Digital Direct Democracy
   
e-mail
-
-
 
- -
  - |
 
     
-  

;

 

Πσο δημοκρατικ μπορε να εναι μια χρα, ταν ο πολιτικς της εναι μηρος της επιχειρηματικς αρωγς και ο εκδτης της διαφημιστικς δαπνης; Κι ακμη χειρτερα, ταν οι οικονομικο παργοντες κθε χρας, αλλ και ολκληρου του πλαντη, αποτελον μια ισχν μειοψηφα με δυσανλογα τερστια οικονομικ και κατ’ επκταση πολιτικ δναμη; Οι απαντσεις στα δο αυτ ερωτματα μας φρνουν αντιμτωπους με τον πυρνα της σχσης οικονομας και πολιτικς στο πλασιο του συστματος της κοινοβουλευτικς δημοκρατας. Μια σχση που θα τολμοσαμε να τη χαρακτηρσουμε, ευθς εξαρχς, ολθρια για την δια την  δημοκρατα.

Αν δεχτομε τι ο κριος φορας της πολιτικς στο αντιπροσωπευτικ σστημα εναι το κμμα, ττε η λη διερενηση του ζητματος εναι επιβεβλημνο να ξεκινσει απ τα οικονομικ των κομμτων. «Τα οικονομικ των κομμτων εναι σκοτειν και πηγ πολλν δεινν για το πολιτικ σστημα». Αυτ τη διαπστωση δεν την κναμε εμες, αλλ προρχεται απ τα πρακτικ της ελληνικς Βουλς και αποτελε το απσταγμα της διαφωνας - ταυτχρονα και μια ωμ ομολογα - κορυφαων στελεχν των δο κομμτων εξουσας[i]. Τα κμματα, τσο στην Ελλδα σο και σε ολκληρο τον κσμο, δαπανον τερστια ποσ στις προεκλογικς εκστρατεες προκειμνου να καταλβουν την εξουσα. Τα χρματα αυτ εναι αδνατον να προρχονται απ τα ταμεα τους, καθτι οι ετσιοι επσημοι ισολογισμο τους εναι σκανδαλωδς χαμηλο[ii]. Αβαστα, λοιπν, βγανει το συμπρασμα – το οποο ποτ δε διαψεστηκε πειστικ απ κανναν επσημο πολιτικ φορα - τι προρχονται απ κεφαλαιοχους ιδιτες, οι οποοι φυσικ τα ενισχουν με μαρο χρμα προσβλποντας στη συνεργασα τους, ταν αυτ θα ιδιοποιηθον την εξουσα. Να μια περπτωση απ την τρχουσα επικαιρτητα που επιβεβαινει και υπερφαλαγγζει του λγου το αληθς: Απ το 2006 χει ξεκινσει δικαστικ ρευνα με την τριμερ δικαστικ συνδρομ Αθνας, Μονχου και Βρνης για το λεγμενο σκνδαλο της Siemens, εταιρεα η οποα κατ την περοδο 1998 – 2006 κατηγορεται τι δωροδοκοσε, μεταξ λλων, πολιτικ πρσωπα απ τα δο κμματα εξουσας στην Ελλδα, το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ, - ενδεχομνως και τα δια τα κμματα - κρατικος λειτουργος και στελχη Δ.Ε.Κ.Ο. και υπουργεων, προκειμνου να εξυπηρετονται «απρσκοπτα» οι επιχειρηματικο της στχοι[iii].

