Digital Direct Democracy
   
e-mail
-
-
 
- -
  - |
 
     
-  

.

 

Αποτελε πλνη τι η Γαλλικ Επανσταση, ταυτζεται με την εμπορικ τξη. Το τραπεζικ σστημα του κεφαλαου μως ντως απκτησε μεγλη δυναμικ στους Αγγλοσξονες. Μπως ο νμος των φθινουσν αποδσεων  στην οικονομα του Thomas Manlthus μπορε να διευρυνθε και να μας εξηγσει την φθνουσα πολιτικ απδοση της νεωτερικτητας;  Γιατ δεν υπρχει αληθιν δημοκρατα στις κοινωνες που χουν εξασφαλσει το σστημα της αντιπροσπευσης; Αντστοιχα μπως οι κκλοι Κοντρτιεφ που περιγρφουν την πορεα της οικονομας μπορον να περιγρψουν τους κκλους των ιδεν ρα και της πολιτικς;  

  

Η κρση και ο αργς θνατος της αντιπροσπευσης

Το τλος του διαπλεκμενου κοινοβουλευτισμο. Η ολικ κρση και κλειψη της πολιτικς.

 

 Η γνεση του κοινοβουλευτισμο πρβαλε μσα απ τη διαπλη της φεουδαρχας με τη συγκεντρωτικ αυταρχικ ηγεμονικτητα πως επσης και η γνεση του μσα απ την ανδυση της αστικς τξης.

 

Ωστσο η «δημοκρατα» των τξεων - της σγκλισης των τξεων και της ανδειξης της αστικς τξης της τξης του εμπορου δεν εναι να. Υφσταται ως κστα στον κδικα του Βασβτα Μανο σ’ ναν απ τους αφετηριακος κδικες διοκησης και νομοθεσας της ινδοευρωπαικς Αρας φυλς. [1]

 

Η τατιση της αστικς τξης και της Γαλλικς Επανστασης με την εμπορικ οικονομα εναι εσφαλμνη καθς ο Φρανσου Κεν και ο Μιραμπ που ταν απ τους πρωτεργτες της Γαλλικς Επανστασης και του ρκου του Σφαιριστηρου, ταν θεμελιωτς της φυσιοκρατικς οικονομικς σχολς και ταν αντθετοι στην εμποροκρατα. Αυτ μως, δεν εναι ευρτερα γνωστ καθς χει επικρατσει η θεωρα της -ττε ανερχμενης- αστικς τξης ταυτισμνης με το εμπριο ως πηγ της Γαλλικς Επανστασης.

 

 Αντθετα κινομενος ταν ο Αγγλοσαξονικς προσανατολισμς ο οποος στο εσωτερικ πεδο της Αγγλας λειτουργοσε με μια αποικιακ οικονομικ ηγεμονα και πυροδτησε με την σκληρτητ της την γνεση της Αμερικνικης Επανστασης μσα απ τους εμπορικος δασμος. Ο Αγγλοσαξονικς προσανατολισμς επικεντρθηκε στην εμποροκρατα για να δσει με την σειρ του την κυριαρχα στο τραπεζικ σστημα του κεφαλαου το οποο εχε ββαια καταγωγς απ την Γερμανα, απ τους Φογκερ και στην συνχεια τους Ρτσιλντ. Αυτ φυσικ δικτυθηκε σε λη την Ευρπη - και συνεχζει μχρι σμερα να δικτυνεται - κνοντας θεμελιδεις στρατηγικς κινσεις σε λες τις εθνικς οικονομες σε συνρτηση ββαια της ενδοτικτητας και των αναγκν των κυβερνσεων. Αρκε κανες να θυμηθε τα γρμματα των Φογκερ απναντι σε ναν ηγεμνα του μεγθους του Καρλου του 5ου - σε ναν απ τους δο μεγαλτερους ηγεμνες της εποχς, ο δετερος ταν ο Φραγκσκος ο 1ος της Γαλλας - για να καταλβει κανες το μγεθος των επιρρον τους. [2]

 

   Η εμποροκρατα λοιπν δεν ταν ενταγμνη στην κυραρχη λογικ της πολιτικς κουλτορας της Γαλλικς Επανστασης, παρτι γινε αυτ η απλοποηση απ πλευρς της Μαρξιστικς κυρως ανλυσης. Η Γαλλικ Επανσταση εχε μσα της αναδιανεμητικ αιτματα.  Ακμη και η Επανσταση του Κοινοβουλου που μετπειτα ανδειξε ως ηγετικ την πολιτικ τον Κρμβελ, κατληξε να χει στοιχεα μιας διαφορετικς προσγγισης, μιας αναζτησης κοινωνικς πολιτικς παρ την σγκρουση που υπρξε με τους ισοπεδωτιστς οι οποοι εχαν αναπτξει μια ισχυρ επιρρο στο πλασιο του Αγγλικο Επαναστατικο στρατο του Κοινοβουλου.

