Digital Direct Democracy
   
e-mail
-
-
 
- -
  - |
 
     
-  

Λιγτερη δουλει,  δουλει για λους

Γκι Αζνρ

 

ΑΝΕΡΓΙΑ

( Απ το βιβλο του Γκι Αζνρ «Λιγτερη δουλει,  δουλει για λους» )

 

«Η κοινωνα χει παραλσει απ την ανεργα εναι τρομοκρατημνη και ανκανη να αντιδρσει.  λοι συμφωνομε πως η κατσταση εναι απαρδεκτη ηθικ, κοινωνικ, οικονομικ, πολιτικ.

λοι αναγνωρζουμε πως η κοινωνα απειλεται απ’ αυτ το φαινμενο μχρι του σημεου της κρηξης.

Δεν θα καταφρουμε να λσουμε το πρβλημα της ανεργας, αν δεν πραγματοποισουμε, καθνας απ μας, μια πολιτισμικ μεταβολ δηλαδ μια πια επανσταση, μια επανσταση στον τρπο σκψης, μια επανσταση δχως νεκρος και τραυματες, που το μνο που θα κνει εναι να θξει τις συνθειες.

χουμε μεγλη ανγκη σκψης, παρ χρημτων, για να αντιπαλψουμε την δναμη της αδρνειας.

Η πλρης απασχληση, αποτελε παρελθν.

Αυτ μως δεν εναι προς θλψη. Ας κοιτξουμε κατματα την πραγματικτητα, ρεμα, με οξυδρκεια κι αντ να τα βψουμε μαρα, ας δομε πως θα μετατρψουμε αυτ το φαινμενο προς φελς μας.

Χρειαζμαστε λγο χρνο για να επινοσουμε να λλο σστημα κατανομς θσεων εργασας, να λλο σστημα εξασφλισης των εισοδημτων.

«Μπως εφερατε τις μηχανς για να μας απαλλξετε απ τη δουλει;»

Ε, λοιπν μλιστα! Εφεραμε τις μηχανς για να σας απαλλξουμε απ τη δουλει, τις μηχανς – ρομπτ, τα μηχανματα πληροφορικς κ.λπ.

Η δετερη καταστροφ εναι αυτ που επεκτενει το φαινμενο σε κοινωνικ κατανομ, το οποο συνθως αποκαλεται δυαδικ κοινωνα: οι μισο νθρωποι δουλεουν υπερβολικ και οι λλοι μισο καθλου.

Σστημα κατανομς που λοι συμφωνον πως εναι κατακριτο.

Η κοιν γνμη εναι ευαισθητοποιημνη και χει συνεδηση του δρματος που αντιπροσωπεουν η ανεργα και ο αποκλεισμς.

Εκπληκτικς τεχνολογικς προδοι, τσο σημαντικς σο η ανακλυψη της φωτις του ηλεκτρισμο, θα επιτρψουν να παργονται πλοτος, αγαθ, αντικεμενα, να παρχονται υπηρεσες, με λιγτερη δουλει.

Αινες τρα μας βραινε η κατρα της δουλεις με τον ιδρτα του προσπου  μας, και η ζω μας ταν στοιχειωμνη απ την εργασα, της οποας οι περισστεροι νθρωποι βρισκαν τη διρκεια υπερβολικ, και να που τρα, να εδος σκλβων που λγονται ρομπτ θα αναλαμβνουν για χρη μας τη δυσρεστη, εππονη, επαναλαμβανμενη, πληκτικ, μοντονη πλευρ της εργασας. Ειλικριν, εδ πρκειται για την 14η Ιουλου.

Πρπει, συνεπς, να διαχωρσουμε τα μτρα, τα κατ’ ουσαν μεταβατικ, που τενουν να καλψουν την υπρχουσα ανεργα – μτρα που χουν το δικ τους  κστος*, αφο υπρξε εκμετλλευση των ανργων προς φελος του ενεργο πληθυσμο και πρπει τρα να τους επιστραφον σα δικαιονται – απ την πολιτικ της συνεχος ανακατανομς της εργασας, του απελευθερωμνου χρνου λγω της αυξανμενης παραγωγικτητας και του κοινωνικ παραγμενου πλοτου. Επσης πρπει να ξεπερσουμε την προκατληψη σμφωνα με την οποα το να δουλεεις λιγτερο σημανει πως θα κερδζεις και λιγτερα διτι 1) σμερα οι εργαζμενοι κερδζουν τρεις φορς περισστερα απ’ σα κρδιζαν πριν απ σαρντα χρνια για διρκεια εργασας μειωμνη κατ το να τρτο, 2) σμερα το πλρες ωρριο αντιστοιχε σε ημιαπασχληση σε σγκριση με εκενο πριν απ πενντα χρνια, 3) η σγχρονη ημιαπασχληση μπορε να γνει η αυριαν νρμα στη θση της πλρους απασχλησης και να αμεβεται με ολκληρο μισθ, 4) η εργασα, πως συμβανει σμερα, παει να εναι η κρια πηγ πλοτου και το δικαωμα σε να πλρες εισδημα δεν εξαρτται απ ναν προκαθορισμνο χρνο εργασας, 5) πως χει τρα, νας σταθερς μλλον αυξανμενος γκος αγαθν παργεται με ποστητα εργασας που συνεχς ελαττνεται. Τλος, η μερικ απασχληση πρπει να χει δικαωμα στις πλρεις αποδοχς.