                Η σχση αυτ εξρτησης των κομμτων απ τους οικονομικος παργοντες διαχεται ββαια και στο μψυχο δυναμικ τους, τους υποψφιους δηλαδ βουλευτς και τα αντερα κομματικ στελχη. Οι υποψφιοι βουλευτς, απ τη μα πλευρ, δσμιοι της πρβλεψης του εκλογικο νμου περ σταυροδοσας, χουν ανγκη απ οικονομικ στριξη προκειμνου να αντεπεξλθουν στον λυσσδη εσωκομματικ ανταγωνισμ για μια θση στα βουλευτικ δρανα. Ο αεμνηστος συντηρητικς, πλην μως παλις κοπς κι ευθς, πολιτικς και πρην πρωθυπουργς Γεργιος Ρλλης παρατηροσε σχετικ, με αφοπλιστικ ειλικρνεια κι κδηλη πκρα, προς το τλος της ζως του: «Σμερα, παρ τα καθοριζμενα απ το νμο αντατα ρια εκλογικν δαπανν, κμματα και υποψφιοι δαπανον τερστια ποσ για ενοικισεις γραφεων, διαφημιστικς “καμπνιες” και λλες συναφες δραστηριτητες για την καλτερη προβολ τους στην κοιν γνμη. Και ββαια, για να παραβον χωρς κνδυνο την απαγρευση υπερβσεως του ανωττου ορου, δεν πρκειται να δηλσουν το σνολο της δαπνης, πως ασφαλς νας υποψφιος δεν θα δηλσει το ποσν που προσφερε σε τηλεοπτικ σταθμ για να μην προβλλεται απ αυτν κποιος συνυποψφιος του ιδου συνδυασμο»[iv]. Τα κομματικ στελχη, απ την λλη πλευρ, εκμεταλλευμενα στο πακρο την ισχυρ θση τους στην ιεραρχα του κμματος, μπανουν στον πειρασμ να την εξαργυρσουν, αναλαμβνοντας με το αζημωτο «επικνδυνες αποστολς» διευκλυνσης των διαφρων εξωθεσμικν συμφερντων.

τσι, με δεδομνο τι στο ισχον πολιτικ σστημα η κομματικ εξουσα ταυτζεται με την κρατικ, η εξρτηση απ τα οικονομικ συμφροντα διεισδει σε λα τα εππεδα του δημσιου τομα, διαβρνοντας προοδευτικ και την δια την κοινωνα. χει μεγλο ενδιαφρον το πς περιγρφει την κατσταση αυτ νος πολιτικς του συντηρητικο χρου και πρην υπουργς, σε κεμεν του δημοσιευμνο στην προσωπικ του ιστοσελδα: «Η Ελλδα απ τα τλη της δεκαετας του ’80 εμφανζεται να νοσε βαρως απ τη διαπλοκ συμφερντων μεταξ κρατικν προμηθειν, δημοσων ργων, λειτουργας των Μ.Μ.Ε. και χρηματοδτησης κομμτων και πολιτικν. Αν δε σπσει ο φαλος κκλος της διαπλοκς συμφερντων, οι περισστεροι πολτες θα βυθζονται λο και βαθτερα στην κρση, την δια ρα που κποιοι λλοι θα πλουτζουν. Τα μισ χρματα στα δημσια ργα χθηκαν στη διαδρομ απ την Τρπεζα της Ελλδας στα εργοτξια. Αν κποιος ανοξει οποιαδποτε κθεση του Ελεγκτικο Συνεδρου, θα διαπιστσει τι τα δημσια ργα στην Ελλδα τα τελευταα χρνια ανατθενται με εκπτσεις που φθαναν μχρι και 80% και αποδδονται στο Δημσιο στο 200% της αρχικς τους μελτης. Το κθε ργο δηλαδ πληρνεται 10 – 20 φορς την αξα που δημοπρατεται. Πρπει επσης να σημειωθε τι οι κρατικο προμηθευτς πωλον στο Δημσιο σε τιμς που ξεπερνον πολλς φορς το 300% των τιμν που ισχουν διεθνς»[v].