   Στην Γαλλικ Επανσταση - πως και σε κθε εξλιξη εξουσας, κτι που φνηκε και απ την Μπολσεβκικη επανσταση και την ανεπρκει της στη Ρωσα - μπορε να πει κανες τι χουμε μια σαφ δυναμικ που αναδεικνεται με την κυριαρχα αυτο που εναι πολιτικ συγκροτημνο με οικονομες κλμακας στην οικονομα. Αυτ εναι πντα το πεδο συγκντρωσης του κεφαλαου επσης το πεδο συγκντρωσης της πολιτικς υπεραξας πως γνεται σε μια επαναστατικ τξη που στην συνχεια θεσμοποιεται γραφειοκρατικ πως συνβη στην εκτροπ σοσιαλιστικς επανστασης.

   Τα διλλματα που τθενται στην διρκεια της μεταβατικς εξουσας, χουν να ισχυρ δλεαρ ρεαλισμο. Τθεντο ζητματα προσαρμογν και διλλημτων επιλογς μεταξ συνθηκν αφενς μεν διατρησης μερικς της βιωσιμτητας της εξουσας που διολισθανει σε κπτωση αξιν αφετρου δε ενς πλαισου  συναλλαγς.

 

Η φθνουσα ιστορικ και πολιτικ απδοση της νεωτερικτητας

   Νομζουμε τι χρειαζταν αυτ το προομιο για να κατανοσουμε τον κκλο που φανεται τι διαγρφεται στην ιστορα της νεωτερικτητας και του κοινοβουλευτισμο και την φθνουσα ιστορικ και πολιτικ του απδοση. Αυτ το αναφρουμε χωρς να παραγνωρσουμε το γεγονς τι αυτς ο κκλος γνρισε την μεγαλτερη επτευξη του και την μεγαλτερη του θεσμικ δικαωση στον 20ο αινα. Θυμζει μως κπως τον Νμο του Πρκινσον στη συμβολικ του ψη. Ας  κνουμε μερικς κρσιμες παρατηρσεις με βση αυτ την αξα του Νμου αυτο.

   1. Η ανοικοδμηση του Ανακτρου των Βερσαλλιν γινε στην παρακμ του Λουδοβκου 14ου

   2. Η απκτηση της στγης απ την Κοινωνα των Εθνν γινε την στιγμ που ξεθριαζε πλρως κθε λγος και κθε ουσιαστικτητα και αποτελεσματικτητα στην παρξη της κατ την διρκεια του Μεσοπολμου.

   3. Η γραφειοκρατικ φθνουσα ανπτυξη των θεσμν, η σγχρονη τεχνοκρατικ θερηση της ιστορικτητας και της προδου αναφρεται και αναδεικνεται σε κθε ργο ιστορικ, πολιτικ, οικονομικ λλο. Σμφωνα με αυτ κθε ργο τενει να συμπεριλβει στην εκτλεσ του σο το δυνατν περισστερους, με σο το δυνατν μικρτερο αποτλεσμα. Θα λγαμε τι μοιζει σαν μια πιο κοσμοθεωρητικ δικαωση και εποπτεα του Νμου του Μρφυ των μη γραμμικν παραδοξοττων της αρχς της εντροπας και της φθνουσας απδοσης.

