Digital Direct Democracy
   
e-mail
-
-
 
- -
  - |
 
     
-  

.

        Το φαινμενο της δικης και προκλητικς ανισοκατανομς του πλοτου στη σημεριν Ελλδα εναι σε λους γνωστ. Και υπεθυνος για το γος αυτ της σγχρονης ελληνικς κοινωνας δεν εναι ο τυφλς θες ‘‘Πλοτος’’ (πως αλληγορικ ισχυριζταν ο Αριστοφνης στην εποχ του), αλλ οι πολιτικο ρχοντες που το ανχονται.

            Ο Πλοτος (*) εναι η τελευταα κωμωδα που ο Αριστοφνης παρουσασε με το νομ του. Παχτηκε το 388 πΧ, ταν η παρακμιακ πορεα της Αθηνακς Δημοκρατας, εξαιτας των ατυχν πολμων και της κακς διακυβρνησης, βρισκταν σε προχωρημνο στδιο. Ο πλεμος που εχαν αρχσει οι Αθηναοι το 395 πΧ (με συμμχους τη Θβα, την Κρινθο και το ργος) για να αποτινξουν τον ηγεμονισμ των Λακεδαιμονων βρισκταν ακμα σε εξλιξη, απορροφοσε το δημσιο χρμα και παρεκλυε το εμπριο, μα απ τις κυριτερες οικονομικς δραστηριτητες των Αθηναων.

            Την δια εποχ, οι πολιτικς και κοινωνικς συνθκες που επικρατοσαν στο πλαι ποτ κλεινν στυ ταν θλιες με κρια χαρακτηριστικ την ασυγκρτητη δημαγωγα, τον νεοπλουτισμ και την δικη και προκλητικ οικονομικ ανιστητα. Οι ηθικς και εθνικς αξες δεν ενπνεαν πλον τους Αθηναους πολτες και ο καθνας νοιαζταν μνο για τον εαυτ του. Τποτα δεν εκτιμοσαν περισστερο απ το χρμα και τις απολασεις πο μποροσε να προσφρει και καναν ,τι περνοσε απ το χρι τους για να το αποκτσουν.

            τσι, η ισχς και ο πλοτος εχαν περιλθει στα χρια ολγων ασυνεδητων πολιτικν αρχντων που κολκευαν τα πι ταπειν νστικτα του Αθηνακο λαο για να τον απατσουν και να αναρριχηθον στην εξουσα για να παραμενουν σ’ αυτν. Και μαζ με αυτος, στα χρια των ευνοουμνων τους: κολκων, εκβιαστν, τυχοδιωκτν, ραδιοργων, τοκογλφων, συκοφαντν και λλων του ιδου φυρματος πολιτν. Αντθετα, ταν πολ δσκολο για τος αγαθος, τμιους και εργατικος πολτες να επιζσουν με τη δουλει τους. Δεν ταν δε λγοι οι πολτες που εχονταν τη συνχιση του πολμου για να μν χσουν τον στρατιωτικ μισθ που ταν ο μνος τρπος για να εξασφαλσουν την επιβωση των διων και των οικογνειν τους. Εν η αδιαφορα της πλειοντητας των πολιτν για τα κοιν τος κρατοσε μακρυ απ την Εκκλησα του Δμου με συνπεια να καταστε αναγκαα η καθιρωση επιμισθου ενς οβολο για κθε παρουσα τους, που αυξθηκε αργτερα σε τρες οβολος. 

            τσι εχαν τα πργματα στην Αθηνακ Πολιτεα ταν (σμφωνα με τον ‘‘Πλοτο’’ του Αριστοφνη) ο Χρωμλος, νας αγαθς, τμιος και εργατικς Αθηναος πολτης, διερωτται για το τ πρπει να κνει με τον γι του. Να τον προτρψει να ακολουθσει το παρδειγμα του πατρα του και να φυτοζωε δουλεοντας σκληρ και μνοντας τμιος να τον παροτρνει να γνει κι αυτς νας ασυνεδητος και αδστακτος κατεργρης, στε με τον τρπο αυτν να κατορθσει  ν’ αποκτσει γργορα και εκολα πλοτο κι τσι να ζ νετα και χωρς κπο; 