Σε πολλς ευρωπακς χρες, ο προβληματισμς για την εξρτηση των κομμτων απ τα ιδιωτικ συμφροντα εχε ξεκινσει δη απ τη δεκαετα του ’70 και ως λση τελικ  επιλχθηκε η κρατικ χρηματοδτηση, με την ελπδα τι τσι τα κμματα κι οι πολιτικο θα απαγκιστρωνταν απ λο αυτ τον φαλο κκλο της διαπλοκς. Μερικς δεκαετες μετ η ελπδα διαψεδεται πανηγυρικ. Οι δοσοληψες με τους ισχυρος οικονομικος παργοντες, αντ να μεινονται, πολλαπλασιζονται παρ τη γενναα κρατικ επιχοργηση, που, σημειωτον, δεν καλπτει μνο τις προεκλογικς τους εκστρατεες αλλ και τα λειτουργικ τους ξοδα. Το παρδοξο, εκ πρτης, φαινμενο ερμηνεεται ξοχα απ τον Χ. Βερναρδκη ως εξς: «Αυτ συνβη για δο λγους: α)Η κρατικ χρηματοδτηση, αυξανμενη μλιστα χρνο με το χρνο, διερυνε συνεχς τον “κκλο εργασιν”  των κομμτων, τσι που το μερδιο της κρατικς ενσχυσης να καθσταται διαρκς ανεπαρκς. Και σο τα κομματικ οικονομικ ελλεμματα διευρνονταν τσο η προσφυγ σε ιδιωτικ κεφλαια ενισχονταν. Τελικ, δημιουργθηκε το οξμωρο σχμα να μεγαλνει η εξρτηση απ ιδιωτικ συμφροντα σο μεγλωνε η κρατικ χρηματοδτηση. β)Η αναγρευση των κομμτων ως αποκλειστικν φορων σχεδιασμο και υλοποησης της κρατικς πολιτικς κατστησε τελικ τα κμματα θεσμικος μεσολαβητς μεταξ κρτους και οικονομικν συμφερντων. Πλθος μεγλων υποθσεων τα τελευταα χρνια στις ΗΠΑ[vi], στη Γαλλα, στη Γερμανα, στην Ιταλα, στο Βλγιο, στην Ιαπωνα, κατδειξαν κυρως τα κμματα της διακυβρνησης ως τον προνομιακ χρο ανπτυξης των σχσεων οικονομας – πολιτικς και την υποταγ της τελευταας στα συμφροντα ορισμνων ομδων»[vii].    

Ωστσο, η εξρτηση της πολιτικς, με την ννοια του συστματος εξουσας, απ την οικονομα ωχρι μπροστ στην εξρτηση των διων των πολιτν απ το οικονομικ σστημα. Αυτ εναι, κατ τη γνμη μας, το μεγαλτερο νειδος της σγχρονης κοινοβουλευτικς δημοκρατας. Ο καπιταλισμς τελεως αποχαλινωμνος, ντας παγκοσμιοποιημνος, χει προσβλει διττ την ιδιτητα του πολτη που γης. Στο μεν αναπτυγμνο κσμο χει δημιουργσει ναν τπο ανθρπου εντελς εξαρτημνο απ τις ανγκες του, στο δε αναπτυσσμενο χει επιβλει ως καννα την εξαθλωση. Στις χρες του λεγμενου δυτικο κσμου το τομο εναι υπερχρεωμνο[viii] προκειμνου να ανταποκριθε στο καταναλωτικ μοντλο ζως, με αποτλεσμα τα περιθρια ενασχλησς του με την πολιτικ και διεκδκησης κτι καλτερου και δημοκρατικτερου απ αυτ που χει να εναι εξαιρετικ περιορισμνα ως εκμηδενισμνα. Ο καπιταλισμς χει καταφρει να κνει τον πολιτισμνο, υποτθεται, νθρωπο να πιστεει πως η πολυτλεια εναι ρος επιβωσης και η πολιτικ χαμνος χρνος κι εμπδιο για την κατκτηση της πολυτλειας. Στον λεγμενο Τρτο Κσμο, απ την λλη, το καπιταλιστικ σστημα χει εγκαθιδρσει απ την εποχ της αποικιοκρατας να γριο καθεστς εκμετλλευσης, που το απτ του αποτλεσμα συνσταται στο τερστιο δημσιο χρος των φτωχν προς τα πλοσια κρτη του διεθνος status quo[ix]. Tο χρος, σε αυτ την περπτωση, δεν εναι ατομικ αλλ εθνικ και βαρανει συντριπτικ το σνολο των υπηκων, με εξαρεση ββαια τις τοπικς ελτ. Και χρησιμοποιομε τον ρο «υπκοος», καθς, σε καμι περπτωση, οι νθρωποι εκε δεν λογζονται και δεν εναι πολτες. Εναι ντα που κουβαλον τη φτχεια σαν προπατορικ αμρτημα και βλπουν τη δημοκρατα σαν μια ιδιοτροπα των πλουσων.   