 Αυτ αναδεικνεται ββαια στην ννοια, στην λειτουργα, στην προσγγιση και των οικονομιν κλμακας στην οικονομικ θεωρα πως την εισγαγε και πως μπορομε να την επεξεργαστομε σαν συνχεια συνεχζοντας το ργο του Μλθους. [3]

 

   Το πρβλημα λοιπν της ιστορικς θεμελωσης του κοινοβουλευτισμο εναι να πρβλημα που συνδεται με αρκετς μεταπτσεις. Αρχικ η νεωτερικτητα -απ την Μγκνα Κρτα, τις συντεχνες, τις κοιντητες, τις πλεις-κρτη στην Ιταλα και τις Κτω Χρες- συνδεται με τα ζητματα της ρξης και των διαδικασιν της ρξης που επφερε η μεταρρθμιση στην πολιτικ και την οικονομικ κουλτορα σε σχση με την παραδοσιακτητα και συγκεντρωτικτητα του Καθολικισμο. Φυσικ συνδεται και με την επαναδιεκδκηση της εξουσας απ τους ισχυρος ναντι του συγκεντρωτισμο των βασιλεων στο τλος του κκλου.

 

   Σε κποιες περιπτσεις, εχαμε επιλογς συνπαρξης και συμβολοποησης του βασιλικο θεσμο -μια επικνδυνη συμβολοποηση- γιατ χει υπερβολικς δικαιοδοσες και παρδοξες. Αυτ το βλπουμε ακμη και στην σημεριν Μεγλη Βρετανα στο πλασιο ακμη και των ευρτερων επιδρσεων που μπορε να χει ο θεσμς αυτς στις πολιτικς εξελξεις σε λλες χρες πως στον Καναδ, παρ το γεγονς τι οι κοινωνες αυτς χουν περσει τσο απ τις φορτισμνες περιδους της δημοκρατικς πολιτικς διακυβρνησης σο και απ τις αποικιοποισεις πως στην μακρ θητεα του Φιρντ. [4] 

 

 Ο μθος της δημοκρατικτητας  της αντιπροσπευσης

   μως καταρχν πρπει να τελεισουμε με τον θεωρητικ μθο της δημοκρατικτητας  της αντιπροσπευσης. Πολ σωστ ασκον κριτικ –σοι ασκον- τι η αντιπροσπευση δεν ταυτζεται με την δημοκρατα. Η αντιπροσπευση υπ την ννοια του αιρετο, εναι να βμα εκδημοκρατισμο αλλ δεν ταυτζεται με την δημοκρατα. Στην πραγματικτητα σμερα υπρχει απλς να δημοκρατικ υπβαθρο στην τιμοκρατικ κατ’ ουσα διακυβρνηση. Παρμοια κατσταση υπρχε ακμη και στην αρχαα Αθνα -σε να πολ μεγλο βαθμ- υπ την ννοια των επιρρον που μποροσαν να ασκον οι οικονομικ ισχυρο που εμπλκονταν στην πολιτικ.

  Αυτ το αρχγονο θα λεγε κανες ζτημα της οικονομικς διαπλοκς φανεται και στους Παρλληλους Βους του Πλοταρχου. Αρκε να δει κανες συγκριτικ τον πολιτικ βο του Αριστεδη και τον βο του Θεμιστοκλ. Θα διαπιστσει τις δο αντθετες θσεις παρ την κατ’ επφαση νταξη σε κμματα. Το διο μπορε να παρατηρσει κανες συγκρνοντας κποιες πολιτικς του Γιολισες Γκραντ στις ΗΠΑ μετ τον Αβραμ Λνκολν -ενς ανθρπου που λειτοργησε ανογοντας θεσμικ επικνδυνους δρμους αλλις συγχζοντας προοδευτικς πολιτικς με τη διαφθορ. Ωστσο με ανλογες προοδευτικς πολιτικς ο Φραγκλνος Ροσβελτ καινοτομε στην συνχεια απ την μερι των ρεπουμπλικνων πως ο θεος του, Θεδωρος Ροσβελτ. Ενδιαφρον χει και η παρξενη διαλεκτικ των Ρεπουμπλικνων σε σχση με τον ρατσιστικ Ντο που αντιστρφηκε απ την εποχ της συνταγματικς μεταρρθμισης του Λ. Τζντζον. [5]

   Στην ιστορα λοιπν του κοινοβουλευτισμο βρσκονται ανακολουθες. Παρτι χει εμφανιστε θεωρητικ να συνδεται απολτως με την ανδειξη της αστικς τξης τελικ συνδεται με μια ανακολουθα με την αρχαα δημοκρατα στην οποα μως υπρχαν κληρωτς λειτουργες με μικρ χρονικ διαστματα εξουσας. ταν μια κοινωνα οργανωμνη πολιτικ ως «πολιτικ κοινωνα» σε μικρτερη κλμακα αν και μπορε να πει κανες τι σμερα κλμακες κρατν πως εναι Λουξεμβοργο κρατδια πως αυτ του Λιχνενστιν και του Μονακ λειτουργον ετε κοινοβουλευτικ ετε θεσμικ με αναχρονιστικ μορφ παρ το γεγονς τι αποτελον πληθυσμιακ το αντστοιχο των αρχαιοελληνικν  πλεων. 

