Digital Direct Democracy
   
e-mail
-
-
 
- -
  - |
 
     
-  

 

 

Φαλο κκλο ονομζουμε συλλογισμος, και κατ’ επκταση πρακτικς, που το αποτλεσμα εκλαμβνεται ως  ατιο. Με μια ττοια «λογικ διαδικασα» εναι αδνατο να κατανοσουμε και να λσουμε οριστικ να πρβλημα αφο οι προσπθειες μας περιορζονται στην ελαχιστοποηση των αποτελεσμτων (των συμπτωμτων), εν η πραγματικ αιτα παραμνει δρσα και ανπαφη. Τυπικ παρδειγμα  αποτελε η αντιμετπιση του μνημονου της δανειακς σμβασης, χι σαν αποτλεσμα, αλλ σαν αιτα.   

 

Η  εσταση των προσπαθειν μας στο αποτλεσμα και χι  στην αιτα,  οφελεται σε δο λγους: (1) Στην αδυναμα εντοπισμο της αιτας, πως γινταν και γνεται με τις νεοεμφανιζμενες λοιμδεις ασθνειες που μχρι να ανακαλψουμε την αιτα ασχολομαστε  με την καταπολμηση των συμπτωμτων,  και (2) στην παρξη πεπλανημνης αλλ καθεστηκυας αντληψης  τι η ακρωση της πραγματικς αιτας συνιστ  νομοτελειακ  πρακτικ αδυναμα και συνεπς η μνη δυναττητα που υπρχει εναι η αντιμετπιση των συμπτωμτων.   

Η αντιμετπιση της διαφθορς του πολιτικο συστματος γνεται με τρπο παρμοιο με αυτν της αντιμετπισης μιας πρωτγνωρης  λοιμδους ασθνειας. Στην περπτωση μως  του «λοιμο του πολιτικο συστματος», η εσταση των προσπαθειν στα συμπτματα δεν οφελεται στην αντικειμενικ αδυναμα εντοπισμο της αιτας, αλ στη σκπιμη δημιουργα και συντρηση «λογικς διαδικασας  φαλου κκλου», που αποτελε το χημα επιβωσης του κατεστημνου των κατ’ επγγελμα αντιπροσπων/ηγετν. Πολιτικν τε και πνευματικν.

Στα επμενα θα επιχειρσουμε να εντοπσουμε: (1) Τον φαλο κκλο της διαφθορς  στο σημεριν πολιτικ σστημα και (2) τη δεσπζουσα αιτα/αποτλεσμα του φαλου κκλου,  που χει την κυραρχη ευθνη για τη γννηση και συντρηση της διαφθορς.

Εναι ευνητο τι το σπσιμο του φαλου κκλου επιτυγχνεται μνο με την ακρωση της δεσπζουσας αιτας εν  οι λοιπς προσπθειες  οδηγον σε προσωριν και μικρ αποτελσματα· μετ απ λγο πλι τα δια.      

Ο φαλος κκλος της  διαφθορς του πολιτικο συστματος

Στο πολιτικ σστημα της εξουσας των αντιπροσπων, η διαφθορ αναπτσσεται  στις αναφερμενες παρακτω τσσερες βασικς  φσεις. Χαρακτηριστικ των φσεων αυτν εναι τι κθε μα εμφανζεται ως  αποτλεσμα της προηγομενης και ως αιτα της επμενης,  δημιουργντας μα συνεχ κυκλικ διαδικασα χωρς τλος και αρχ.  

