Digital Direct Democracy
   
e-mail
-
-
 
- -
  - |
 
     
-  

, .

.

 

Η μορφ και οι στχοι της παραγωγικς διαδικασας

Στο παρελθν και πολ περισστερο στο παρν, η παραγωγ αγαθν και υπηρεσιν  ταν και εναι μια  συλλογικ και χι ατομικ διαδικασα.  Σημειστε τι ακμα και  στις μικρς  πρωτγονες κοινωνες  των ανθρπων- κυνηγν,  η απκτηση θηρματος ταν συνθως μια συλλογικ διαδικασα. Τη συλλογικ διαδικασα παραγωγς  εφαρμζουν λα τα μβια ντα· τα σμνη των εντμων, με χαρακτηριστικ παρδειγμα αυτ των μελισσν, τα σμνη των πουλιν, οι  αγλες των γριων  ζων.

Κριος στχος της παραγωγικς διαδικασας ταν και εναι η ποστητα και η ποιτητα του παραγομνου προντος. Στις σημερινς μως κοινωνες στις οποες η παραγωγικ διαδικασα γινε ντονα συλλογικ και πολπλοκη, αναδεχθηκε νας δετερος στχος ιστιμος με αυτν της ποσοτικς/ποιοτικς παραγωγς· η διανομ του παραγμενου προντος.  μως η διανομ χει ννοια μνο ταν υπρχουν προντα της  παραγωγς, λλως διανμονται τα προντα του Καρμπελα, πως σκωπτικ λνε στο χωρι μου. Το αναμφισβτητης ορθτητας αυτ  αξωμα επιβλει την ακλουθη ιερρχηση: Πρτα η παραγωγ και στερα η με λογικος και ηθικος καννες διανομ της. Παρ τατα, αρκετο απ τους κατ’ επγγελμα αντιπροσπους των πολιτν,  ενεργον  σα να πιστεουν στο εκ διαμτρου αντθετο αξωμα: Πρτα η διανομ και στερα η παραγωγ.

 

Αρχς και καννες διανομς

Οι καννες διανομς, που σχυσαν και ισχουν, μπορον να ταξινομηθον σε δο μεγλες κατηγορες:

Στους λογικος  καννες, που συνοψσθηκαν στο δγμα: «Διανομ μεταξ αυτν που εργαστκαν για την παραγωγ». Ακραα διατπωση αυτο του δγματος  και μλιστα θεολογικ, εναι το  «ο μη εργαζμενος μηδ εσθιτω».

Στους ηθικος καννες,  που συνοψσθηκαν στο δγμα: «Διανομ σε λα τα μλη της κοινωνας και κατ τις ανγκες αυτν». Για να διασφαλισθε μως επαρκς παραγωγ, κατ’ ανγκη,  το δγμα αυτ συνοδετηκε με την εξαναγκασμνη συμμετοχ στην παραγωγικ διαδικασα και  εκενων που δεν θελαν να εργασθον θελαν να εργασθον στον τομα της δικς τους επιλογς· συνοδετηκε με περιορισμ της ελευθερας των πολιτν.  

 

Η θεσμοθτηση και η εφαρμογ των καννων  παραγωγς/διανομς,  γινταν, γνεται και θα γνεται απ τους ανθρπους της εξουσας. Αυτ σημανει τι η λογικ και η ηθικ τους,  πρωτστως εξαρτται απ το σστημα σκησης της εξουσας, απ  το πολτευμα, και δευτερευντως απ τη λογικ και την ηθικ των ανθρπων του συστματος.

 

Η εξλιξη των καννων  παραγωγς/διανομς

Στο παρελθν, λα τα συστματα εξουσας,  τα μοναρχικ, τα ολιγαρχικ, τα κοινοβουλευτικ/ δημοκρατικ, εφρμοζαν το δγμα πρτα η παραγωγ. Η διανομ μως της παραγωγς γινταν με τη λογικ και την ηθικ παροχς « μερδας του λοντος», στους ανθρπους της εξουσας· στους ανθρπους δηλαδ  που καθριζαν οι θεσμο· οι θεσμο οι οποοι ταν δημιουργματα των ανθρπων της εξουσας (!!). Το σημαντικτερο κνητρο για λογικ και ηθικ διανομ της παραγωγς, ταν η  αξηση και η ποιοτικ βελτωση της.