Οι διφοροι υπερεθνικο οικονομικο οργανισμο, πως το Διεθνς Νομισματικ Ταμεο (IMF) κι η Παγκσμια Τρπεζα (WB), οι οικονομικο συνασπισμο τπου G8, διεθνες οικονομικς συμφωνες σαν τη Γενικ Συμφωνα Δασμν και Εμπορου (GATT) κι οι ιδιωτικς πολυεθνικς εταιρες χουν αποκτσει στο διεθνς στερωμα πολ μεγαλτερη ισχ απ οποιονδποτε εθνικ διεθν πολιτικ οργανισμ[x]. Αρκε προς τοτο να αναλογιστε κανες πσο ισχν εναι η παρουσα και η δρση του Οργανισμο Ηνωμνων Εθνν (ΟΗΕ), του μεγαλτερου – ποσοτικ τουλχιστον, εφσον συμμετχουν σ’ αυτν 192 κρτη -  πολιτικο φορα διεθνς, ναντι των προαναφερμενων οικονομικν φορων και συμφωνιν. ρα, η οικονομα, στον παγκοσμιοποιημνο στβο του 21ου αινα, χει κυριαρχσει πλρως επ της πολιτικς και καθορζει τους ρους της λειτουργας της. Οπτε δεν υπρχει καμα αμφιβολα τι ο αριθμς των εχντων την οικονομικ κυριαρχα και κατεχντων την πολιτικ εξουσα στη σγχρονη αστικ δημοκρατα μεινεται συνεχς, εν η αποτελεσματικτητ τους στον λεγχο της εξουσας αυξνεται με γεωμετρικ προδο, στερντας απ τη δημοκρατα και τα τελευταα υπολεμματα δημοκρατικτητας και μετατρποντς την χι απλς σε πλουτοκρατα – κατ την μαρξιστικ κριτικ – αλλ σε μια νου τπου ολιγαρχα. Μια ολιγαρχα που οι λγοι εναι τσο απρσιτοι κι απρσωποι σο, αντιστρφως ανλογα, κι η μεγλη μζα του πληθυσμο, που, κλεισμνη στον επιβεβλημνο απ την κυραρχη ιδεολογα και τον αστικ τρπο ζως εγωιστικ ατομικισμ της, εξαντλε τη δημοκρατικ της συνεδηση στην αν τετραετα προσλευση στις κλπες στην επιβεβαωση του δικαιματος στην αδιαφορα.  

Με το πελριο αυτ οικονομικ βρος να πφτει στους μους των πολιτν ολκληρου του κσμου δσκολα μπορε να εναι κανες αισιδοξος για το μλλον της δημοκρατας. Κνοντας τον παραλληλισμ με την αρχαιτητα, και συγκεκριμνα με το αθηνακ παρδειγμα, χουμε τη ασθηση πως για την εξλιξη της δημοκρατας στον 21ο αινα απαιτεται μια να σεισχθεια. Επειδ, μως, εναι δσκολο να βρεθε νας νος Σλωνας, μα κι αν βρισκταν, πολ φοβμαστε πως κανες δεν θα του ανθετε το ρλο του Αισυμντη, η διεκδκηση μιας νας προοπτικς για τη δημοκρατα ανκει αποκλειστικ στον πολτη. Ο πολτης εναι αυτς που καλεται να κνει τη μεγλη ανατροπ. Να υπερκερσει την πεση της οικονομας και να φρει δυναμικ στο προσκνιο την πολιτικ, ανατρποντας τη μεταξ τους ισορροπα υπρ της δετερης. Αυτ μπορε να συμβε μνο αν γνει στρατηγικς πολιτικς στχος ενς διεθνος κινματος πολιτν η σταδιακ προθηση θεσμν και δομν της μεσης δημοκρατας.