  • Α φση. Οι αντιπρσωποι/ηγτες λαμβνουν παρλογες και ανθικες αποφσεις οι οποες μως χουν τυπικ νομιμτητα, χουν δηλαδ συμβαττητα με το γρμμα αλλ χι και το πνεμα των Νμων. Πρωτεων στχος των αποφσεων αυτν δεν εναι η θεσμοθτηση προνομων για τους διους, αλλ η  δημιουργα οπαδν· η δημιουργα δηλαδ  ενς υποσυνλου πολιτν στο οποο θα στηριχτε το κμμα για να κατακτσει και να ασκσει την εξουσα. Αυτς ο πρωτεων στχος υλοποιεται με την ακρωση της αξιοκρατικς επιλογς των πολιτν για διορισμος  στο δημσιο, κατληψη αξιωμτων, προαγωγς,  κρατικς  χορηγσεις,  κλπ, και με εφαρμογ της ….αξιοκρατικς επιλογς των οπαδν. Κριτριο επιλογς τρα δεν εναι οι λογικς και ηθικς δυνμεις των πολιτν, αλλ η προσφορ των οπαδν στο κμμα.  Η μη θεσμοθετημνη αυτ πρακτικ, ταυτζεται με το θεσμ των Πατρικων και Πληβεων της  Ρωμακς Αυτοκρατορας,  με τη διαφορ τι σμερα συνοδεεται με τη βερμπαλιστικ και ψετικη διακρυξη τι  λοι οι πολτες χουν τα δια δικαιματα και τις διες ευκαιρες με τα «δικ μας παιδι»· με τους μοντρνους Πατρικους που ορζονται απ το κμμα και χι απ το Νμο πως σχυε στη Ρμη!!  
  • Β φση . Αποτλεσμα της Α φσεως εναι η μετλλαξη των εξουσιαζντων, εξουσιαζομνων και γι’ αυτ υπευθνων πολιτν της δημοκρατας του αρχαιοελληνικο πνεματος,  σε οπαδος κποιου φωτισμνου ηγτη. Σε «πολτες»  δηλαδ χωρς ουσιαστικ εξουσα, αλλ και χωρς ευθνη για τα κοιν. Η ακρωση της ευθνης λγω ακρωσης της εξουσας εναι μια νομοτελειακ εξλιξη συμβατ και με τη λογικ και με την ηθικ. ταν μεζονες και επαγμενες ελσσονες αποφσεις λαμβνονται απ τους αντιπροσπους, οι πολτες  οτε λογικ, οτε ηθικ εναι  να χουν ευθνη για αυτς. Η «ευθνη /εξουσα» των πολιτν σμερα χει περιορισθε στην εκλογ των αντιπροσπων τους, που μως γνεται με καννες και πρακτικς που αποφασζουν οι αντιπρσωποι και χι οι πολτες !!   
  • Γ φση.  Αποτλεσμα της Β  φσεως εναι οι ψηφοφροι/πολτες να δομον τις αποφσεις επιλογς των  αντιπροσπων /ηγετν με τη δναμη των κιντρων και των συναισθημτων (φβου, θυμο, ενθουσιασμο), και χι της λογικς· με τρπο δηλαδ που λαμβνουν αποφσεις τα λογα ντα . Υπενθυμζεται τι λα τα μβια ντα λαμβνουν αποφσεις με τη δναμη των κιντρων και των ενστκτων και μνο ο νθρωπος χει το προνμιο να λαμβνει αποφσεις με τη δναμη της λογικς. Με τη δναμη και της λογικς για να ακριβολογομε.
  • Δ φση. Αποτλεσμα της Γ φσεως εναι  η ανδειξη αντιπροσπων /ηγετν οι οποοι με τις υποσχσεις τις δεσμεσεις και τα … συμβλαια με το Λα, δημιουργον κνητρα και συναισθματα ελπδας τι οι  προσδοκες τους θα πραγματοποιηθον, ανεξρτητα απ τη λογικ, την ηθικ και την εφικττητα τους. Η ανδειξη πολιτν, που αποδεδειγμνα διαθτουν αξιλογες πνευματικς και ηθικς δυνμεις χει  μηδενικς ελχιστες πιθαντητες. Οι με αυτ τα κριτρια εκλεγμνοι αντιπρσωποι/ηγτες τροποποιον περαιτρω τους Θεσμος (Σνταγμα, Νμους, ΠΔ ),  στε οι δρσεις της Α φσεως να εναι πιο συμβατς με τους  θεσμος και συνεπς να γνονται τρα ευκολτερα και σε μεγαλτερη κταση.