  

Το Αμφικτιονικ  πρτυπο και η δημοκρατα

  Το ζτημα λοιπν χει να κνει με το πσο ολοκληρωμνη εναι η δημοκρατα και απ πο αντλε τα οικονομικ της αποθματα. Εδ πρπει να γνουμε σαφες. Τα οικονομικ αποθματα της δημοκρατας του Κλεισθνη δεν συντηρθηκαν και δεν αναπτχτηκαν απ τον ηγετικ ρλο της διας της Αθηνακς πολιτεας σε να ευρτερο περιβλλον πως θα το συναντσουμε αργτερα πριν απ τον Πελοποννησιακ Πλεμο -απ την εποχ μετ απ τον ηγετικ ρλο των Αθηνν στους Μηδικος Πολμους της Αθηνακς Πολιτεας και μετ απ την συγκρτηση της Αθηνακς συμμαχας. Αυτ το σστημα θα λγαμε της αρχαας δημοκρατας εχε εγγεν στοιχεα μιας λλης προσγγισης -σο ανολοκλρωτη και αν ταν- η οποα εχε ξεκινσει απ το Αμφικτιονικ  πρτυπο.

       Το Αμφικτιονικ  πρτυπο προσπαθοσε να συνδυσει και συνδαζε την συλλογικ αντιπροσπευση, και με θεσμικος εκπροσπους τους Πυλαγρες και τους Ιερομνμονες καθς τελευταες αντιπροσπευαν την πνευματικ δισταση του Αμφικτιονικο Πνεματος. Δηλαδ οι Πυλαγρες λειτουργοσαν ως αντιπροσωπευτικο ηγτες, εν οι Ιερομνμονες ως συμβολιο σοφν που εξφραζαν την παρδοση. Υπρχε η δυναττητα συλλογικς συμμετοχς λων στην διαδικασα επλυσης διαφορν στην διαιτησα.

  

Η δικαικ καταγωγ της δημοκρατας

 Εδ λοιπν πρπει να σημεισουμε τι η διαδικασα της δημοκρατας γεννιται απ τι φανεται δικαικ. Αυτ το βλπουμε απ την πρτη δισταση της δημοκρατας που χουμε τον δικαστικ δικαικ εκδημοκρατισμ του Σλωνα και που διαμορφνεται ο εκδημοκρατισμς με την καινοτομα στο οικονομικ πεδο των θεσμν με την Σεισχθεια και με την απελευθρωση των δολων, την ανκτηση της ιδιτητας του πολτη απ ανθρπους που εχαν εμπορευτε τελικ τον εαυτ τους για οικονομικος λγους, την πολιτικ τους υπσταση δηλαδ για οικονομικος λγους και την εχαν χσει. Το δικαικ ζτημα τανε πντα στην αφετηρα θεμελιακν εξελξεων τσο για την πολιτικ σο και για την οικονομα. Αυτ αναδεικνει και η θεωρα του Αριστοτλη για την σχση σπανιτητας πρων και δικαιοσνης.

   Η σημαντικτητα του δικαστικο εκδημοκρατισμο φανεται και με την ννοια της διαλεκτικς του Λγου πως την συναντμε στο Ινδικ πος Μαχαμπαρτα με τον θεμελιδη νομικ στοχασμ της Ντραουπντι που αλλζει την τροπ λων των εξελξεων της παιγνιακτητας της ελευθερας και της υπστασης στο τυχερ παιχνδι που παιξε ο Γιουντιστρα με τον Σακον εμπορευμενος και χνοντας την σζυγο του τη Ντραουπντι, τους αδελφος του και τον εαυτ του σε μια διαδικασα πλρους απαξωσης. Στο πος αυτ βλπουμε τη Ντραουπντι να κινητοποιε κομβικς διαδικασες δικανικο λογισμο σε να απ τα μεγαλτερα παγκσμια πη. Η Ντραουπντι συμβολζει εκε και την λη ως ψη που θτει ως αναγκαιτητα την κατ οικονομα δικαιοσνη και νομοτλεια ως αντθεση στην παιγνιατιτητα.