            Μ μπορντας ο διος να δσει απντηση στο ερτημα αυτ αποφασζει να αποτανθε στο Μαντεο των Δελφν για να πρει τη γνμη του Απλλωνα. Ο Απλλων, μως, αντ να του δσει ευθεα απντηση τον συμβολεψε να ακολουθσει τον πρτο νθρωπο που θα βρε μπροστ του βγανοντας απ τον να. τυχε δε ο πρτος νθρωπος που αντκρυσε να εναι νας τυφλς γρος, ο οποος αρνθηκε στην αρχ να πε το νομ του αλλ, μετ απ ντονη πεση του Χρωμλου και του δολου του αναγκστηκε να τους αποκαλψει τι εναι ο Πλοτος, ο θες της Ευπορας, γις της Δμητρας (σμβολο της καλλιργειας της γς) και του Ιασωνα (σμβολο της βροχς που κνει τη γ να καρπζει). Και  πρσθεσε, τι, επειδ ταν εχε το φς του ευνοοσε τους τμιους και εργατικος ανθρπους η συμπεριφορ του αυτ εξργισε το Δα, ο οποος δεν θελε να συμβαδζει πντοτε η ευπορα με την αξα του ανθρπου. Και γι’ αυτ τον τφλωσε. Απ ττε περιρχεται τη Γ και μοιρζει ασνετα τα πλοτη σε ποιους τον πλησιζουν, αδιακρτως ν εναι εργατικο τεμπληδες, δκαιοι δικοι, τμιοι απατενες.

            Ο Χρωμλος, ακογοντς τα λγια του Πλοτου, του υποσχθηκε πως θα φρντιζε να θεραπεσει την τφλα του αρκε αυτς να δεχταν να φιλοξενηθε στο σπτι του, που θα εχε την ευκαιρα να συναντσει πολλος δκαιους και εργατικος αλλ πμφτωχους ανθρπους και να τους κνει ευτυχισμνους. Ο Πλοτος δχτηκε. Και ταν το καλ νο διαδθηκε στην πλη δεν ργησαν να καταφθσουν λοι οι αδικημνοι πολτες στο σπτι του Χρωμλου, οι οποοι στην αρχ φνηκαν δσπιστοι αλλ εν συνεχεα ξσπασαν σε ασυγκρτητους πανηγυρισμος.

            Εκε μως που δεν το περμεναν, καταφθνει μαινμενη η Πενα, η οποα τους μμφεται διτι, πως λει, δεν καταλαβανουν πως η φτχεια εναι η ευεργτιδα των ανθρπων επειδ αυτ εναι που τους παρακινε να εργζονται και να αποκτον νεση και ευτυχα με τμιο τρπο, εν ο εκολος πλουτισμς φρνει την οκνηρα, αποχαυννει το πνεμα και εξασθενζει το σμα. Αυτο μως οτε θλουν να την ακοσουν. Πεπεισμνοι τι τα λγια της Πενας ρχονται απ μι λλη εποχ που τα πργματα ταν διαφορετικ, την ειρωνεονται και τη διχνουν. Και αμσως μετ ο Χρωμλος οδηγε τον Πλοτο στον Ασκληπι για θεραπεα κι αυτς ξαναβρσκει το φς του. τσι δημιουργεται μια να τξη πραγμτων που χει ως κριο χαρακτηριστικ την οργ αυτν που εχαν καταφρει να πλουτσουν εκμεταλλευμενοι την τφλα του θεο Πλοτου, αλλ ταυτχρονα και την αυτογελοιοποησ τους. Ακμα και ο Ερμς, ο θες των κλεφτν και των επιρκων, αναγκζεται πλον να εργζεται τμια και σκληρ, καθαρζοντας το πηγδι του Χρωμλου.       