Ο πατρ Ιησουτης, φον Νελ. Μπρινινγκ (Ο νon NellBrenning), που αποτελε τον επιφανστερο εκπρσωπο του κοινωνικο δγματος της Εκκλησας, πρσβευε εδ και μα εικοσαετα τι οκτ ρες την εβδομδα θα αρκοσαν για να μας εφοδισουν με τα αναγκαα και πως ρθε ο καιρς να ρθουμε σε ρξη με τις αξες μιας κοινωνας βασισμνης, στην εργασα, ειδλλως, στη θση της κοινωνας του απελευθερωμνου χρνου και του χρνου του αγαπν την κφραση επαναπροσδιορισμνη απ τον Αζνρ. Θα χουμε μια κοινωνα της ανεργας, δηλαδ μα μη-κοινωνα  η οποα δεν θα εναι ικαν να παργει αξες που να αντιστοιχον στο χρνο που αυτ απελευθερνει. Ε, λοιπν να ο εχθρς! Κηρξτε τον πλεμο εν καιρ ειρνης, κηρξτε τον πλεμο στην ανεργα.

Ας καλψουμε τους τοχους με πολχρωμες αφσες, ας ζητσουμε απ τους ρτορες να βγλουν τους ωραιτερους λγους των, ας διατξουμε πανεθνικ κινητοποηση κατ της ανεργας, ας βλουμε να λουλοδι στο πλο κι ας κινσουμε».

 

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΧΡΟΝΟΣ

ταν, στην πολιτισμνη μας Ευρπη, θλουμε να ξαναβρομε να χνος της μφυτης ομορφις του ανθρπου, πρπει να πμε να το αναζητσουμε στα θνη που οι οικονομικς προκαταλψεις δεν μπρεσαν ακμη να ξεριζσουν το μσος για τη δουλει.

Για τον Ισπαν, που στην καρδι του το πρωτγονο ζο δεν χει ατροφσει, η δουλει εναι η χειρτερη απ τις σκλαβις.

Οι λληνες της χρυσς εποχς δεν νιωθαν, κι αυτο επσης, παρ μνο περιφρνηση για τη δουλει αποκλειστικ και μνο οι σκλβοι (σμερα ευτυχς η δουλει των σκλβων χουν αναλβει τα διφορα Robots, computer, μηχανς, internet fax, κ.λπ.) επιτρπονται να δουλεουν:

« Ο ελεθερος νθρωπος δεν γνριζε παρ μνο τις σωματικς ασκσεις και τα παιχνδια του νου».

ταν επσης, η εποχ που περπατοσε και ανπνεε κανες ανμεσα σ’ να λα απ Αριστοτληδες, απ Φειδες, απ Αριστοφνηδες· ταν η εποχ που μια χοφτα γενναων συντριβε στο Μαραθνα τις ορδς της Ασας, αυτς που σε λγο καιρ ο Αλξανδρος θα καθυπτασσε: (Τι κνουμε εμες κατ του Μπος  και κθε Μπος ; Προσκυνμε! Ββαια χωρς να λαμβνουν υπ’ ψη τους τη γνμη των Λαν!)

Οι φιλσοφοι της Αρχαιτητας δδασκαν την περιφρνηση για τη δουλει, αυτν τον ατιμωτικ υποβιβασμ του ελεθερου ανθρπου·

Οι ποιητς υμνοσαν την τεμπελι, αυτ το δρο των Θεν.

«Η Φση εναι τσιγκονα, τεμπλα και δκαια»

Αλμονο! Ο ελεθερος χρνος που ο ειδωλολτρης ποιητς ανγγειλε δεν ρθε· το τυφλ, διεστραμμνο και ανθρωποκτνο πθος της δουλεις μεταβλλει τη μηχαν απ μσο που απελευθερνει σε εργαλεο που υποδουλνει τους ελεθερους ανθρπους:

«η παραγωγικτητ της τους οδηγε στη φτχεια.»

 

ΥΠΕΡΠΑΡΑΓΩΓΗ

(Απ το βιβλο, του Paul Lafargue Δικαωμα στην Τεμπελι )

 

«Δουλεετε, δουλεετε, προλετριοι, για να αυξνετε τον κοινωνικ πλοτο και τα προσωπικ σας βσανα, δουλεετε, δουλεετε, στε, με το να γνεστε ακμα πιο φτωχο, να χετε ακμα περισστερους λγους να δουλεετε και να εστε εξαθλειωμνοι.