Πολλο σπουδαοι διανοητς χουν στο παρελθν αποφανθε πως εναι αδιανητη η επικρτηση μιας γνσιας πολιτικς δημοκρατας, χωρς την προηγομενη επτευξη οικονομικς δημοκρατας. Η ποψη αυτ εναι και λογικ και σεβαστ, αλλ θα ματαιοπονοσε κανες αν πστευε στα αλθεια τι εναι εφικτ σμερα, στις απαρχς του 21ου αινα, να ανατραπε με μιας ο καπιταλισμς, που επιβωσε απ δο παγκσμιους πολμους, απ ναν εξαιρετικ απειλητικ γι’ αυτν μεσοπλεμο, απ τον εξουθενωτικ ανταγωνισμ με τον υπαρκτ σοσιαλισμ και απ πολλς περιοδικς κρσεις, εν στην παροσα φση ζει τον απλυτο θραμβ του παρ την παγκσμια κρση που ανκυψε προσφτως (2008-2009) και που, πως λα δεχνουν, αφο ξεπεραστε, θα αποτελσει μια ακμη αφετηρα για τον επμενο καλπασμ του. Οτε, ββαια, χει νημα να βαυκαλιζμαστε με τη γνωστ μαρξιστικ προφητεα περ κατρρευσς του εκ των εσωτερικν του αντιφσεων, γιατ απδειξε στη διρκεια του 20ου αινα τι διαθτει τερστιες δυναττητες αυτορρθμισης και υπρβασης των κρσεν του. Κι αυτ το οφελει προφανς στην ευελιξα του. Ανλογα ευλικτη, λοιπν, πρπει να εναι κι η αντιμετπισ του.

Η διεκδκηση της μεσης δημοκρατας στο πολιτικ πεδο μπορε κλλιστα να συνδυαστε με ανλογες διεκδικσεις στο οικονομικ. Δεν πρπει εξλλου να ξεχνμε τι η αθηνακ κοινωνα του 5ου αινα π.Χ. δεν ταν μια εξισωτικ κοινωνα, αλλ μια κοινωνα με διαβαθμσεις κι ντονες ταξικς συγκροσεις. Αυτ, μως, δεν την εμπδισε να θσει σε εφαρμογ την πιο μεση κι αυθεντικ εκδοχ της δημοκρατας που γνρισε ποτ η ανθρωπτητα. ρα, αυτ που χρειζεται εναι ξυπνες λσεις, σθεναρς απαιτσεις και σταθερ προσλωση στο στχο της δημιουργας μια αμεσοδημοκρατικς κοινωνας, χι με ουτοπικ λματα και βαιες ανατροπς αλλ με βμα προς βμα μετατροπς και προσαρμογς.

Πιστεουμε, λοιπν, ακρδαντα πως η σημεριν παντοδυναμα της οικονομας, για την οποα ευθνονται τσο ο καπιταλισμς σο κι ο σοσιαλισμς, πως τουλχιστον αυτς  εφαρμστηκε, εναι δυνατ μακροπρθεσμα να ελεγχθε και να υποσκελιστε απ μια πολιτικ κοινωνα που θα θτει τον πολτη και το νμο πνω απ το κρδος και τη στρεβλ ατομικ επιδωξη. ταν οι πολτες προυν θεσμοθετημνα την εξουσα στα χρια τους και την ασκον μεσα και δημοκρατικ, ττε θα εναι σε θση να βλουν τα απαιτομενα ρια στην οικονομα και να την εξορθολογσουν, προσαρμζοντς την στις ανγκες μια κοινωνας σων, που θα διατηρον ταυτχρονα και το δικαωμα στη διαφορ.   

                                                                                    



[i] Στις εκλογς του 2000 ο – ττε – βουλευτς της Ν.Δ. Γ. Βαρβιτσιτης κατηγρησε το ΠΑΣΟΚ για υπερβολικ τηλεοπτικ εκστρατεα υποστηρζοντας τι κστισε 3,5 δις. δραχμς (!) κι ο Ευ. Βενιζλος ανταπδωσε τη μομφ λγοντας τι ο Κ. Καραμανλς ργωσε τη χρα, με πολυτελ συνδρια για τα οποα κανες δεν επε πσο στοχισαν. Κι αφο διαφωνοσαν επ δωρο, οι δο κορυφαοι συνκλιναν τελικ και η συμφωνα τους χει καταγραφε στα πρακτικ (5/10/2000): «Ας εμαστε ειλικρινες κι ας μην αυτοδουλευμαστε, αλλ να χουμε το θρρος να πομε τα πργματα με το νομ τους: Τα οικονομικ των κομμτων εναι σκοτειν και πηγ πολλν δεινν για το πολιτικ σστημα» (Πηγ: ρθρο της Κτιας Μακρ με ττλο «Το χρμα κμμα δεν κοιτ» στην εφ. Ελευθεροτυπα, την 1/10/2006).