            Ο αλληγορικς τρπος με τον οποο ποιητς περιγρφει τις πολιτικς και κοινωνικς συνθκες που επικρατοσαν στην Αθηνακ Δημοκρατα στις αρχς του 4ου πΧ αινα, αλλ και τα ατια της δικης και κραυγαλας ανισοκατανομς του πλοτου, θα μποροσε να εμπνεσει και ποιητς της σημερινς εποχς. Αλλ αυτ δεν εναι απαρατητο. Το φαινμενο αυτ στη σγχρονη Ελλδα εναι σε λους γνωστ, πως γνωστο εναι και μηχανισμο που το προκλεσαν, το συντηρον και το οξνουν. Και την ευθνη γι’ αυτ δεν την χει καννας τυφλς θες, αλλ οι πολιτικο ρχοντες. 

            Το κρσιμο μως ερτημα που τθεται (σμφωνα με την Αριστοφνειο λογικ), δεν εναι η ανισοκατανομ του πλοτου αυτ καθεαυτ, αλλ το ν η διαφορ υπρ των εχντων συμβαδζει με την εργατικτητα, την αξα και το ποιν του ανθρπου. Δηλαδ, πι παραστατικ, ν στον σχετικ δεκτη, αυτο που βρσκονται επνω (οι πλοσιοι) εναι οι δκαιοι, ντιμοι και εργατικο και αυτο που βρσκονται κτω (οι φτωχο) εναι οι δικοι, απατενες και τεμπληδες.

            Επ’ αυτο, κρνοντας απ σα χουν δε το φς της δημοσιτητος κατ την τελευταα 30ετα και σα συνεχς αποκαλπτονται, θα πρπει να συμπερνει κανες τι μλλον το αντστροφο συμβανει και μλιστα σε πρωτγνωρες για τη σγχρονη ελληνικ κοινωνα διαστσεις. Επιβεβαινεται τσι η υποψα, τι μολοντι ο θες Πλοτος παψε πι να εναι τυφλς, οι σγχρονοι απατενες χουν εφερει τρπους να τον παραπλανον και να τον προσεγγζουν χωρς αυτς να υποπτεεται το ποιν τους. νας απ τους τρπους αυτος εναι η αδιαφανς διαπλοκ μεταξ πολιτικν αρχντων απ το να μρος και επιχειρηματικν φατριαστικν συμφερντων απ το λλο (μεγαλοεργολβων, προμηθευτν του Δημοσου, κατχων ηλεκτρονικν ΜΜΕ, συνδικαλιστικν ενσεων κρατικοδαιτων πολιτν, κλπ).

            τσι, ο ις της διαπλοκς φανεται να χει σμερα προσβλλει ολκληρο τον κρατικ τομα, σπρνοντας τη διαφθορ (κρη της διαπλοκς) σε καριες για το Δημσιο δραστηριτητες και εις βρος του ανυπερσπιστου κοινωνικο συνλου. Και το χειρτερο εναι, πως χει πλειστκις αποδειχθε, τι η ανχνευση της διαπλοκς και της διαφθορς χει καταστε να πολ δσκολο εγχερημα με συνπεια οι υπεθυνοι να μνουν ατιμρητοι και ο πλοτος που αποκομζουν να θεωρεται νμιμος. Απ την ποψη αυτ, σχετικ εναι μι κινεζικ παροιμα, σμφωνα με την οποα, ‘‘τρα πργματα δεν αφνουν χνη στο περασμ τους: το πουλ που πετει στον αρα, το ψρι που κολυμπει στο νερ και το οικονομικ γκλημα του μανδαρνου’’.

......................................................................................................................

 (*) ‘‘Πλοτος’’: Βλ. ΑΠΑΝΤΑ ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΟΥΣ, Εκδσεις ‘‘ΧΡΗΣΙΜΑ ΒΙΒΛΙΑ’’, ΑΘΗΝΑΙ 1961

 

 Ο  Ιωννης Δ. Καμρας εναι Οικονομολγος, PhD Sussex Univ, πρην επτροπος της Τρπεζας Κρτης επ Σκανδλου Κοσκωτ και  μλος του συνδσμου των φλων της ΨΑΔ

 

 

 

 

-Σχλια

/ (θα πρπει να κνετε login για να αναρτσετε νο σχλιο)

-

 

 

2009-2012 ALL ABOUT WEB ( , Web development, )