Απ τη σγκριση των καννων διανομς στη ζογκλα και στις κοινωνες, προκπτει το ακλουθο συμπρασμα:  Η «μερδα του λοντος» χορηγεται γιατ ο λων  χει απ τη Φση μυκ ισχ μεγαλτερη απ τα λλα ζα και συνεπς αποτελε πρξη συμβατ με τους φυσικος νμους.  Αντθετα η «μερδα του λοντος» χορηγεται στους ανθρπους της εξουσας επειδ απκτησαν το συμβατικ/ θεσμικ δικαωμα να διαχειρζονται  την ισχ των πολιτν και χι επειδ χουν μεγαλτερες πνευματικς και ηθικς δυνμεις απ τους λλους ανθρπους. Παραδεγματα δεν χρειζεται να  αναφερθον. Οι πολτες γνωρζουν αρκετ για τις πνευματικς και ηθικς δυνμεις κποιων ανθρπων της εξουσας. Παρ τατα οι νθρωποι εκλαμβνουν το προαναφερθν συμβατικ /θεσμικ δικαωμα, χι ως το σνολο της ισχος των πολιτν, που η διαχεριση του γνεται απ τους αιρετος αυθαρετους[1] αντιπροσπους, αλλ ως ιδαν αυτν ισχ.   

Στο παρελθν η ως ανωτρω πλασματικ ισχς/ συμβατικ δικαωμα, μεταβιβζονταν  απ τον πατρα στο γι· ταν κληρονομικ. Σμερα μως, στις περισστερες  χρες – πλην κποιων με «φωτισμνους» ηγτες - το υπψη δικαωμα χορηγεται σε αντιπροσπους των πολιτν, οι ποιοι εναι και αυτο πολτες και εκλγονται απ τους πολτες. Η μεταββασης της εξουσας στα τκνα τυπικ ακυρθηκε. μως το ερος και οι καννες αντιπροσπευσης, που καθορζονται απ τους αντιπροσπους και χι απ τους πολτες, ακρωσε την … ακρωση (!!!). Ο κθε πολτης γνωρζει αρκετ γι’ αυτ το θμα· για την οικογενειοκρατα των αντιπροσωπευτικν Δημοκρατιν.

Απ το «ερος και οι καννες της αντιπροσπευσης» της Χρας μας,  δεν γεννθηκε μνο η οικογενειοκρατα, αλλ πολλς λλες στρεβλσεις του πολιτεματος της αληθινς δημοκρατας· της δημοκρατας του αρχαιοελληνικο πνεματος.  Οι πιο σημαντικς απ αυτς εναι:

(1)   Η υποβθμιση του Νμου. Στην αρχαιοελληνικ Δημοκρατα,  Κυβερντης ταν ο Νμος και χι ο νθρωπος/ ρχοντας. Σμερα ο Νμος γινε εργαλεο σκησης της εξουσας απ τον ρχοντα /αντιπρσωπο των πολιτν. Ακμα και το δημοψφισμα απ κορυφαα και αδιαπραγμτευτη εντολ των πολιτν στους αντιπροσπους τους, γινε εργαλεο σκησης εξουσας απ τον αντιπρσωπο !!!.

(2)   Με στχο την κατργηση της δικς,  αλλ συμβατς με τη φυσικ νομοτλεια, διανομ της μερδας του λοντα, εξντωσαν τους λοντες της παραγωγικς διαδικασας και δημιοργησαν με ανθρπινους νμους τους  «κομματικος λοντες»· τους «λοντες», που δεν διθεταν ιδιατερη λογικ και ηθικ ισχ, αλλ διθεταν μεγλη κομματικ ισχ.