[ii] ταν εναι παγκονως γνωστ τι βαλτσες πνε κι ρχονται στα κομματικ ταμεα, Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ δηλνουν αστεα ποσ απ εισφορς και δωρες:

  • Την προηγομενη χρονι, η Ν.Δ. ως κυβερνητικ κμμα δλωσε ως σοδα απ δωρες 92 ευρ (!) κι απ οικονομικ εξρμηση 378.675 ευρ.
  • Απ’ την λλη, το ΠΑΣΟΚ δεν εχε καμα δωρε, εν απ την εξρμηση (2003) εισπραξε 1800 ευρ και 150 ευρ απ’ τα κουπνια που δωσε το 2004.

(Πηγ: ρθρο της Κτιας Μακρ με ττλο «Το χρμα κμμα δεν κοιτ» στην εφ. Ελευθεροτυπα, την 1/10/2006).

 

[iii] Σμφωνα με λα τα στοιχεα, πληρωμς απ τη Siemens γιναν:

  1. Προς τα κομματικ ταμεα της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ. Η εταιρεα ταν, πως φανεται, μυστικς «χορηγς» των εκλογν του 2004, στε να εναι, σε κθε περπτωση, προτιμητος ανδοχος σε  ΟΤΕ, ΟΣΕ, υπουργεο μυνας και εν γνει σε λο το ελληνικ Δημσιο.
  2. Στα υπουργεα μυνας, Δημσιας Τξης, Αθλητισμο και σε λλο να υπουργεο, που δεν κατονομζεται, δθηκαν 10 εκατ. ευρ, στε να επιλεγε η Siemens (ταν στην κοινοπραξα της αμερικανικς SAIC) για το ργο ασφλειας των Ολυμπιακν, το C4I.
  3. Σε κομματικ στελχη και σε υψηλβαθμους του ΟΤΕ για τη διαβητη σμβαση 8002 της Siemmens. Πρκειται για την πενταετ προγραμματικ συμφωνα ΟΤΕ – Siemens (1998 – 2002) που εγκρθηκε απ τον Δεκμβριο του 1997 και ταν αξας 158 δις. δρχ. Η σμβαση αυτ (απευθεας ανθεση) εμπλουτστηκε και με λλες δωρες – επεκτσεις κι τσι φθασε το 2005 τα 885 εκατ. ευρ.

(Πηγ: ρθρο της Αριστας Μπουγτσου με ττλο «Με μπλε και πρσινους κκκους» στην εφ. Ελευθεροτυπα, στις 3/2/2008).

 

[iv] Απ ρθρο του Γεωργου Ι. Ρλλη με ττλο «Η οπισθοδρμηση της πολιτικς μας ζως» στην εφ. Το Βμα, στις 15/9/1996.

[v] Πρκειται για απσπασμα απ κεμενο του Μανλη Κεφαλογιννη, βουλευτ της Ν.Δ. και πρην υπουργ Ναυτιλας, με ττλο «Θεσμικς εκσυγχρονισμς του πολιτικο μας συστματος. Χρμα και πολιτικ. Ο φαλος κκλος των διαπλεκομνων», δημοσιευμνο στο προσωπικ του site: http:kefalogiannis.gr, την 1/4/2005. Το κεμενο συνοδεεται απ τη σημεωση τι: «Οι παραπνω σκψεις αποτελον περληψη θσεων του Μανλη Κ. Κεφαλογιννη για την ανγκη θεσμικο εκσυγχρονισμο του πολιτικο μας συστματος οι οποες βρσκονται αποτυπωμνες και στο βιβλο του “ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ” των εκδσεων ΣΙΔΕΡΗ …».

[vi] Χαρακτηριστικ εναι η περπτωση της σχσης του αντιπροδρου των ΗΠΑ, στην κυβρνηση Μπους του νετερου, Ντικ Τσνι με την πετρελακ εταιρεα Χαλιμπρτον: «Ο αντιπρεδρος των Ηνωμνων Πολιτειν, Ντικ Τσνι, συνδεται μεσα με να τερστιο συμβλαιο πολλν δισεκατομμυρων δολαρων για την ανοικοδμηση του Ιρκ, που δθηκε στον πρην εργοδτη του, την πετρελακ εταιρεα «Χαλιμπρτον», αποκαλπτει το περιοδικ Time» (Εφ. Ελευθεροτυπα, 1/6/2004).