  Το πρβλημα λοιπν της αντιπροσπευσης πρπει να το δομε σε μια λλη βση. Αφενς μεν γρω απ την επρκει της και την αντιστοχισ της με την ννοια της δημοκρατας αλλ αφετρου δε απ την ιστορικ της αποτελεσματικτητα και αξιοπιστα.

 

 Ο ολοκληρωτισμς του μαζικο πολιτισμο και η αντιπροσπευση

Ωστσο, παρ τον κοινοβουλευτισμ που ανδειξαν οι μεγλοι πολιτικο στοχαστς -στην περοδο των Πατρων της Αμερικνικης Ανεξαρτησας, τσο στις μεγλες διακηρξεις σο και στην λογικ ενς προβληματισμο που αναπτχτηκε στον Εμφλιο Πλεμο και μεταγενστερα διασχζοντας το «New Deal» και τον αγνα ενντια στα Trust που ξεκινει απ τον ντριου  Τζκσον και πριν απ αυτν και φτνει στον Θεδωρο Ροσβελτ συνεχζοντας στη λογικ του New Deal και του Φραγκλνου Ροσβελτ και φτνοντας ως την «Μεγλη Κοινωνα» του Τζνσον-  χουμε φτσει πλον σε να κρσιμο σημεο κατρρευσης και ελλειμματικτητας των θεσμν και των ιστορικν προσωπικοττων.

      Αυτ παρατηρε και ο καθ’ ημς Παναγιτης Καννελπουλος  στους στερους προβληματισμος του -ελεθερος απ τους δογματισμος που κυριρχησαν στην ρεαλιστικ του τατιση με πολιτικος ρλους απ το παρελθν- κνοντας λγο για την κρση της ιστορικς προσωπικτητας, συνεχζοντας την λογικ ενς προβληματισμο που αναπτσσει ο Γκρασ για την «γερση των μαζν» και της παγωσης της μαζικς κοινωνας. μως η εποχ μας δεν πηγανει μνο με τον μεγαλτερο ρλο των μαζν αλλ και με μια μεγαλτερη αποστασιοποηση και αποξνωση και κυριαρχα των ελτ.

   Αυτ συμβανει γιατ ο μαζικς πολιτισμς -πως παρατηροσε ο Κρλ Γισπερς- κρβει μσα του στοιχεα ενς ολοκληρωτισμο. Η μαζικτητα δεν βρσκεται στην ννοια της ικαντητας των μαζν για αγνα αλλ στο γεγονς τι λειτουργον σε αυτν πολ πιο εκολα τα στοιχεα αλλοτρωσης, πως αυτ που αναδεικνονται απ τους προβληματισμος του Γκουσταου Λε Μπον του Φριντ και λλων γρω απ την μαζικ ψυχολογα και το εγ, αναπτσσεται συνχεια και ως αγοραα «κοινωνα του θεματος».

   Προβληματισμος πνω σε αυτ τα σημεα χουμε αναπτξει σε προγενστερα κεμενα πως για την ειδωλοποηση και την κυριαρχα του τποτε [6] για την εικονοποηση της πολιτικς και τον πολιτικ μηδενισμ. [7]

 

 Οι κκλοι των ιδεν, το τρμα της γραμμικτητας και η αντιπροσπευση

  Το θμα αυτ μπορομε να το προσεγγσουμε με δο ψεις:

1.Πρτον με βση τους κκλους των ιδεν, υπ μια ννοια συστημικς ιστορικς εξλιξης. Αναδεικνονται κκλοι ιδεν σε ιστορικ πεδα που εμπλουτζονται και περνον απ σημεα καμπς και κρσης και που μετασχηματζονται καθολικ. Εδω θα θυμηθομε την ανλογη θεωρα για τους ιστορικος κκλους Κοντρτιεφ στην οικονομα. Μπορομε να μιλσουμε λοιπν για ανλογους πολιτικος κκλους με τους οικονομικος του Κοντρτιεφ.