Οι φσεις,   Α-Β- Γ-Δ- Α- κοκ,   επαναλαμβνονται με τη νομοτλεια «μαθηματικς ακολουθας», διαγρφοντας το φαλο κκλο.  Κθε φορ που ολοκληρνεται  νας  κκλος, αυξνονται οι εξουσες των αντιπροσπων και ενισχονται τα προνμια των οπαδν. Με αυτ τη διαδικασα οι πολτες προοδευτικ απλεσαν το σττους του λογικο επεξεργαστ των πληροφοριν που του δρισε η Φση και απκτησαν το σττους του  καταναλωτ των πληροφοριν,  που τους δρισε το πολιτικ σστημα της εξουσας των αντιπροσπων. Διευκρινζεται τι απλεια αυτο του σττους υπρχει μνο ταν οι πολτες πρττουν στον τομα σκησης της πολιτικς εξουσας· στους λοιπος τομες δραστηριτητας αυτ η απλεια δεν υπρχει.   

Οι σημαντικτερες αιτες του φαλου κκλου

Η πλειοψηφα των απλν πολιτν χει βισει τις προαναφερθεσες φσεις και χει κατανοσει τι οι σημαντικτερες  αιτες του φαλου κκλου εναι:

  1.  Η  «χαμηλ κατ κεφαλ καλλιργεια των πολιτν», η παιδεα,  που οδηγε  στη εκλογ αντιπροσπων/ ηγετν με μειωμνες λογικς και ηθικς δυνμεις.
  2. Η  φυσικ ιδιτητα/τση της ιδιοτλειας[1] που υπρχει σε λους τους ανθρπους και προφανς  και στους εκλεγμνους αντιπροσπους/ηγτες . Αυτ τη φυσικ νομοτλεια την γνριζαν οι αρχαοι λληνες και γι’ αυτ ο θεσμς της αντιπροσπευσης ταν γνωστος στην Πολιτεα τους. Οι σημερινο λληνες γνωρζουν αυτ τη νομοτλεια, την περιγρφουν με το απφθεγμα,  «ο παππς βλογει πρτα τα γνια του», αλλ τη θεωρον σαν κτι το αναπφευκτο.
  3. Οι Νμοι, (Σνταγμα, Νμοι, ΠΝΠ, ΠΔ), που επιτρπουν  στους  εκλεγμνους ηγτες/αντιπροσπους να λαμβνουν  παρλογες και ανθικες  αποφσεις, ισχυριζμενοι τι αυτς εναι οι αποφσεις της πλειοψηφας των πολιτν !!. Στη δημοκρατα του αρχαιοελληνικο πνεματος,  οι μεζονες αποφσεις λαμβνονταν απ τους πολτες, εν  οι ρχοντες/ηγτες, που αναδεικνονταν με κλρο, ελμβαναν  τις ελσσονες αποφσεις  που  επγονται και περιορζονται απ τις μεζονες. Με αυτος τους θεσμος το δγμα «οι ρχοντες εναι υπηρτες των πολιτν» ταν πρξη και χι βερμπαλισμς πως εναι σμερα.

Η δεσπζουσα αιτα του φαλου κκλου

Στο ερτημα, πια απ τις παραπνω αιτες εναι η δεσπζουσα, οι απαντσεις εναι περισστερες απ τρεις . Αυτ δεχνει τι ο εντοπισμς της δεσπζουσας αιτας χει  αντικειμενικς δυσχρειες, χει δυσχρειες που δημιουργον αυτο που χουν συμφρον να υπρχει σγχυση· αυτο που ασκον την εξουσα.

Ας επιχειρσουμε μως να εντοπσουμε ποια απ τις προαναφερμενες τρεις αιτες εναι η δεσπζουσα, στηριζμενοι στην κοιν λογικ και χι σε βαθυστχαστες και δυσνητες  θεωρες. 