(3)   Στο  δημσιο τομα και στους τομες που ελγχονταν απ το δημσιο, αμεφτηκε η αφοσωση  και η προσφορ στο κμμα, εν η παραγωγικ εργασα αγνοθηκε και ουσιαστικ τιμωρθηκε.

(4)   Κορυφαος στχος των αρχντων/ αντιπροσπων  εγιινε η κατκτηση και η παραμον στην εξουσα και χι η σκησης της για το καλ των πολιτν.

Αποτλεσμα των ανωτρω στρεβλσεων ταν η μεγλη μεωση της παραγωγς και η ουσιαστικ αδυναμα παροχς βασικν αγαθν στους πολτες. Η μεωση αυτ δημιοργησε σοβαρ πρβλημα επειδ η διανομ αγαθν εναι το χημα εκχρησης της εξουσας των  πολιτν στους αντιπροσπους·  το χημα  κατκτησης  της εξουσας.

Το πρβλημα αυτ οι ασκοντες την εξουσα το αντιμετπισαν με δανεικ και με ψετικες προσδοκες για παροχς. ταν μως το πρτι των δανεικν και των ψετικων προσδοκιν τλειωσε και η παροχ αγαθν γινε ανφικτη,  ττε χρησιμοποιθηκε νας καινοργιος  τρπος· «η διανομ μεγλων φορολογικν βαρν, με κοινωνικ δκαιο τρπο».

Η χωρς παραγωγ 'δικαιη' διανομ βαρν μως δημιουργε σοβαρος κινδνους ιδως οταν εναι συμβατ με τους νμους των ανθρπων, (του κμματος της εξουσας), αλλ ασμβατη με τους νμους της Φσεως. Αυτ συνβηκε στην ακλουθη ιστορα: 

Φιλζωος γγλος Διοικητς αποικας στην  Αφρικ, που  λτρευε τις χαριτωμνες αντιλπες, δωσε  εντολ να σκοτωθον τα λιοντρια γιατ σκτωναν και τρωγαν τις αντιλπες . Τα λιοντρια σκοτθηκαν. Μετ μως απ λγο πεθνανε και οι αντιλπες·  ο πληθυσμς τους αυξθηκε πρα πολ με αποτλεσμα τον αφανισμ των φυτν που αποτελοσαν την τροφ τους.

Μακρι ο «θνατος»  επιχειρσεων/ λεντων,  πως της Πειρακς – Πατρακς, των Λιπασμτων Νας Καρβλης και πολλν λλων, να μην οδηγσει στο αποτλεσμα της ιστορας με τα λιοντρια και τις αντιλπες. Μακρι η να μθοδος «διανομς  φορολογικν βαρν αντ αγαθν», που σκοτνει μικρ και μεγλα λιοντρια της παραγωγς, να μη οδηγσει σε ολικ καταστροφ.

 

Συμπρασμα

Η αντιμετπιση επικινδνων καταστσεων, πως της « δκαιης διανομς φορολογικν βαρν αντ αγαθν», απαιτε την αναγννηση του πολιτεματος του ρχοντος και συγχρνως αρχμενου πολτη. Απαιτε την ορθολογικ κατανομ της εξουσας,  στους διους τους πολτες και στους αντιπροσπους στε:  (1) Οι αντιπρσωποι των πολιτν να αποβλλουν τη σημεριν νοοτροπα του πργκιπα και να αποκτσουν αυτ του ρχοντα της αρχαιοελληνικς Δημοκρατας και  (2)Οι σημερινο ψηφοφροι/ οπαδο να γνου πολτες με εξουσα και ευθνη .

Η δημιουργα πολιτν με ευθνη χωρς εξουσα εναι ουτοπικ,  Η εξουσα και η ευθνη αποτελον αδιαρετη εντητα.



[1] Στην αρχαιοελληνικ γλσσα αυθαρετος σημανει  αυτ αιρετς. Αυτ- αιρετς = αυθαρετος.

.

 

-Σχλια

/ (θα πρπει να κνετε login για να αναρτσετε νο σχλιο)

-

 

 

2009-2012 ALL ABOUT WEB ( , Web development, )