 2.Δετερον υπ την ννοια του τλους της γραμμικτητας. Μπορομε να σταθομε σε κριτικς που αφορον στην νεωτερικτητα πως αυτ που χει επιχειρσει συστηματικ απναντι σε αυτ, σαν κριτικ θερησ της απ τον Giddens αλλ πνω απ λα μπορομε να μιλσουμε για το τλος της γραμμικτητας της νεωτερικτητας.

   Η νεωτερικτητα δεν χει τελεισει ως υπθεση αλλ χει χσει πολλς απ τις γραμμικς απλοκτητς της, οι οποες την οδγησαν σε εκκρεμες σε ακραες δυναμικς και προσεγγσεις πως η «σγκρουση των πολιτισμν» και «το τλος της ιστορας». Και οι δο αυτς προσεγγσεις αναδεικνονται κατ’ ουσαν το διο φροδες, ουτοπικς μλλον θα λεγε κανες μη ουσιαστικς. Υπρχουν λλες διεργασες που εναι πιο ουσιαστικς, εναι διαδικασες πως οι συστημικς προσεγγσεις που επιχειρε ο Βλλερνσταιν αλλ και λλες που χουν πεδο γνιμης αντληψης και κριτικς θερησης και που συνδυζουν την πολιτικ με την οικονομα ως δυναμικ πεδα που αλληλεπιδρον και που λειτουργον και ως αιτες επσης παλνδρομων εξελξεων.

     Εδ πρπει να προσθσουμε την ανθρωπολογικ, ψυχολογικ και πολιτισμικ κρση, χι υπ την ννοια της σγκρουσης των πολιτισμν, αλλ υπ την ννοια του συστματος που συνδει τον νθρωπο και διαμορφνει να πεδο συνεργειν με την πολιτικ και την οικονομα. Η λλη λοιπν κριτικ ματι και προσγγιση μπορε να περιλβει ναν εντοπισμ των βασικν χαρακτηριστικν της σημερινς πολιτικς πραγματικτητας, μια διεσδυση πρα απ τις θεσμικς γοητεες και αυθεντες και τον κριτικ απηχο που λειτουργε σαν δικοσμος και σαν εναλλακτικτητα και που εμφανζεται στην κομματικ διπολικτητα που καταλγει να εναι λο και πιο ανοσια.                                                        

    Ωστσο σε κθε εποχ παρουσιαζταν η ανγκη για να πεδο κθαρσης. Μιλμε σμερα για το Ρωμακ δκαιο και αγνοομε τι δο μεγλοι του στοχαστς ο Παπινιανς και ο Ουλπιανς  εκτελστηκαν δολοφονθηκαν απ αυτοκρτορα απ πραιτωριανος υπερασπζοντας τις ιδες τους. Οι ιδες αυτς εναι προφανς τι δεν εχαν καμα πραση στην εποχ τους. Συχν μας μνουν ως κληρονομι κποιες ιδες, αυτς μως αποτελον να ασθεν θεσμικ απηχο ικαν και εκτεθειμνο σε παλινδρομσεις, απ εποχς που μως δεν υπρχε η πραγματικ τους δικαωση πως μσα απ την ιστορικ αφγηση που χουμε για αυτς τις εποχς.

   Πντα λοιπν υπρχε η ανγκη της κθαρσης πως τονζεται και με τον υπροχο ορισμ της τραγωδας απ τον Αριστοτλη και πως πραγματνεται αυτ τελικ στους Αρχαους Τραγικος και τον Σαξπηρ. Δεν εναι τυχαο τι πολλκις το πεδο της αναφορς του Σαξπηρ εναι το πολιτικ που διαπλκεται με το ψυχολογικ και το προσωπικ. Εναι το προσωπικ πεδο αναφορς που δεν μποροσε να αναγνωρσει ο Μαρξισμς και που καθυστερημνα το αναγνρισε ο Λνιν μσα απ τις επιπτσεις της επιλογς μιας προσωπικτητας τπου Στλιν ως τον διδοχο ηγτη.