Η παιδεα. Εναι γεγονς τι οι περισστεροι νθρωποι θεωρον τι δεσπζουσα αιτα εναι η παιδεα, παραλεποντας μως να ορσουν τι εννοον με το αφηρημνο  ουσιαστικ παιδεα.

Στην αρχαα Ελλδα ονμαζαν Παιδεα την σκηση των νων για το μετασχηματισμ τους σε ανθρπους ελεθερους, υπεθυνους και ικανος να παρνουν αποφσεις με τη δναμη της λογικς για το καλ του συνλου των πολιτν· την σκηση των νων στη Λογικ και στην αληθιν Δημοκρατα.

 Σμερα οι νθρωποι πιστεουν τι  για να κατακτσουν οι νοι την Ελευθερα, τη Λογικ  και τη Δημοκρατα, εναι αρκετ η διδασκαλα. Η διδασκαλα μως χωρς σκηση σε συνθκες Πραγματικς  Ελευθερας και Αληθινς Δημοκρατας,  δεν εναι παιδεα· εναι εκπαδευση στον βερμπαλισμ και πολλς φορς εκπαδευση στον παραλογισμ, στην ανηθικτητα και στην ιδιοτλεια.[2]

Η ιδιοτλεια των ανθρπων σαν μα φυσικ ιδιτητα/τση δεν μπορε να ακυρωθε αλλ μνο να ελεγχτε και να περιοριστε  μχρι το εππεδο:  «αγπα τον πλησον σου ως εαυτν».  Αυτς ο λεγχος και ο περιορισμς επιτυγχνεται, σμφωνα με τις διδασκαλες των φιλοσφων και των θρησκευτικν ηγετν,  με τη γνση και την πστη. Πρωτστως μως επιτυγχνεται με τους θεσμος της πολιτεας,  που ελγχουν και περιορζουν την ιδιοτλεια. Οι απλο νθρωποι του χωριο λνε με αλληγορικ σημασα  «και ο γιος  φοβρα θλει».

Η ιδιοτλεια συνεπς των ηγετν επιβλλεται να ελγχεται και να περιορζεται απ τους θεσμος. Η επιλογ ηγετν με αυξημνες λογικς και ηθικς δυνμεις και αμφβολη και ανεπαρκς εναι. πως λμε στα μαθηματικ εναι «η αναγκαα αλλ χι και η ικαν συνθκη».

Οι Νμοι. Στη αρχαιοελληνικ Δημοκρατα κυβερντης ταν ο  Νμος και χι ο νθρωπος. Να τι γρφει για το θμα αυτ ο Ηρδοτος στο Η  βιβλο του. Το αντιγρφουμε απ το βιβλο της μεγλης  Ελληνστριας Jacqueline De Romilly [3].

Ο βασιλις Ξρξης αναρωτιται πως μπορον οι λληνες να αντισταθον στον τερστιο στρατ του.  νας Σπαρτιτης που βρσκεται κοντ του, του δνει μα εκπληκτικ απντηση. Ο βασιλις ρωτ λοιπν: «Πως θα μπορσει να αντισταθε αυτς ο μικρς λας; Δεν χουν ναν αρχηγ ο οποος, πως εγ, μπορε να κνει τους ανθρπους να υπακοσουν χτυπντας τους, χρησιμοποιντας τη βα». Και ο Σπαρτιτης απαντ: «Επειδ χουν ναν αρχηγ τον οποον τρμουν ακμη περισστερο απ’ τι τρμουν εσνα οι υποτελες σου. Ο Αρχηγς αυτς εναι ο Νμος». Σμερα η απντηση αυτ μπορε να ξαφνιζει. Περιγρφει να καθεστς, αντθετο με την τυραννδα που η κυριαρχα ασκεται μσω του νμου και χι απ ναν νδρα. Η Αθνα πρεπε να επιμενει σε αυτ την ιδα του νμου σε αντθεση με την τυραννδα. Και ο Ευριπδης διακηρττει στις Ικτιδες τι για να τραννο Νμος  εναι η θληση του».