[vii] Απ ρθρο του Χριστφορου Βερναρδκη με ττλο «Η κρατικ χρηματοδτηση των κομμτων και η κρση του πολιτικο συστματος», δημοσιευμνο στο site: www.v-prc.gr.

[viii] Σμφωνα με στοιχεα της Τραπζης της Ελλδος, τα ελληνικ νοικοκυρι αξησαν το Νομβριο του 2007 το χρος τους για στγη και κατανλωση κατ 1,7 δισ. ευρ. Αυτ σημανει τι κθε εργσιμη μρα του μνα αυτο δανεζονταν 77,27 εκατ. ευρ 12,87 εκατ. ευρ την ρα (στο εξωρο που χουν συναλλαγ με το κοιν οι τρπεζες). Το συνολικ χρος ανλθε στα 102,4 δισ. ευρ. Παρλληλα στα 108,2 δισ. ευρ ανλθαν τα υπλοιπα των επιχειρηματικν δανεων, με το σνολο της οφειλς για νοικοκυρι και επιχειρσεις να διαμορφνεται στα 210,6 δισ. ευρ, που αντιστοιχε στο 91,8% του ΑΕΠ (Πηγ: ρθρο της φης Καραγεργου με ττλο «Τα νοικοκυρι δανεζονται 77 εκατ. ευρ κθε μρα», δημοσιευμνο στην εφ. θνος στις 31/1/2008.)

[ix] Το πλουσιτερο 20% του παγκσμιου πληθυσμο εισπρττει σμερα το 86% του παγκσμιου εισοδματος. Το εξωτερικ χρος των χωρν της Ασας και της Αφρικς παρ τις τερστιες πηγς φυσικο πλοτου που διαθτουν, απ 15 δις. δολρια που ταν το 1985, σμερα προσεγγζει τα 300 δις. Στα παραπνω ββαια πρπει να προσθσουμε τι το 20% του πληθυσμο δεν χει πρσβαση σε πσιμο νερ, εν 1,2 δις. νθρωποι εναι υποσιτιζμενοι. (Ετσια κθεση του ΟΗΕ / Πηγ: ρθρο με ττλο «Ο μθος της ανπτυξης», δημοσιευμνο στην ιστοσελδα: http://clubs.pathfinder.gr )

[x] Εναι χαρακτηριστικ πως ο λαν Γκρσπμαν, πρην διοικητς της ομοσπονδιακς τρπεζας των ΗΠΑ και κριος εκφραστς, για πολλ χρνια, της αμερικανικς οικονομικς πολιτικς, δηλνει στα απομνημονεμτα του: «Με λυπε το γεγονς τι εναι ασμφορο πολιτικ να γνεται παραδεκτ αυτ που γνωρζουν οι πντες: τι σε μεγλο βαθμ ο πλεμος στο Ιρκ γινε για το πετρλαιο» (Πηγ: ρθρο παρουσασης του βιβλου του Alan Greenspan “The Age of  Turbulence: Adventures in New World” απ τον Α. Βιστωντη με ττλο «Η οικονομα και το Σαξφωνο» στην εφ. Το Βμα, στις 23/9/2007).

 

Ο Βαγγλης Κλιοσης σποδασε Ιστορα  και εργζεται ως φιλλογος στη δημσια δευτεροβθμια εκπαδευση.  χει εκδσει μια ποιητικ συλλογ ("Ακροβασες", Εκδσεις ψιλον, 1991), μια συλλογ διηγημτων ("μηρος εταρας", Εκδσεις Καστανιτη, 1997), να μυθιστρημα ("Και τρα τι θα γνουμε χωρς τρομοκρτες, Εκδσεις Καστανιτη, 2006). Επσης, χει συγγρψει σχολικ βοηθματα για τα μαθματα της Φιλοσοφας και της Ιστορας. Εναι μλος του Συνδσμου των Φλων της ΨΑΔ                                      

 

 

 

 

 

-Σχλια

/ (θα πρπει να κνετε login για να αναρτσετε νο σχλιο)

-

 

 

2009-2012 ALL ABOUT WEB ( , Web development, )