Ττοιος εναι ο αμελικτος νμος της καπιταλιστικς παραγωγς.

Διτι, με το να δνουν βση στα παραπλανητικ λγια των οικονομολγων, οι προλετριοι χουν παραδοθε ψυχ τε και σματι στη διαστροφ της δουλεις και εξωθον ολκληρη την κοινωνα σ’ αυτς τις βιομηχανικς κρσεις υπερπαραγωγς που κνουν τον κοινωνικ οργανισμ να δονεται απ σπασμος.

 Ττε, επειδ υπρχει πληθρα εμπορευμτων και λλειψη αγοραστν, τα εργοστσια κλενουν και η πενα μαστιγνει τους εργατικος πληθυσμος με τον μυριλουρο βορδουλ της.

Οι προλετριοι αποκτηνωμνοι απ το δγμα της δουλεις, χωρς να συνειδητοποισουν πως η αιτα της νας δυστυχας εναι η υπρμετρη δουλει στην οποα καταδικστηκαν κατ τη διρκεια της υποτιθμενης ευημερας, δεν τρχουν στο σιτοβολνα για να ουρλιξουν.

«Πεινμε και θλουμε να φμε!… Αλθεια, δεν χουμε οτε μια τρπια δεκρα, αλλ σο κι αν ζητιανεουμε τρα, παρ’ λα αυτ εμες εμαστε που θερσαμε το σιτρι και τρυγσαμε το σταφλι…»

 Αντ να επωφεληθον απ τις στιγμς της κρσης, για να διεκδικσουν γενικ διανομ των προντων και να διασκεδσουν σ’ να παγκσμιο γλεντοκπι, οι εργτες, πεθανοντας στην πενα, πηγανουν να χτυπσουν με το κεφλι τους τις πρτες του εργοστασου.

 Κι αυτο οι εξαθλιωμνοι, πουλνε δδεκα και δεκατσσερις ρες δουλεις δο φορς φθηντερα απ’ σο ταν εχαν ψωμ στο τραπζι. Εν οι βιομχανοι επωφελονται απ τις περιδους της ανεργας, για να παργουν φθηντερα.

O Aριστοτλης προβλεπε πως: «αν κθε εργαλεο μποροσε να εκτελσει τη λειτουργα του χωρς πεση, καλτερα απ μνο του, πως τα αριστουργματα του Δαδαλου κινονταν απ μνα τους, πως οι τρποδες του Ηφαστου ρχνονταν αυθρμητα στην ιερ δουλει τους· αν, για παρδειγμα, οι σατες των υφαντν φαιναν απ μνες τους, ο επισττης του εργαστηρου δεν θα εχε πια ανγκη απ βοηθος, οτε ο αφντης απ σκλβους».

Το νειρο του Αριστοτλη εναι η δικ μας πραγματικτητα. Οι μηχανς μας, με πρινη αναπνο, με μλη απ ατσλι, ακοραστες, με μια θαυμαστ, ανεξρτητη γονιμτητα, ολοκληρνουν μνες τους, υπκουα, την ιερ τους δουλει· κι ωστσο, η σκψη των μεγλων φιλοσφων του καπιταλισμο παραμνει κυριευμνη απ την προκατληψη της μμισθης δουλεις, της χειρτερης απ τις σκλαβις.

Δεν καταλαβανουν ακμα πως η μηχαν εναι ο λυτρωτς της ανθρωπτητας, ο Θες που θα απελευθερσει τον νθρωπο, ο Θες που θα της ξαναδσει την νεση και την ελευθερα.

Αν η εργατικ τξη, ξεριζνοντας απ’ την καρδι της τη διαστροφ που κυριαρχε και εξευτελζει τη φση της, ξεσηκωνταν με λη της την τρομερ δναμη, χι για να διακηρξει τα Δικαιματα του ανθρπου τα οποα δεν εναι παρ τα δικαιματα της καπιταλιστικς εκμετλλευσης, χι για να διακηρξει το Δικαωμα στη δουλει που δεν εναι παρ το δικαωμα στη δυστυχα, αλλ για να σφυρηλατσει να χαλβδινο νμο, που να απαγορεει σε κθε νθρωπο να δουλεει περισστερο απ τρεις ρες την ημρα, η Γη, η γηραι Γη, ριγντας απ αγαλλαση, θα αισθανταν να σκιρτ μσα της να καινοργιο σμπαν…

Αλλ πς να ζητσει κανες απ ναν προλετριο διεφθαρμνο απ’ την καπιταλιστικ ηθικ να επιδεξει αντρικ αποφασιστικτητα;»

 

Η Αναστασα Καρανκα εναι προγραμματστρια ΗΥ , μλος του συνδσμου των Φλων της Ψηφιακς μεσης Δημοκρατα. Τηλ  6945957343

 

 

-Σχλια

/ (θα πρπει να κνετε login για να αναρτσετε νο σχλιο)

-

 

 

2009-2012 ALL ABOUT WEB ( , Web development, )