Σμερα δεν κυβερνει ο Νμος αλλ ο εκλεγμνος αντιπρσωπος. Η σημεριν Δημοκρατα διαφρει σημαντικ απ την αληθιν Δημοκρατα, τη Νομοκρατα, που αναφρει ο Ηρδοτος. Το Δημοψφισμα απ κορυφαα και αδιαπραγμτευτη απφαση /εντολ των πολιτν στους ρχοντες,  κατντησε εργαλεο σκησης της εξουσας απ τους αντιπροσπους. Το κρος των Νμων υποβαθμσθηκε με τον πληθωρισμ τους και τις συνεχες αλλαγς τους,  που ψηφζουν οι αντιπρσωποι.  

Την  τελευταα 20ετα θεσπστηκαν στην Ελλδα:  2.178 νμοι, 14.248 προεδρικ διατγματα και 17.638 υπουργικς αποφσεις, σνολο 35.153 ρυθμσεις. Οι αριθμο αυτο αποτελον τεκμριο τι η δεσπζουσα αιτα του φαλου κκλου εναι το Σνταγμα, η ννοια του οποου ταυτζεται με αυτν του πολιτεματος[4].

Στο σημεριν Πολτευμα/Σνταγμα, οι κυβερνντες αντιπρσωποι χουν τη θεσμικ δυναττητα να αλλζουν χι μνο τους νμους, αλλ και το Νμο των νμων, το Σνταγμα της Χρας· να αλλζουν το Σνταγμα που θεσπσθηκε για να προστατεει τους πολτες απ την αυθαιρεσα των ασκοντων την εξουσα. Αυτν τη δυναττητα ο Λας τη χαρακτηρζει με το απφθεγμα: «Γιννης κερνει  και Γιννης πνει».

Οι παραπνω σκψεις οδηγον σε δο βασικ συμπερσματα:

  1.  Ο φαλος κκλος της διαφθορς θα σπσει μνο με αλλαγ του Συντγματος,  με την οποα οι σημερινο οπαδο θα αναβαθμιστον σε πολτες με εξουσα και ευθνη. Η αλλαγ μως αυτ δεν μπορε να πραγματοποιηθε μχρι τις βουλευτικς  εκλογς που χουν προκηρυχτε. .
  2.  Στις κρσιμες για το μλλον των Ελλνων εκλογς της 20ης  Σεπτεμβρου 2015, οι  πολτες επιβλλεται να απορρψουν το σττους του καταναλωτ των πληροφοριν που τους δρισε το πολιτικ σστημα  και να ψηφσουν αξιοποιντας το σττους του λογικο επεξεργαστ των πληροφοριν, που τους δρισε η Φση, ο Θες.  

 

 

 

 

 

 

 

 

[1] Ιδιοτλεια ονομζεται η τση των ανθρπων να ζητον  προσωπικ φελος (αντλλαγμα) για κθε  πρξη τους.

[2] Σχετικ: «Δεν χουμε Παιδεα, αλλ εκπαδευση» . http://www.dd-democracy.gr/article.asp?Id=164

[3] Jacqueline De Romilly  της Γαλλικς Ακαδημας. «Πσο επκαιρη εναι η Αθηνακ Δημοκρατα σμερα ;». Εκδοτικ Ερμς ΕΠΕ, 2009.


 



 

[4] Κατ τον αεμνηστο Καθηγητ του Συνταγματικο Δικαου Αριστβουλο Μνεση «η ννοια του πολιτεματος συμππτει με την ουσιαστικ ννοια του Συντγματος» σε μαθηματικ φορμαλισμ:  Σνταγμα = Πολτευμα. 

 

-Σχλια

/ (θα πρπει να κνετε login για να αναρτσετε νο σχλιο)

-

 

 

2009-2012 ALL ABOUT WEB ( , Web development, )