  Γενικτερα η σχση της προσωπικτητας με το σστημα και την κοσμοθεωρητικ ιδεολογα και την λειτουργα  της στην ιστορα εναι να σνθετο ζτημα που δεν επιδχεται τις απλοκτητες της συστημικς και μονοδιστατης θα λεγε κανες θερησης των πραγμτων. Με τον ρο συστημικ θερηση δεν εννοομε την συστημικ θεωρα που εναι ιδιατερα γνιμη και απχει πολ απ την ιδα που χουμε του πολιτικο συστματος το οποο στο ρεαλιστικ του πεδο και τη μορφ που  συγκρινμενο γνεται να τερατοργημα. Η σχση μιας θεμελιδους ιδας, στο ιδεατ της αντανακλται στο ειδωλικ της πεδο παραμορφωτικ χωρς αυτ να σημανει τι η λξη σστημα εναι κατοχυρωμνη σε αυτ την κατ πολλος βαρβαρτητα που λγεται πολιτικ οικονομικ σστημα. Πρπει να αποσπσουμε τη ρουτνα της ννοιας απ την ννοια της συστημικς θεωρας που χει τσα να μας διδξει.

 

 

Αναφορς :                               

[1] Η «φυλ» εδ αναφρεται με την ννοια της ινδοευρωπακς καταγωγς της και χι με την φυλετικ ρατσιστικ της εκδοχ που μθαμε τσο κακοποιημνα στον 20ο αινα καταμεσς της νεωτερικτητας και που δθεν εξπληξε την ανθρωπτητα με την ανδειξη της και με τη θεωρα του υπερνθρωπου και πλι στρεβλωμνη.

[2] Durant Will, THE STORY OF CIVILIZATION, VOLUME SIX, THE REFORMATION, 1957

 Επιστολ του Jakob Fugger II στον Κρολο τον 5ο

 «Εναι γνωστ τι η Μεγαλειτητ σας σως να μην απολμβανε της Αυτοκρατορικς τιμς χωρς τη βοθει μου, κτι το οποο μπορε να επιβεβαιωθε και με δηλσεις λων των αντιπροσπων. Σε λα αυτ δεν κοταξα ποτ το δικ μου κρδος. Η σεβσμια παρκλησ μου εναι να διατξετε την χωρς περαιτρω καθυστρηση της επιστροφς των χρημτων που πλρωσα, συν τους τκους»

 

[3] Cohen Daniel, Η ευημερα του κακο, 2010, εκδσεις ΠΟΛΙΣ, σελ 69

«Ο νμος του Thomas Manlthus μπορε να συνοψιστε ως εξς: ποια και αν εναι η προδος που επιτυγχνουν οι ανθρπινοι πολιτισμο στο πεδο των τεχνν των τεχνικν, το εισδημα των κατοκων μιας χρας δεν μπορε να αυξηθε! Ο λγος εναι εξαιρετικ απλς. Μλις το εισδημα ενς θνους αυξηθε, ο πληθυσμς τενει να αυξηθε ακμη γρηγορτερα. Κθε βελτωση του βιοτικο επιπδου του πληθυσμο προκαλε τσι μια εκθετικ μεγθυνση του πληθυσμο, η οποα αργ η γργορα πρπει να αναχαιτιστε λγω ανυπαρξας διαθσιμων εδαφν»

[4] Ζση Γιννη, ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΠΡΟΤΕΚΤΟΡΑΤΑ ΣΤΟΥΣ G-8, www.solon.org.gr

[5] Krugman Paul, 2007, Η συνεδηση ενς προοδευτικο, εκδσεις ΠΟΛΙΣ, σελ134

[6] Ζσης Γιννης, Η ΕΙΔΩΛΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΤΙΠΟΤΕ , www.solon.org.gr

[7]Ζσης Γιννης, Η ΕΙΚΟΝΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ Ο ΜΗΔΕΝΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ,   www.solon.org.gr

 

 

Ο Γιννης Ζσης εναι δημοσιογρφος, συγγραφας και ποιητς.

Σποδασε Οικονομικ στην ΑΣΟΕΕ, Παιδαγωγικ στην Παιδαγωγικ Ακαδημα Λαμας και Πολιτικς Επιστμες στο Πντειο Πανεπιστμιο Αθηνν.

Εναι στλεχος της ΜΚΟ ΣΟΛΩΝ, της www.solon.org.gr και συνεργτης του STAR TV Κεντρικς Ελλδας,

 

-Σχλια

/ (θα πρπει να κνετε login για να αναρτσετε νο σχλιο)

-

 

 

2009-2012 ALL ABOUT WEB ( , Web development, )