της περπτωσης. Στη συγκεκριμνη περπτωση το να δικαωμα εναι του δανειστο που δικαιοται να εισπρξει την απατησ του (εν ββαια αποδειχθε τι ντως αυτ υπρχει και εναι νμιμη βσει της υπρχουσας εθνικς και διεθνος νομοθεσας και χι βσει πολιτικν πεποιθσεων) και το λλο εναι το ατομικ δικαωμα του πολτη για ελεθερη ανπτυξη, για ιστητα και λα τα λλα ατομικ δικαιματα μαζ με την ανθρπινη αξιοπρπεια που πλττονται και μλιστα σε μαζικ συλλογικ κλμακα.

Πρπει να υπολογιστε το διακβευμα της κθε περπτωσης και να συγκριθον, για να δοθε μια κατλληλη απντηση στο πρβλημα. Αν δεν γνει αυτ, ττε απλς ο ισχυρτερος θα επιβλει το δικ του δικαωμα συμφρον. να λλο παρδειγμα, απ τη λογοτεχνα πλι, ταν ο Συλοκ στον «μπορο της Βενετας» του Σαξπηρ που θελε να κψει κομμτι απ τη σρκα ενς οφειλτη του, επειδ ττοια ταν η συμφωνα τους και σμφωνα με το δκαιο αυτ πρεπε να τηρηθε, ακμη μλιστα και αν ο οφειλτης του δινε τα χρματ του αλλ καθυστερημνα.

Το επμενο πρβλημα εναι το κστος απονομς δικαιοσνης για τον πολτη που μπορε να καταστσει αδνατη για τους πολλος (τους οικονομικ αδναμους) την επιδωξη της απονομς δικαιοσνης στα ζητματα που τους απασχολον, εν αντιθτως για τους επορους το οικονομικ κστος δεν θα εναι εμπδιο. Η δικαιοσνη θα καταλξει να απονμεται μνον στις μεγλης οικονομικς αξας απαιτσεις και οι μικρς - και ασμαντες για τους ισχυρος - υποθσεις και λο το πλγμα ζως που εναι συνυφασμνο με αυτς και αφορ το μεγλο πλθος των πολιτν θα βρσκεται ντε φκτο εκτς νομικς κλυψης – πργμα που ενισχει την ανιστητα.

Η δημοκρατα πρπει να αποβλπει στην βελτωση λων των ρων ζως συμπεριλαμβνοντας λα τα κοινωνικ εππεδα και χι σε μια ελιτστικη κατανησ τους. Επομνως, ο μεν συνταγματικς καννας μπορε να θεσπζει την ιστητα, αλλ ο ειδικτερος νμος για τις δικαστικς δαπνες μπορε να την παραβιζει.

Αν επιπλον συγκρνει κανες αυτ με τις πρσφατες τσεις για νους ειδικτερους νμους που θα λειτουργσουν αντστροφα, ελαφρνοντας το δικαστικ κστος για ειδικς ομδες ισχυρν νομικν προσπων, ττε η ανιστητα αυτ παει να εναι τυχαο αποτλεσμα ατυχν νομικν ρυθμσεων αλλ καθσταται σκοπομενη.

Στη λειτουργα της δικαιοσνης υπρχει και το πρβλημα της καθυστρησης απονομς της που και πλι οδηγε σε ανιστητες. Σε αυτ την καθυστρηση μπορε να εμπλκονται πολλο παργοντες αρχζοντας απ τον μεγλο αριθμ των υποθσεων, την επρκεια των αρμδιων υπηρεσιν και τεχνικν μσων και φθνοντας μχρι την υπευθυντητα δικαστν και υπαλλλων.

να λλο πρβλημα ανιστητας εναι η γνοια νμου. Αυτ μεν δεν αποτελε λγο απαλλαγς απ την ευθνη της παραβασης του νμου, αλλ σε μα χρα καταστρεφμενη και με, υπερβολικ και πραν του ανεκτο, εκτεταμνη πολυνομα και αλλεπλληλες τροποποισεις των υπαρχντων νμων πως η Ελλδα, η λγω γνοιας παρβαση του νμου εναι εκολο να υπρξει καθς και η λγω γνοιας μη χρση των ευκαιριν που μπορε να προσφρει. Η δε πολυπλοκτητα του νομικο συστματος (που μρος της εναι και η πολυνομα) μπορε σε μερικς περιπτσεις να υποδηλνει απουσα δικαιοσνης και ιστητας και σε κθε περπτωση καθιστ αδνατο τον δημοκρατικ λεγχο τσο της νομοθεσας σο και της εφαρμογς της.

Αυτ δεν σημανει τι ο νμος πρπει να εναι απλοκς - γιατ δεν μπορε να εναι ττοιος - μως πρπει να εναι προσιτς και φιλικς προς τους πολτες και να παρχει μα σταθερτητα, που θα στηρζεται η αμοιβαα εμπιστοσνη που αποτελε μα απ τις βσεις της ευνομομενης πολιτεας και της δημοκρατας. Εναι σως η κατλληλη εποχ, λγω της παγκσμιας κρσης οικονομας, σχσεων και αξιν, να επαναδιευκρινιστε το νημα του νμου και να ξεφγει απ μα φανατικ επιβολ, απ την αντληψ του ως πεδου διαπλοκς και απ την παρουσασ του ως απευκταας τιμωρας.

 

 

Η Ιωννα Μουτσοπολου εναι Δικηγρος Μλος της ΜΚΟ Σλων

 

 

 

 

-Σχλια

/ (θα πρπει να κνετε login για να αναρτσετε νο σχλιο)

-

 

 

2009-2012 ALL ABOUT WEB ( , Web development, )